Birlikte ölüme gidemeyeceğin hiç kimseye gerçekten aşık değilsindir. Bir insanı gerçekten sevmek,o insandan seni ayıran herşeyi unutup onu olduğu gibi kabul etmek ve ruhunu onun ruhunda eritmektir. Seni uçuruma götürse de,hiç düşünmeden peşinden gitmektir.
Reklam
Puan vermedi·272 syf.·
2018 24. kitabı
“Aşk dememeye yeminliyim.” “Gene de duramadın; fakat aşk, dedin. Biz Türkler açıksözlüyüzdür. Kendimizi tutamayız. Birbirimizi ne kadar yeni tanımış olsak da, yarım saat geçmeden içimizi döker ve fakat aşk, deriz.”
Yalnız, kendi kendini yerken, bunu sen bile bilmeyeceksin, kendine bile söylemekten korkacaksın. Bir gölge gibi, kapının altından süzüleceksin. Duvarda karafatmalar; gerçek karafatmalar değil tabii. Daha kapıdan girerken hiçbir şeyin yoktu; oysa dereceyi koyuyorsun:otuz dokuz ateş...”
“Düşünmüyorum, sıkılıyorum sadece,” dedi.
Daha birşeyler söyleyecekti. Söyleyemedi. Sustu. Bir saygı duruşu yapıyorum herhalde, diyecekti belki. Bu kadar masum bir sözü bile söyleyemedi.
Reklam