Merhaba kitap dostları çok severek okuduğum bir kitabın yorumu ile sizlerleyim
Geçici olarak bir kırtasiye dükkanına bakman gerekti hayatında en fazla ne olabilir ki
Kitabımız, bu soruya cevap veriyor bir nevi ama aslında birazda yolda olma hali. Hayatımızda olan değişimler ve bu değişimlere bağlı başlangıçlar. Kelebek etkisi ve bizim tavırlarımız kararlarımız. Derin bir kitap ama insanı baştan sona huzurla, kararlarla da sarmalayan bir kitap.
Yolda olma halinin en güzel anlatıldığı kitaplardan, dayısının durumundan dolayı yardıma gelen Jo, aslında farkında olmadan önce daimi müşterileri sonra da kendisini iyileştiriyor. Yolda olmanın başlamanın farkına varıyor ve artık buna göre şekilleniyor.
Kitapta gördüğümüz her karakter aslında bizim bir ruh halimize hitap ediyor. Yazar, anlatım yaparken kullandığı metaforlarla beraber duygularımız da tam olarak nokta atışı yapıyor. Aynı zamanda kendimizle olan savaşımızı ve hislerimizi bize bir ayna gibi yansıtarak olmasını düşündüklerimiz ve olması gereken durumlar arasındaki farkı da satırlar arasında bize okutuyor.
Jo, dükkana her gelen ile aslında bir özelliğini paylaşıyor konuşamadıklarını aktardığını fark ediyor ve öyle yapınca da insanlarla ufak bir değiş tokuş yapmış oluyor. Kitap boyunca karakterlerimiz sıkıntılarını ve kaderlerini birbirleri yerine yumuşatıp farklı bir bakış açısı ile bakmasını sağlıyor. Aslında her karakter başka bir pencere ve bilirsiniz ki her pencere başka bir güzelliği içeri yansıtır.
Kitap boyunca derin bir umut ile sarmalanıyoruz. Aslında mümkünlerin çok uzak olmadığını eninde sonunda eve varacağımızı görüyoruz. Aslında başlayıp varabilmemiz mümkün yeter ki o işaretleri o insanları ve metaforları görelim.
Yol uzun olabilir hatta bazen sonu gelmeyecek gibi de görünür ama her zaman eve varırız.
Âlemlerin Efendisi(sav)’in “ Ben ancak güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildim. ” İlkesini kendine şiar edinen ve bunu insanlara açıklamaya çalışırken her türlü yöntemi kullanan Büyük Âlim’in, İmam- Gazâli’nin ‘İhya’ kitabının kısa bir bölümünü antalan ‘Nefs Terbiyesi ve Ahlâkı Güzelleştirme’ kitabı, ahlâk ve ahlâkla ilgili aklınıza gelebilecek her türlü soruya ustalıkla cevap veriyor.
Kitap, birçok ayet ve hadisten alıntılar yaparak ahlâkın tanımından nasıl güzelleştirilebileceğine, doğru ahlâkın nasıl olmasına kadar anlatıyor. Verilen örneklerle geçmişteki âlimlerin ya da bazı insanların özellikle nefisleriyle nasıl mücadele ettiklerini görünce dönüp kendinizi sorguluyor, onlar müslümansa bizim yaşadığımız nedir diye düşünmede edemiyorsunuz. Sadece dini anlamda değil, güzel insan olmanın, kabul gören evrensel insani değerleri taşımanın da ahlâkın en güzel yanlarını olduğunu, bunu insanın kendi ruh sağlığı için inanılmaz derecede önemli olduğunu anlıyorsunuz. Kalbin hastalıklarının ruha ne derecede etki ettiğini, yerine göre bedeni nasıl hasta düşürdüğünü derin düşünceler eşliğinde okuyorsunuz.
