Yeni Çağın Güç Denklemi: Küresel Teknoloji Monarşisi ve Türkiye'de Statüko Çıkmazı
Modern siyasetin doğası, geleneksel ideolojilerin ve sınırların ötesinde, sermaye ile teknolojinin soğuk ve rasyonel ortaklığı tarafından yeniden inşa edilmektedir. Bugün ulus devletlerin iç siyasi dinamiklerini ve kurumsal yapılarını anlamak, yalnızca yerel parlamento tartışmalarına ya da parti içi kurultay delegasyonlarına bakarak mümkün değildir. Siyaset, siber egemenliğin, yapay zekâ tekellerinin ve küresel finans ağlarının dikey gücüyle şekillenen çok katmanlı bir satranç oyunudur. Bu oyunun kurallarını doğru okumak, hem batı dünyasında milyarderlerin neden tek bir çizgiye geldiğini anlamayı hem de Türkiye'nin içinden geçtiği siyasi tıkanıklığa gerçekçi bir teşhis koymayı zorunlu kılar.
Kurumsal Mülkiyet Körlüğü ve Tarihsel Kırılmalar
Türkiye siyasetindeki en büyük yanılgılardan biri, köklü siyasi partilerin ve yerleşik kurumların alternatifsiz olduğuna dair duyulan statüko inancıdır. Siyaset elitleri genellikle mevcut büyük yapıların kalıcı olduğunu, bu yapılardan ayrılan aktörlerin ise siyasi bir hiçliğe gömüleceğini vaaz eder. Oysa tarih, kurumsal sınırları ve dayatılan statükoyu bizzat yıkan figürler tarafından değiştirilmiştir. 1980 sonrasında Bülent Ecevit’in mevcut yapılara karşı gösterdiği kararlı duruş ve ardından kurduğu Demokratik Sol Parti ile başbakanlığa uzanan yolu, bu durumun en somut tarihsel reçetesidir. Kurumsal yapılar vizyoner projelerle, teknoloji çağının gereksinimleriyle ya da toplumsal dertlerle bağını kopardığında birer "halat çekmece" oyununa döner. Taraflar vizyon yerine hukuki dehlizleri ve yerleşik bürokrasiyi birer enstrüman olarak kullanarak o halatı kendi tarafına çekmeye çalışır. Ancak bu katı ve uzlaşmaz duruşun nihai sonucu kaçınılmazdır: O
“Karakter dediğiniz şey, başkaları izlemiyorken yaptığınız o tuhaf hareketlerin toplamıdır. Maskelerinizi çıkardığınızda geriye kalan o çiğ ve savunmasız varlık, sizin gerçek kimliğinizdir. Çoğu insan, o gerçek kimliğiyle tanışmamak için ömrü boyunca kaçar.”
(Mehmet Çağımnı)
Reklam
Ahmet KayaMüzik
Biri saksımızı çiğneyip gitti. Biri duvarları yıktı, camları kırdı. Fırtına gelip aramıza serildi. Biri milyon kere çoğaltıp hüzünleri, herşeyi kötüledi, bizi yaraladı. Biri şarabımızı döktü, soğanımızı çaldı. Biri hiç yoktan vurdu kafeste kuşumuzu, ciğerim yanıyor, yüreğim kanıyor. Olmasaydı, olmasaydı sonumuz böyle. Birer yolcuyduk aynı ormanda kaybolmuş, aynı çıtırtıyla ürperen birer serçe. Hep aynı yerde karşılaşırdık tesadüf bu. Birer tomurcuktuk hayatın kollarında, birer çiğ damlasıydık bahar sabahında, gül yaprağında. Dedim ya hiç yoktan susturuldu şarkımız, yüreğim kanıyor, yüreğim kanıyor, bitmeseydi, bitmeseydi bizim öykümüz böyle.
Sevinç benim, gâm benim. Ne güneşe minnettim var ne rüzgâra. Gül bahçesindeyim azizim, gonca benim, çiğ benim...
_Nevin Arvas
Sümerolog Muazzez İlmiye Çığ'ın
Bugün doğum günü (20 Haziran 1914)
İYİ Kİ DOĞDUN MUAZZEZ İLMİYE ÇIĞ...
1914 doğumlu, çok değerli Muazzez ilmiye Çığ'ın bir konuşmasından...
-Kurtuluş savaşını yaşadık. Lozan'ın heyecanını, yokluğun rezaletini. Sonra Cumhuriyet ilan edildi. Ve ülke, bambaşka bir çehreye bürünmeye başladı. Hepimizin arzusu bir an evvel, adam olup memlekete yardım etmekti. Çünkü çok ihtiyacı vardı. Hiçbir şey yoktu. Yol yok, fabrika yok, okul yok. O 15 yıl içinde yapılanları hatırladıkça, şaşkınlığa düşüyorum.
-O gittiğiniz okullardaki gençlere de bunları mı anlatıyorsunuz?
-Evet, çünkü anlamıyorsunuz.
Çünkü sizler, var olana doğdunuz. Sümer çocukları gibi. Onlar da, ''Bu şehirleri Tanrı'lar kurmuş, biz de buralarda yaşayalım'' demiş, aynen sizin gibi. Herkes atıp tutuyor şimdi.
O zaman yaşanan sıkıntıları bilmeden.
Bizler kazandığımız şeylerin değerini biliyoruz çünkü zor elde ettik. Siz bunu ancak kaybettiğinizde anlayacaksınız.
Yaşamı boyunca 1 İspanyol Gribi 2 dünya savaşı, 3 askeri darbe, 1 kurtuluş savaşı
ve son olarak da Koronavirüs'e denk gelen
Muazzez İlmiye Çığ Anısına Saygıyla
Rezil ve Yalnız
Mukayyet ol bana, sabır tükendi
İçim dışım sürekli kışla grisi
Kimse değilsin, zehir zemberek zebercet öfkesinde cinnet
Herkes ayrı cehennem, herkes aynı kıyamet
Gösterim yasak, hafızamda tuzaklar
Çığ düşerdi aklıma hatırladıkça
Silindi yüzler, kaldı sesler
Gözlerinde keder gizlenen bütün köpekler
Ordayım ben ayaklar altı günler
Güldüren bir trajediydim, yavaşça ürküten
Açıldı perde, uzun tirat, kayıp suflör
Belirsiz her yön
Sahiden vuruldu dublör
Kolla kendini şehrin kayıp şairi
Okunmayacak esamen, yazılmayacak tarihin
Kimdi kim bilir kılıçlı gösteri
Sihirbaz bir akşam harbiden kendini kesti
Rezil ve yalnız, gözlerim kapandı ben
Utancın halkasından bir zırh kuşandım
Gözlerimde gümüş pullu limanlar bağlı
Lodoslarda kaybolup soluksuz kaldım
Rezil ve yalnız, gözlerim kapandı ben
Utancın halkasından bir zırh kuşandım
Gözlerimde gümüş pullu limanlar bağlı
Lodoslarda kaybolup soluksuz kaldım
Terli yorgun ve sarhoş atlar
Gözlerimden her akşam bi' yalnız atlar
Kayıp mayıslar
Bu sen değilsin, karlı bir akşam bıçak yedin
Hafızan silindi, tüm gülümsemen değişti
Reklam
Reklam