batu
@cesurbatu
Edirne
1998
55 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Muazzam
Hâlâ kendime gelemiyorum, etkisinden çıkamıyorum ne okudum ben diye. Sanırım okuduğum en iyi kitap Pascual Duarte ve Ailesi olabilir, değilse bile ilk üçe gireceği kesin. Talihsiz zavallı pascual duarte, bir türlü etrafına ölüm ve acı saçmaktan kurtulamayan, onurlu(!) ve erkekliğine toz kondurmayan pascual.
Okurken sürekli zihnimde Juan Rulfo’nun Pedro Paramo’su ya da Marquez’in Yüzyıllık Yalnızlık’ı dönüp durdu. Benzer bir yoksulluk, birbirine benzeyen köyler, latin amerikanın kurak toprakları, kan, fuhuş, cehalet ve saymakla bitiremeyeceğim bir sürü ortak özellik. Zaten arka kapağını okuduğumda şu cümleyle karşılaştım; “Juan Rulfo’dan Marquez’e Bret Easton Ellis’ten Roberto Bolaño’ya birçok önemli yazarı etkileyen Pascual Duarte ve Ailesi, yazarın Türkçe basım için yazdığı önsöz ve Alev Güçlü’nün İspanyolca aslından çevirisiyle…”
Yazar 1989 Nobel Edebiyat ödüllü ve İspanyol edebiyatının Cervantes’ten sonra en önemli ismi olarak anılıyor.
Daha önce ne yazarı ne kitabı ne de yayınevini hiç duymamış olmama çok üzülerek hepinize şiddetle öneriyorum. Özellikle bahsettiğim yazarların tarzını sevenlere.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nikos Kazancakis'in zorbasındaki dilinden ziyade çok daha hafif bir anlatım tarzı görüyoruz. Ancak bu sefer olaylar bizi içine alıyor. Her bölümde giderek merak artıyor acaba şimdi ne olacak diye.
Spoiler içerir.
Üst sınıf insanların, din adamlarının, zenginlerin halkı sömürmesini bize anlatıyor. Hak, adalet, eşitlik gibi kavramların savunucusu bir grubu yanlış anlayan köyün ileri gelenleri onları bolşeviklikle suçlayıp kendi tahtları sallanmasın diye köylüleride yönlendirmeye çalışıyor. Likovrisi köyünde geçen olaylarda özellikle köyün pederi, dini ve sözde tanrının sözlerini kendi çıkarlarına göre belirliyor.
Kitaptaki her bir karakter günlük hayatımızda var olan karakterler adeta. Ve kitapta en çok ilgimi çeken kısım, Rumların, Yunanların bizim kültürümüzle ayırt edilemeyecek derecede benzer olması. Zaten aynı topraklarda yıllarca yaşamış olduğumuz için okurken hep Türklere ne kadar benzerler dedim.
Maksim Gorki'nin otobiyografik üçlemesinin ilk kitabı olan çocukluğum, isminden de anlaşılacağı üzere yazarın çocukluk yıllarını en çarpıcı gerçekliğiyle bizlere aktarıyor. Kitabı okurken sürekli aklıma Şeker Portakalından tanıdığımız Zeze geldi. Bu kitabın en büyük farkıysa anlatılanların daha gerçekçi, daha can yakıcı olması olabilir.
Rusya insanını, dönemini tıpkı diğer Rus yazarlar gibi ustaca anlatmış Gorki. Ama özellikle Rus aile yapısını, insanların anlaşmazlıklarını ve bir insanın ne kadar gri olabileceğini çok güzel göstermişti. Bir gün çok iyi olduğunu düşündüğümüz birine diğer gün nefret dolu hisler besleyebilirdik.
Kardeşlerin bitmek bilmeyen çekişmeleri, insanlar için paranın hayatın her döneminde ne kadar önemli olduğu canımızı yakacak şekilde yazılmış.
Anneden öte annelik yapan bir büyükanne belki de bu kitabın kahramanıydı benim için. En saygı duyulan karakter Maksim Peşkov'dan sonra büyükanne olmalı. Evdeki herkesi çekip çeviren, olayları çözüme kavuşturmak için çabalayan, ailenin yıkılmaması için saçını süpürge eden bir kadın. Çok güçlü bir kadın aslında. Şiddete sessiz kalan, baskıya dayanan bir kadın.
Tüm bunların ortasında yapayalnız büyüyen; dövülen, önemsenmeyen, bir kenara atılmış küçük Alekseyeviç. Okurken kahkahalar attıran bir o kadar gözyaşı döktüren minicik bir çocuğun hikayesi. Meraklı gözlerle her olayı bilmek, idrak etmek ve bazı zamanlarda dayanamayıp müdahale etmek isteyen bir çocuk. Ne kadar anlatsamda özetleyemeyeceğim bir olaylar silsilesi.
Devamını okumak için heyecanlandığım enlerim arasına giren muazzam bir kitap.
Günlük yaşamımızda toplumun bize vurduğu zincirleri kırmak, çizdiği çizgileri geçmek için yazılmış bir kitap. Tüm bunları bir martının üzerinden anlatıyor bize. Bir öykü kitabı ama arka planında bize anlatmak istedikleriyle bir kişisel gelişim kitabı diyebiliriz. Harekete geçmek için, hayatında bir şeyleri değiştirmek için itici güce ihtiyacı olanların okuması gerek Jonathan Livingston'ın hikayesini.
Her açıdan kendini geliştirmeye yemin etmiş bir adam Martin Eden. Aslında günümüz genci kesinlikle okumalı bu kitabı. Nasıl daha entelektüel olabiliriz gibi pek çok video izlerken bu kitabı atlıyoruz. Burada ana karakterimiz Martin Eden, kendisinden daha eğitimli bir burjuva hanımefendiye aşık olur ve ona ulaşabilmenin yolunu kendini eğitmekten geçirir. Bir yerden sonra okumak, öğrenmek Martin için bir araç değil amaç olmaya başlamıştır. Yer yer yazar isimlerinden boğsa da kitap Jack London'ın hayatından izler taşıyor.
