Meleğin Şeytanı ya da Şeytanın Meleği
John Langdon'ın Good and Evil tablosu tablosunu Robert Langdon yorumluyor, kitabın tek cümlelik anlatımı sayılabilir yani kitap yazarın diğer eserleri gibi okuduğundan fazlasını vermiş oluyor! Dil kısmında yeterince iyi değil ama verdikleri yeterliliği aşıyor. Kitabın adı Angel and Demon Angel and Devil, Satan, Evil, Adversary değil, bu bile çok fazla anlam taşıyor. Daimon saf kötü müdür ki? Bu yüzden Angel ile aynı yerde durabilecek romana en uygun kelime Demon ancak keşke kitabın adıyla gelen tanımlayamayacağım beklenti sonlara doğru beni kemirmeseydi. Başka daha iyi adı olabilirdi, bu da çok iyi ama yazardan beklediğim başkaydı yine de temelde unsurun bilim mi din mi sorusundan öte oluşuyla paralellik gösteren bir ada sahip olması muhteşem!
Kitapta karşıma çıkan ambigram, kendisini kendimce oluşturmaya çalıştığım yıllardan sonra tekrardan görmek, uzak ve geride kalmış sandalın arkasından rüzgarın esmemesini dilemek gibiydi. Rüzgarı boşverdim, sandalda takılı kaldım ve kitap gölü bana tekrardan hatırlattı, sanki rüzgar esintisini arzulayacaktım bir an. Amerikalı tipograf John Langdon'ın varlığıyla da bu sıralar karşılaştım, ad benzerliklerine şaşmamak gerek ki kitabın kurgusu Gérard Genette'nin Palimpsestes'teki yaratıcılık kavramına örnek teşkil ediyor.( Açıkçası Gérard Genette'nin Palimpsestes eseri Fransızca olarak elimde ve çevirisi lazım bu yüzden ana fikriyle yetiniyorum. )
Diğer kitaplarında da çokça karşılaştığım bir konu var, verilen bilgilerin kaçının doğru ya da gerçek olup olmaması. Bu yönünden kitabın okurken sorgulamayı kafamıza vura vura hatırlatıyor olduğunu söyleyebilirim. Bunlardan biri şu diyalog olmalı:
"Sürekli kiliseye gidiyorum ve pek de güneşe tapınmaya rastlamıyorum!"
"Gerçekten mi? Peki, yirmi beş aralıkta neyi kutluyorsunuz?"
"Noel'i. Hz.
Puan vermedi·328 syf.·
2025 28. kitabı
Kanser hakkında internette envai çeşit bilgi olmasına rağmen kitaptan derli toplu okumayı tercih ediyorum. Malum İnternet aynı zamanda bilgi çöplüğü. Bir de kitabı yazan hem doktor hem de kanseri tecrübe etmiş birisi olunca bence daha değerli.
Kitapta özetle kansere karşı geleneksel tıbbi tedavi yöntemlerine ek olarak yaşam kalitemizi arttıracak şeyler yaparsak tedavinin daha etkili olacağı savunuluyor. Yaşam kalitesini arttırmak doğru beslenme-duygusal dengeyi sağlama- vücudun hareket ihtiyacini karşılama üçgeninden oluşuyor.
Kitaptan bu noktalara dair kendim için aldığım notlar şöyle :
Doğru beslenme;
1. Antioksidan E ve C vitaminleri, selenyum ve günde 1 gr omega-3 vejeteryan beslenme
Yalnızca organik yiyecekler
İşlenmiş yiyecekler yok.
Bezelye, fasulye, mercimek
Lahana çeşitleri, brokoli, sarımsak, soğan yeşilçay, zerdeçal, bitter çikolata
Havuç, tatlı patates, kabak, domates, pancar, mantar, muz
Nane, kekik gibi baharatlar
Zeytinyağı
Ek tavsiyeler
Yeşilçay = 2 gr yeşil çayı 10 dk demle ve 1 saat içinde iç. Günde 6 fincan.
Zerdeçal = 1/4 çay kaşığı zerdeçal + ½ çay kaşığı zeytinyağı + bir tutam karabiber
Brokoli, lahana kaynatılmasın. Buharda pişirilsin.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ZİMANÊ HEVPARKurdî
HİKAYETA TERZÎYEKÎ û ÇEND TİŞTÊN DİN- Rizgar Elegez
“Spasî û qedirzanîn ji bo xwendin û pêşnîyarên wan nivîskar, şa’îr, akedemîsyen û edîbên behremend: Mem Zînistanî, Leyla Polat, Înan Eroglu û Ergîn Sertem (nota nivîskar)”
Ji bo ev berhem ji alîyê 4 edîtorên nivîskar, şa’îr, akedemîsyen û edîbên behremend ve (Mem Zînistanî, Leyla Polat, Înan Eroglu û Ergîn Sertem) hatîye xwendin, kontrolkirin, mirov hêvî dike li metneke birêkûpêk û edebî rast were.
