H Ç
@cftchmz
33 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Notlar (21/40)Felsefe
Jeremy Bentham Ahlakı fayda ve haz ile eşdeğer tuttu. Ayrıca kişiler arasındaki hazzın eşit olması gerektiğini söyledi. O dönem aristokratları bunu beğenmedi. Hayvanların da eşit hakları sahip olmaları gerektiğini savundu. Robert Nozick sadece hazlara bağlı yaşamayıi güzel rüyalar gördüren bir makineyle sürülen bir yaşama benzetti.
Frederich Hegel ‘e göre gerçeklik zihnimizdir ve tarih bilinçsizlik ile yazılmamıştı, zaman belirli bir son noktaya doğru ilerliyordu. Bu noktayı kendisinin bilincine varmak olarak tarifliyordu. Ayrıca toplum, herkesin o topluma katkıda bulunduğu siyasi düzene evriliyor der. Toplumların diyalektik ile sonuca yaklaşacağını söyler ve Tin’in filozoflar olduğuna atıfta bulunur.
Schopenhauer İrade amaçsız bir enerjidir. Ne iradeye yön verecek bir tanrı vardır, ne de irade tanrının kendisidir. Tüm gerçeklik gibi insan da bu kuvvetin bir parçasıdır.
John Struart Mill Toplumu düzenlemenin en iyi yolunun, bireyleri onların iyiliği için bir şeyler yapmaya zorlamak olduğunu düşünürdü(Paternalizm). Ancak yetişkinlere uygulanamazdı. Dahiler gelişmek için özgürlüğe ihtiyaç duyar. Ayrıca cinsiyet eşitliğini ve bireyselci toplumu öne çıkardı.
Karl Marx Tüm insanlık tarihinin sınıf mücadelesiyle açıklanabileceğini düşündü.Sınıf mücadelesi yerine mülkiyetin olmadığı, eğitimin ücretsiz olduğu, kamu fabrikalarının tüm ihtiyacını karşılayacağı bir dünya vaat etti.
Charles Sanders Peirce Hakikat basitçe işe yarayan bir şeydir Pragmatisttir. Felsefeyi pragmatizm ile daha bilimsel kılmayı amaçladı. Diğer insanların zihinlerinin varlığını beğenilmek faydası olarak garip bir fayda ile sunmuştur. Tanrının varlığını da olumlu etkisiyle var kabul etmiştir.
Friedrich Nietzche Tanrı öldü
Reklam
%23 (114/480 syf.)
Notlar (1/20)Felsefe
Sokrates için bilgelik, çok şey bilmek ya da bir şeyi nasıl yapacağını bilmek değil, bilgelik ile neyi bilebileceğimizin sınırlarını da içerereki varoluşumuzun gerçek doğasını anlamayı kastediyordu.
Platon gerçekleri sadece filozofların gördüğünü düşünürdü çünkü sadece filozoflar gerçek ile görünüşü ayırt edebilirdi. Platon’un betimlediği mağarada yüzleri duvara dönük, zincirlerle bağlı insanlar vardır. Önlerinde gerçek olduklarını düşündükleri gölgeler vardır ancak bu gölgeler arkalarında yanan ateş ile meydana gelir. Bu insanlar tüm hayatlarını bu gölgeleri gerçek sanarak geçirirler. Aralarından cesur olan zincirlerini kırıp ateşe döner ve nihayet mağaradan çıkarak gerçek hayatı görür. Ancak döndüğünde anlattığı gerçekler kimseye inandırıcı gelmez ve toplum görünüşe aldanmaya devam eder. Platon çoğu sanatı, gerçekliği yanlış temsil ettikleri gerekçesiyle yasaklardı. İdeal devlet anlayışı oldukça totaliter ve sıkıydı.
Aristoteles ‘e göre mutluluk kısa süreli bir haz değildir. Anlam derinliği olmalıdır. Hocasının Formlar Teorisini reddetti ve gerçekliğin somut olarak deneyimlenmesi gerektiğini savundu. Erdemin iki uç arasında olduğunu söylemiştir; gözü karalık ve korkaklık arasındaki cesurluk gibi. Ona göre insan politik bir hayvandır. Aristo’nun güvenilirliği uzun süre sorgulamayu erteledi. ‘Otorite’nin doğrusu’ kavramının 18. Yy’de Galileo ile ortaya çıktı.
Pyrrhon şüphecilik öğretisinin başını çekmektedir. Hiç kimse bir şey bilemezi hatta bu bile kesin değildir. Duyularımıza kesinlikle güvenemeyeceğimizi savunur ve hiçbir şeyin bize zarar vereceğinden emin olamayacağımız için, iç huzurumuzu bozmamamız gerektiğini söyler.
Epikuros ‘a göre ölümü düşünmek yaşamayı daha yoğun kılmanın yoludur. Doğum öncesi hakkında endişelenmiyorsak, ölüm
Puan vermedi·152 syf.·
Beğendi
·18 günde okudu
·Okunma: 20 Haziran 2020 11:44
·2020 8. kitabı
