Elizabeth beni yanına çekti."Buradayım" diye fısıldadı.Buradaydı.Yanımda.Kabullenmek zaman alacaktı ama kabullenirdim.Uykuya dalarken birbirimize sarılmıştık.Sabah birlikte uyanacaktık.Sonraki sabah da. Her gün ilk gördüğüm şey onun yüzü olacaktı.Duyduğum ilk şey de sesi.Ve biliyordum,bu daima bana yetecekti.
"Gönlünün rahat olmasını istersen,gördüğün fenalıkların bile bir hikmeti olduğunu düşün ve yeryüzünde olmayan iyilikleri oraya getirmek sevdasına kapılma..."