Li sînemaya tirkî her tim karekterekî cê heye, yê bi devokekê dipeyive. Carinan ew karekter Laz e, hin caran Kurd e, carcaran Ermenî, an Rom, an Roman e… Ew kes bi zimanê hevpar napeyive, bi devoka herema xwe dipeyive. Bi vî awayî hem filîmê/rêzefilîmê zengîn û rengîn dikin hem jî îronî û mîzahê jî dixine nav mijarê û filîmî balkêştir dikin. Ji bo edebîyata kurdî bi piranî bi devokekê ye an jî bi kombînasyona devok û zaravayan e, “zimanekî civakî yê hevpar” pêk nehatîye û wisa dixwîye naye jî.
Li hûnera musîkê “mahalli sanatçî” hene. Ew hûnera musîkê bi awayekî heremî dikin, bi devok û folklora heremê li dawet û şahîyên heremê civakê mest dikin. Hin ji wan “mahalli sanatçî”yan xwe bi heremê nagirin û terza xwe digûherînin dibine hûnermendên civakî. Ev rewş bitenê li musîkê heye, li hûnerên din nola şano, sînema, resim û hwd nîne. Bi teybetî li edebîyatê “nivîskarên heremî” li dilê mirov xweş nayê.
Heremîbûna edebîyata kurdî, ne bi tenê bi karekteran sînordar e, bi awayeke kesayî ye û tişta herî mûhîm jî “heremîbûna vegotinê” ya bi “felsefeyeke heremî” ye. Ji bo ferhenga nivîskaran bi tenê têra gund û xwezayê dike an jî zimanê wan bi gundînîyê sînordar e li berhemên edebî giranîya pastoralîyê xwe darîçav dike. Bi teybetî jî li helbestkar û zimanê devokî û heremî û pastoralîzm ji bo nivîskarên Serhedî
Hata! Hüsran!1000Kitap
Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
'Değersiz Bir Hayat'ı, yazar 'Değersiz Bir Kitap'ta heba etti demek isterdim ama emeğe saygım her zaman sonsuzdur. Tabi bu bakış açısına göre değişebilir bir gerçek ama benim hayata yüklediğim anlam çerçevesinde asla tasvip edemeyeceğim bir eser oldu bu kitap.
Anlatım tarzı oldukça karışık... Bölümler okunmaya başlandığında, kimin anlatımı olduğu 2. 3. sayfada anlaşılıyor. Kısmen biraz kafa karıştırıcı olsa da bu durum pek rahatsız edici olmayabilir. Gitgelli bir zaman akışında, sondan başa, ortalardan sona, ortalardan başa gidip gelince 822 sayfalık bir okuma - ki gereksiz sırf hikaye uzasın diye gereksizin gereksizi ayrıntılara yer verilmiş - eziyete dönüştü açıkçası. Güzel betimlemeler olsa yine çok sırıtmazdı ama basit günlük konuşma tarzlı bir anlatım olmuş. Hadi diyelim konumuz bu değil. İçeriğe bakınca yazar, pedofili gerçeğinin bir çocuğun -çocuğun erkek olması dikkate değer - hayatını nasıl maf edebildiğini vurgulamak istemiş olsun. Kimsesiz olan bu çocuğun, tek tutunağı arkadaşlarıyken konu öyle yerlere geldi ki okurken rahatsız olmamak elde değil. Cinsel tercihlerin bu kadar saptırıldığı kitaplar asla kabulüm olamaz. Mutaassıp bir bakış açısı gibi görünebilir, hoş böyle görünse de fikrim asla değişmez. Çünkü doğa gereği erkek-kadın birlikteğidir doğal olan. Oysa kitapta bunun aşırı derecede saptırıldığı kanısındayım.
Eşcinsellik, biseksüellik gereksiz ve rahatsız edici boyutta şişirilmiş (ki bunu özgürlük üzerinden asla tartışma taraftarı değilim) ,
soğan zarı inceliğinde pedofili vakasına (uygun kelimeyi bulmakta zorlanıyorum) yer verilmiş,
acıyı anlatmak yerine tamamen acıtasyon yapılmış(alıntılarda örnek
Hinek ramanên kêm û qels li ser Dagirkirina Taritîyê·720 syf.·
10/10
2024 13. kitabı
Ji destê min hatiba minê hemû dinyayê Bextîyar Elî bida xwendinê. Dagirkirina Taritîyê carekî din dîsa nîşanî min da ku di wêjeya Kurdî de nivîskarê herî ê bi serkeftî Bextîyar Elî ye (bi min). Çîrokekî gelek nas em bi hevokên Bextîyar Elî yê revan û efsûnî ji nû ve ji carekî din dixwînin û jan û êşên berê bibîrtinin, ji bilî janên aniha.
