Aynı ümitsizlik çemberinde aklım durmuş; kendi varlığım beni hayretler içinde bırakmış! İnsan kendi varlığını hissettiği zaman ne kadar acı ve korkunç oluyor!
Kendime, bu yaşama gülüyordum. Biliyordum ki dünyanın bu büyük tiyatrosunda,herkes,ölüm gelip çatana dek bir tür oyun oynar. Bende bu oyunu önüme almış,oynuyordum. Çünkü en kısa zamanda beni bu meydandan söküp atacağını zannediyordum.