Her şey iç huzurda. Huzurumu kendim bulmalıyım. Yapmayı sevdiğim şeylere devam ederek, sizin gibi güzel insanlarla görüşerek bu berbat dünyanın üstesinden geleceğim.
Reklam
Ryota'nın niçin bu denli beceriksiz olduğunu düşünmeye devam etti. Elbette hayatını ilk defa yaşamasından kaynaklanıyor olmalıydı.
"Zor bir yanı yok ki ne yaptığımı bilmiyormuş gibi görüneyim." Youngju gülüp tekrar yosuna uzandı. "Siz de sarıp yiyin, lezzetli oluyor."
"Çaresizlik. Usanç. Boşluk hissi ve hiçlik. Bunlar bir kez kapıldın mı kendini kurtarmanın zor olduğu duygulardır. İçinde su olmayan bir kuyuya düşmüşsün de yüzünü dizlerine gömmüş oturuyormuşsun gibi hissettirir. Bu dünyanın en anlamsız varlığı senmişsin, zor zamanlar geçiren tek kişi kendinmişsin gibi gelir." Jungseo gözlerini örgüsünden ayırmadan derin bir iç çekti. Youngju bir anlığına Jungseo'nun ellerine bakıp devam etti:
"Sanırım ben bu yüzden kitap okuyorum. Kitaplardan bahsedip durmam seni sıkıyor, değil mi?" diye sordu Youngju, yumuşak bir ifadeyle.
"Hayır."
"Kitap okurken yazarların hepsinin kuyuya düşmüş insanlar olduğunu öğrendim. Oradan yeni kurtulanlar da, çok önceleri çıkanlar da var ve sanki hepsi ileride o kuyuya yine düşeceklerini söylüyor."
Vites düşürenlerin, çalışma saatlerini azaltmak uğruna yüksek maaşlı işlerinden vazgeçen ya da çalışmayı tamamen hayatlarından çıkaran insanlar olduğu yazıyordu.
Reklam