İmam-ı Gazali’ye verdiği eserlerden ve insanlara doğru yolu bulma konusunda yardımcı olduğu için Allah kendisine rahmet, merhamet ve güzelliklerle muamele etsin. Elimden gelmiş olsaydı bu kitabı bütün insanlığa okutmak isterdim. Mutlaka herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm nadir eserlerdendir. Lütfen okuyunuz, okutunuz…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kaybediyoruz.
Evet her gün bir şeyleri kaybediyoruz, elimizden, avucumuzun içinden savrulup gidiyor farkına bile varmıyoruz. Ya da varıyoruz belki de bilerek yapıyoruz. Yapmasaydım daha kötüsü benim başıma gelirdi diye avunuyoruz. Bu hayatta aslında en çok da kendimizi kandırıyoruz... İncelemeye geçmeden önce şunu belirtmek isterim ki
Bu kitabı Vicdanınızı yanınıza alarak okuyun lütfen olur mu?
Teknolojik olarak cevap verecek olursam insan %100 vicdan sahibi olarak dünyaya geliyor. Telefonunumuzun şarjına değer verdiğimiz kadar kendi vicdanımıza değer vermiyoruz. Sahi şuan yüzde kaç vicdana sahibiz? Yüzde 80, 50, 20 ? 0? Neyse konudan çok uzaklaşmadan, kitaba dönecek olursam..
Tolstoy’un anlatmak istediği
İnsan neyle yaşar?
Kısmına geçmeden önce beni derin derin düşündüren ve kendime
İnsan nasıl okumalı?
İnsan neden okumalı?
İnsan nasıl insan kalır? Sorularında takılı kaldığım nadir eserlerden biri oldu bu kitap. Bahsedeceğim tek paragraf ve aslında beni en derinden etkileyen söz
“Küçük çocuklar gibi olmazsanız, göklerin egemenliğine asla giremezsiniz.”
Keşke onlar bize değilde biz onlara benzeyebilseydik. Onların kalpleri, vicdanları, bakışları, gülümsemeleri başka bambaşka.. Evet bezmeyemedikçe de hem yeryüzünü hem de gökyüzünü ahlaken ve vicdanen kirletiyoruz.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim. Kitap ile alakalı olarak son olarak; kıssadan hisse(anlatılan bir hikaye, yaşanan bir olaydan veya tarihi bir kıssadan çıkarılması gereken ahlaki ders.) okumak bana iyi geldi. Eminim size de iyi gelecektir.
01:54 12 Haziran 2026
bilemiyorum ya.
ilk kitap sular seller gibi akıp gitmişti ve sırf bu yüzden tam ikinciden de aynı etkiyi beklerken evdeki hesap çarşıya uymadı. sorun kitabın akıcı olmaması değil, tam olarak bir noktadan sonra ben niye bunu okuyorum dedirtmesi. sırf ikinci kitabı ekleyip seriyi devam ettirmek için yazılmış bir kitap olduğunu hissettim ve elim gitmedi.
şimdi, kitapla ilgili bir sürü sorum var.
böyle akılda soru işareti bıraktıran eserleri çok seviyorum ve bu kitap en sansasyonellerinden biri, bu konuda şanslıyım.
esas büyük soru yazarın niyeti. o kadar yoruma açık paragraflar ve istenilen yöne çekilebilecek kısımlar var ki her bir satırın üstünde durup uzun uzun tartışmak istiyorum.
etrafımda bu kitabı okuyan birilerine ihtiyacım var, LÜTFEN OKUYUN VE SORULARIMA CEVAP VERİN.
üçüncü kitap için birazcık bekleyeceğim sanırım, o derece acil hissettirmedi.
HAH, bir de, bu İngilizce isimlendirme mevzusu tüm ciddiyetimi yok etti ya. little people demek yerine farklı bir şey bulunsaydı, komik çünkü. o atmosfere girmemi zorlaştırdı, bu yazarın mı tercihi yoksa yayınevi bilerek mi böyle bırakmış araştıracağım.
birkaç gün daha benimle yaşayacak 1q84, sonra da kendisine ara vereceğiz.
okuyucuya trip atan katil+deus ex machina hürmetine dönen kurgu
Merhabalar, ben Sülde.