Belê mijara ku di pirtûkê de derbas dibe sed sale em şahidê wê yê zindî ne. Înkar, kuştin, qetl, sirgûn û zîndan.
Bextîyar Elî jî piranî li ser vê mijarê disekine. Dema ku Komara Tirkîyê 1923yan ava dibe karê wan yê ewil qedexe kirina zimanê Kurdî û înkar kirin û ji holê rakirina Kurdan e û ev înkar kirin dibe îdeolojîya fermî ya dewletê û heta aniha berdewam dike.
Mijara pirtûkê "Rojekî hin kes nexweşîyekî dikevin û piraniya wan Kurdî, Ermenî û Yûnanî diaxivin û carekî din Tirkî nikarin biaxivin." ne. Ev mijar mijarekî gelek sosret e. Lewra çend caran di nûçeyan de derdikeve pêş me ku hin kes zimanê xwe bîr dikin û zimanekî din diaxivin. Zimanê zikmakî, zimanê ku li alîyê hêzekî xofdar hatiyê qedexe kirin. Pirtûk panaromayeke Tirkîyê ye di navbera salên 1945-1978an de. Di navbera van salan de kuştin û komkujîyên çêbûne dibe mijara pirtûkê.
Ez naxwazim zêde naveroka pirtûkê diyar bikim mijar bestir e ji bo ku pirtûk qala çi dike. Ev romana Bextîyar Elî tama pirtûkên Jose Saramago dide mirov. Lewra di pirtûkên Saramago de mijarên sosret û ecêb hene. Wek "Korbûn(Körlük) û Hebû û Tûnebû ( Bir Varmış Bir Yokmuş)."
Bextîyar Elî di vê romana xwe de ji nav janê me de parçeyek jana me dike mijarek ji bo romana xwe. Di vê sed salê de gelek komkujî, sirgûnî û kuştin me dîtiye. Ger em xwe û nifşa xwe ya nû bi hişmendiyekî pihêt hişyar û perwerde nekin ê pêşeroja me ne baş e. Ji bo pêşerojê jî ziman û çand lazim e. Bextîyar Elî jî bi
TEMOYÊ DI ZIKÊ HESPAN DEEdebiyat
TEMOYÊ DI ZIKÊ HESPAN DE
Pirtûka Temoyî helbestê ya bi navê 112 Hesp û Xezelek nêzika du mehan e di destê min de ye lê naqede. Ne ji ber dirêjbûna wê, ji ber qewet û kûrbûna wê ..
Gava hinekî ketim li nava kitêbê, ji fîlma “the revenent”ê sehneyeke Dicaprio’yî hate li ber çavê min.
Heçiyek temaşekirine jixwe zanin Dicaprio di fîlmê de bi rola Hugh Glass dilîze. Hugh Glass nêçîrvan e, bi hevalê xwe re diçe nêçîra ajalên biyanî bo postê wan bi dest bixe. Rojekê li rastî hirçekî tê û hirç wî bîrîndar dike hevalê wî jî pişta xwe didinê û wî li wir dihêlin. Hugh, bo xwe li jiyanê rabigre zikê hespekê diqelişe, dikeve zikê hespê û wusa ji mirinê difilite.
Ji min wetrê Temo jî di kitêba xwe de ketiye hindurê hespan lê cudahiyek di nava wan de heye;
Hugh (Dicaprio) ji bo xwe vejîne ketiye zikê hespê lê Temo, bo hespê vejîne ketiye zikê hespê.
De em wan herdû zilamên qeşeng bidin aliyekî û derbazî lêhûrbûna pirtûkê bin.
Wekî hûn jî zanin pirtûka Temoyî helbestê a bi navê 112 Hesp û Xezelek vê payiza sala borî ji weşanênxaneya Darayê derket. Ji xwe berhemên Temoyî ên din jî serkeftî ne û ne hewceyê pesnê min in lê ev a dawî tiştekî neditî ye.
Form û Dîtbarî
Çima 112? Li gorî gotina nivîskar ev jimar bi taybetî nehatiye bijartin û tiştekî sembolîze nake, jimara helbestan hêdî hêdî li hev zêde bûne û bi awayekî spontane 112 helbest derketine holê. Temoyî navê gelek hespên bê helbestmayî jî di dawiya berhemê de nivisiye û siwarê wan jî diyar kiriye.
Kitêb bi 112 helbestên ji devê hespan hatiyê nivisîn û xezeleke bi navê “Xezela sim û pîkolan” pêk tê. Ji wan helbestan 110 heb helbest li ser hespê leheng û navdarên Kurdan hatiye nivisîn,
helbesteke bi navê “Cilfîferaz” li ser hespa lehengeke çîrokî hatiye nivîsin siwara wê ‘’Zilfînaz”e (û cudahiyeke wê hespê ew e ku di nav hespên