Rüveyda
Kitabı beğendim, okumanızı tavsiye ederim.
Kendime not.
Bazen bir şiir için tüm kitabı okumak gerekir. Zaten okumuş olduğum üç beş şiir kitabını da içinde bir şiir için okumuşumdur. Şiir kitapları, zor. Okumak zor, anlamak zor, hissetmek zor, bitirmek zor bana göre tabi. Rüveyda'yı okurken ayrı bir zorlandım nedense. Rüveyda ile başladı, Rüveyda ile devam etti. İçinde umut da vardı umutsuzluk da. Bazen bahar geliyordu, bazen şairin mağlubiyetleri kabullenişi. Ama mağlubiyetleri kabul ederken de mağrur bir duruşu vardı. Şiirlerde sık sık seslenişlerle karşılaştım. Ve beklenti. Beklentilerle dolu şiirler gördüm. Bu aralar okuduğum kitaplarda bolca çöllere ve güllere rastlıyorum. Aynalara da değinmiş yazar çokça. Herhalde insanın kendisini görüp, kendi iç hesaplaşmaların yapılmasını istemiş ya da ben öyle anladım. Velhasıl güzel şiirlerin bulunduğu bir kitaptı. Beni biraz yordu ama okuduğuma değdiğini düşünüyorum.
...
"Sen baharın yâr gününde açan gül
Ben baharın her gününde kırılgan"
...
"Sen baharın yâr gününde açan gül
Ben baharın her gününde avare"
...
"Sen baharın yâr gününde açan gül
Ben baharın her gününde ıssızım"
...
"Sen baharın yâr gününde açan gül
Ben baharın her gününde suskunum"
...
"Sen baharın yâr gününde açan gül
Ben baharın her gününde yanarım"
...
"Kuşkular bizi bekler yolların ayrımında
Bulsak da bahçemizde unutulan kuşları
Aldılar bulutları yorgun düşlerimizden
Farkında mısın, hayat gidiyor elimizden
Ne hazin, yürüyoruz simsiyah menzillere
Oysa bir güneş gibi başucumuzda sevda"
...