Oyuncak Müzesi yazardan okuduğum ilk kitap dolayısıyla bu kitap, yazarla tanıştığım kitap oldu.
Keşke olmasaydı.
İncelemelerim SPOILER a.k.a SÜRPRİZ BOZAN içerir daima. Bunu bilerek lütfen bu incelemeyi okuyun.
Kitap Yerme Geceleri formatında kitabı toplam 3 saat boyunca eleştirdiğim podcast'e ulaşmak için linke tıklayınız;
Birinci Kısım: youtu.be/AjVkDd1RzkA
İkinci Kısım: youtu.be/YnsXE_ZNtL8
Kanal adım: benSülde
Başka kitapların yerme videoları da mevcut!
1) Deus Ex Machina
Deus Ex Machina nedir? Karakterlerin bir olaydan tanrısal bir müdahale ile kurtulmasıdır kısacası. Ededbiyat ve sinema sektörünce 'zayıf yazarlık' eleştirisi yapılırken kullanılır. Bu kitap da buram buram Deus Ex Machina kokuyor. Ne hikmetse katilimiz için şans daima yaver gidiyor. Birisini mi öldürecek? Kameralar yok ya da çalışmıyor, oradan kimse geçmiyor, polis soruşturmuyor, DNA örneği alınmıyor. Yahu çok komiktir, bir noktada Nate-Rose Cierra ikizlerinin evine gidiyor parti için ve orada üç kişiyi öldürecek. Üst kata çıkıyor ve banyodaki dolaptan insanların sindirim sisteminden kanına 5-10 dakikada karışabilecek bir kimyasal (yazar o kadar tembel bir yazarlık örneği sergilemiş ki bize ne olduğunu bile söylemiyor) bulup shot bardaklarına atıyor. Yani sen ilk defa gittiğin bir evde orada ilaç bulacağını nereden bildin, öyle bir kimyasal olmasaydı o insanları nasıl öldürecektin? Yok, hiçbir cevap yok.
Çünkü Deus Ex Machina!!!
2) Çehov'un Silahı
Çehov der ki eğer bir oyunun ilk perdesinde duvarda bir silah asılıysa oyunun ikinci perdesinde o silah patlamalı. Meali: sen bir karakter, olay ya da özellikten bahsediyorsan bunun kurguda işlenmesi ya da yararlı olması gerekir. O zaman Oyuncak Katili'nin Lexa'nın evine girip çıkıyor olmasının olayı
Sezomm öncelikle seni çok seviyorum. İyi ki bu kitap sektörüne girmissin de bizi böyle bir şaheserden mahrum bırakmamıssın . Kitabı okurken ister istemez 37’yi düşündüm ve gelişimin o kadar farkla belli oluyor ki tebrik ederim seni gerçekten cabana sağlık askım.
Evet bu kitaba gelirsek tekrar soluksuz okudum gerçekten. O kadar akıcı, o kadar merak uyandırıcıydı ki. Başladığımdan beri tuvalete bile gitmedim heyecandan yani. Kitap beni biraz da bölümümden kaynaklı etkiledi, PDR öğrencisi olarak böyle bir kurguyla şekillendirmen ve gerçekten çok iyi hakim olmana bayıldımmm. Ay diyecek söz bulamıyorum resmen her açıdan mükemmeldi ya. Sadece sonuna gelmek istiyorum. TAM OLARAK SEZO KEZONUN YAZABİLECEĞİ TÜRDEN BİR SONDU. Budur. Ağzım acık kaldı. Baka kaldım. Algılayabilmek icin dönüp iki kere daha okudum. Tebrik ederim hayatım seni kalemine sağlık.
Tüm krizlerime itinayla cevap verdiğin icin tesekkür ederim. Simdi bu bitti yenisini yaz lütfen hemen.
