Yıkalım demiyorum, örmüşsün o kadar ama pencere mi açsak bu duvarlara, hem kuşları görürsün, belki çiçek koyarsın önlerine. Ne bileyim.
Acı kahve defterimden …İnsan ve Duygular
Üzülme Anne , senin suçun değil ……….. Ölüme sebep gerek , önemli olan geceleri mutlu uyumak , mutlu ölmek .. Neyseki kızın dün akşam kumsalın önünde arabada vasiyetimi karaladım ve organ bağışı yaptı çoktan . Bir gün bir yerde benim kalbim tekrar atarsa bak bu benim kızım de . Çünkü herkese öyle atmaz bilirsin sen , gözlerimin içi gülmez . Sakın kızma üzülme . Ve herkese küsüm anne , beni mutlu etmeyen , etmek için uğraşmayan her şeye ve herkese küsüm . Kalbim kırık , ihanetleri asla affetmiyorum Anne . Ve bana bağı olan biri var bilirsin sen o da sana emanet . Benden kalan her şey sana emanet . Bilirsin sen beyaz severim ve bir de Şakayık .
Çiçeklerim Şakayık olsun , en azından hayatta beni anlatan ve benle uyuşan bir çiçek . Ve kimse bilmiyor Anne …... Ben alışkınım bana nasılsın demeyecek kadar düşünmeyen insanlara . Ama sen hep iyi ol . İyiki varsınız …
Çölde çiçek oldum, çemende naxış,
Şimşekde od oldum, buludda yağış
Sirli bir göz gördüm, nurlu bir baxış,
Çevrildim çeşmeye, qarışdım çaya,
Seni sevmek üçün geldim
dünyaya.
Güneşi çok sevdiği halde
Adı Ayçiçeği konulan bir çiçek kadar,
Yanlış anlaşıldık bu hayatta...
