”Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna.”
”Onları öfkeme layık bulmuyorum. Öfkem bana ait bir şey. Yakın hissetmediğim birine nasıl gösteririm onu. Onlara da size davrandığım gibi davranmış olurum. Asıl o zaman kötülük etmiş olurum” .
“Bütün 'şey' ayrıntılarda değil midir zaten? Ayrıntılarda ele vermez mi insan kendini? Başkalarına anlatamadıklarınla beslenir, varlığını sürdürür herhalde,başkalarından saklandıklarında gelişir.”
“İnsan insanın kurdudur.Bu belki doğru ama eksik bir düşünüştür.İnsan her şeyin kurdudur.Halk olunduğundan bu yana şu insan yaratığı durmadan dört bir yanına ölüm ve rahatsızlık saçıyor.”