Aslında Bay Golyadkin' in kızgınlığı, -Çağrı Sinci'nin dediği gibi- topluma değil; ait olmak için can atıp da olamamasına.
Özünde olmadığı biri olmak için çok zorluyor. Peki biz bunu nerden anlıyoruz; Evinde uşak bulundurmasından, giyimine gösterdiği özenden, her yere özel arabayla gitmesinden, kabarık görünsün istediği cüzdanından. Beceremeyince de içini rahatlatmak için suçu kitlelere atıyor ama içten içe kendisi de kitle olmak istiyor. Zaten bunun psikolojik stresi altında ikinci Bay Golyadkin ortaya çıkıyor. İkinci Bay Golyadkin bizimkinin takmak istediği maskeyi takıyor, işinde başarılı oluyor, kitleye dahil oluyor. Böylelikle işler karışıyor.
Çok istediği halde kitleye entegre olamayınca kendini kitleden üstün sanan çakma antisosyaller yok mu sanki? Bu uygulamada ve Youtube'da dolu. Sözde zeki, sözde entelektuel, sözde seçkinci...