Eray Gümüş
@chicko
he/him
Tıp 4/6
*temet nosce*
Kuşadası
5 Temmuz 2001
20 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
*Kalıtsal aile travmalarının kim olduğumuza etkileri ve sorunların üstesinden gelmenin yolları*
Bu kitaba bayıldımmm. Kitabı okumadan önceki ben ile okuduktan sonraki ben birbirinden farklılar. Hayata ve kendime bakış perspektifim minik bir tık daha artmış oldu :) Böyle izler bırakan kitapları okumayı çok seviyorum. Eleştireceğim tek yanı -hoş kitap zaten kısa ama- kitabın başından sonuna kadar sürekli aynı amaca çıkan örnekler vermesi. Konuyu anladığım için artık bir noktadan sonra hep aynı ana fikir üzerinden birbirinden farklı ama aynı sonuca çıkan bir sürü örnekler vermesi beni bir tık sıktı hatta sanki kitapta giriş-gelişme-sonuç bölümleri de iç içe geçmiş gibi hissettirdi.
Karakterimiz ve kişiliğimiz üzerinde elimizde olan ve olmayan bir sürü faktörler olduğu gerçeğini iliklerime kadar hissettim. Bunu zaten biliyordum ama bu kitabı okuduktan sonra ehemmiyetinin daha da farkına vardım. Annemizin yumurtaları anneannemizin karnındayken oluşuyor ve hep sabit kalıyor. Aslında daha anneannemizin karnındayken henüz annemiz dahi doğmamışken biz var olmuş ve aynı rahmi paylaşmış oluyoruz. Bu yüzden fiks 3 kuşak bundan etkileniyoruz. Babamızın spermleri ise bölünüp yenilenmeye devam ediyor. Bu yüzden babamızın yaşadığı şeylere göre de farklı gelişen spermlerden birisiyle dölleniyoruz. Henüz daha hiç var olmamışken dahi milyonlarca ihtimal oluyor buna peripartum-partum-postpartum + çevredeki her şey de eklenince aslında fark ettim ki hepimiz gerçekten çok özel, çok kendine has varlıklarız :) Tabii bu etkenlere baktığımızda genetik olarak şanslı da doğsak şanssız da doğsak aslında kendimizi inşa etmemiz yine kendi ellerimizde. Burdan konuyu çok daha uzatabilirim ama bilimsel olarak “epigenetik” ve spiritüel olarak da ne olduğumuz değil nasıl olmayı tercih ettiğimiz
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Terslik gibi görünerek başlayan şey aslında kılık değiştirmiş bir güzellikti. İşe bakın ki cevaplarımı gezegenin en ücra köşelerinde ararken, iyileşebilmek için en harika kaynakların zaten benim içimde olduğunu, sadece ortaya çıkmayı beklediklerini anladım.
“O zamanlar fark edemediğimiz şey acı veren bir şeye direndiğimiz zaman sıklıkla kaçınmaya çabaladığımız acının süresini uzattığımızdı. Bu şekilde yaparak sürekli acıyı zaman aşımına uğratırız. Ayrıca aradığımız şeyden bizi alıkoyan, arayışla ilgili bir şey daha var. Sürekli dışarıya bakarsak hedefe ulaştığımızı fark edemeyebiliriz. Kendi içimizde değerli bir şey meydana geliyor olabilir fakat eğer uyumlu değilsek ve odaklanmazsak kaçırabiliriz. Ayrıca acıyı görmezden gelmek de gerçekte onu derinleştirir. Bastırılan şeyin genellikle yoğunluğu artar.”
“SAVAŞ BARIŞTIR
ÖZGÜRLÜK KÖLELİKTİR
CAHİLLİK GÜÇTÜR”
“Partinin dünya görüşü onu hiç anlamayan insanlara çok daha kolay dayatılıyordu (…) Her şeyi yutuyorlar ve hiçbir zarar görmüyorlardı çünkü tıpkı bir mısır tanesinin bir kuşun bedeninden sindirilmeden geçip gitmesi gibi, yuttuklarından geriye bir şey kalmıyordu.”
-Bireyselliğin yok edildiği, zihnin kontrol altına alındığı, insanların makineleşmiş kitlelere dönüştürüldüğü totaliter bir dünya düzeni romanda en ince ayrıntısına kadar kurgulanmış. Distopik olduğu kadar gerçekçi de
Okuduğum en zor kitaplardan biriydi :( George Orwell’in Hayvan Çiftliği kitabını çok severek okumuştum [Korkunç sonla biten Bir Peri Masalı :) ] Ordaki alegorizm ve işleniş beni yormamıştı ve verilmek istenen mesajları çaba göstermeden alabilmiştim ama bu kitabın işleniş şekli, kurgu ve detaylar beni yordu :( Uzak gelecekte tekrar okumam gerektiğini hissediyorum bu yüzden ama burdaki distopyadan etkilenmemek mümkün değil, yani sarsıcı bir kitap. Hele ki içinde bulunduğumuz toplum sağ olsun çokça bağdaştırmalar yapabildim :) İnsanları her yerden izleyen tele-ekranlar, tanrılaştırılmış bi lider olan Büyük Birader, özel hayatın olmaması, düşünce bilincinin daraltılması çabası, asparagas haberle göz boyamak, yöneticinin yanında olanların kayırılmaları….
Bu kitapta “kaleydoskop” kavramı ile tanıştım. Bunu çok güzel açıklamışlar, bu noktada ufkumu açtı. En alt tabakada olan “proleter” kişilerin ise aslında yaşam kaygıları olmadıkları ve görüşlerinin değersiz kabul edildikleri için en özgür kimseler olmaları beni çok düşündürttü :)
Herhangi bir ideoloji pratikte hak ve özgürlükleri engelleyen baskıcı bir hale dönüşürse halkı öyle bir duruma sokar ki halk zihninin kontrol edildiğini düşünce özgürlüğünü kaybettiğinin farkına varmaz bile…
