Bazı yükler fazla ağır gelir insana. Yarı yolda indirsen, yüküne yazık. Ömrünce taşısan sırtına yazık. Unutup affetsen, kalbine yazık. Biliriz ki bütün acılar geçer, fotoğraflar sararır. Yara kabuk tutar kapanır. Sokakta mevsimi fark edersin, aynada kendini. Önce belirli belirsiz, sonra gamzene kadar gülersin. Kuşlar konar dallarına, kırıldığın yerden çiçek açarsın.
Şiir her gün sever seni sevgili,
dağ değil ki kar için kışı ,
bozkır yazısı değil ki çiçek açmak için baharı beklesin;
yürek işi, yürek…
Ali İhsan Konuklu
Ali İhsan Konuklu
Adını fısıldıyor içimde sustuğum ne varsa,
Sen, bir çöl ortasında bulduğum o serin vaha...
Gözlerim gözlerine değdiği o ilk andan beri,
Kalbim, adını ezberleyen derviş gibi rüyada.
Dokunduğun her yer çiçek açıyor ruhumda,
Karanlık, senin o derin bakışınla dağılıyor.
Ben sende buldum kaybolan tüm renklerimi,
Sensiz geçen günler, sanki hiç yaşanmamış sayılıyor.
Sen, ömrümün en çıkmaz sokağında karşıma çıkan yol,
Kurumuş toprağıma yağan o en şefkatli yağmursun.
Kaderimin en zarif, en güzel hediyesi;
Dile getiremediğim duaların cevabı, mucizemin adı sensin.
Yorulmuş kalbimi yasladım senin limanına,
Şimdi hangi rüzgâr esse, kokun doluyor odama.
Yaradan’ın bana lütfettiği en kutsal emanet,
Ömrümün geri kalanı, mucizemin adı; yalnızca sen...
Aradaki farkı anlayabiliyor muyuz? Bence yeterince anlamıyoruz. Dans nedir? Açın içini. Dans kelimesi belki de nardır. İçi bin tanedir. Kabuğunu soyduğunuzda karşınıza yaşamın sinapsları çıkar. Şimdi kurtlar vadisi Elif kişisinin güzel bir sözü var. ''Ne zırvalıyorsun be???!?!?!'' Evet ne zırvalıyorum? Bazı insanlar dans etmezler. Bu dans kelimesinin sadece dans manasına gelmediğini konuşmuştuk. Dans etmeyen insanlar bana neyi hatırlatır? Bana bir şeyi hatırlatır, daha doğrusu eskiden hissettirirdi ama ben asıl kelimeleri bulamazdım. Sonra bir kitap okuyordum. Bir an durdum. Tabi baya eskidendi. Yazılanı okudum. Benim kafamda oluşan filizleri herif almış ve çiçek haline getirip sayfasına yerleştirmişti. Benim bu filiz ne ki diye sorgulamama gerek kalmadan ne olduğunu bana göstermişti. Ne mi demişti? ''Yaşayarak intihar etmeyi seçenlere yardım edilemez… Bir stil meselesi. Ya ağzına soktuğun bir 38’lik ya da ölene kadar kendini oksijenle zehirlemek. Seçersin ölümünü! /Hakan Günday'' Dans etmemek yaşarken intihar edenlerin olayıdır. Dans etmemek yaşarken intihar edenlerin olayıdır. Dans dedim diye de büyütmeyin. Bir çiçeği koklarken gözlerini kapatıp derin bir soluk almak da dans değil midir? Maruz kalmakla soluk almak aynı şey değil. İnsan bazen maruz kalmaktan da sıkılıyor. Yaşarken intihar etmek? Yaşayarak intihar ederken kendi soyutlarını öldürmek? Yaşarken yaşamak? Yaşarken yaşayarak kendi toprağına tohumlar ekmek?
İranlı bir alim öğrencilerine ders verirken şöyle der: "Ben nezaketi ağaçtan öğrendim. Ona tekme attım, o tepemden çiçek yağdırdı. O utanç bana ibretlik ders olarak yetti.