Çiğdem Yıldız
@cigdeemyiildiz
Şu anda okuduğu kitap
---
Şeker Portakalı, küçük bir çocuğun –Zeze’nin– kocaman bir kalbinin hikâyesi aslında. Fakir bir ailede büyüyor, yaramazlıklarıyla başına bela oluyor ama içinde çok başka bir dünya var. Bir şeker portakalı fidanıyla konuşuyor, ona sırlarını söylüyor. Çünkü çoğu zaman en çok onun anladığını hissediyor.
Zeze çok çabuk büyümek zorunda kalıyor. Hayat ona çocuk yaşta acıyı, kaybetmeyi, sevginin değerini öğretiyor. Ama bütün o zorlukların içinde bile hayal kurmayı, sevmeyi, masum kalmayı bırakmıyor.
Kitap biraz çocuk gözüyle yazılmış gibi, ama aslında yetişkinin kalbine dokunuyor. Hem güldürüyor, hem içini acıtıyor. En sonunda da insanın yüreğinde kocaman bir iz bırakıyor.
---
Fesleğen biraz günlük gibi, biraz iç döküş gibi… Kimi yerde sanki kendi kendine konuşuyor, kimi yerde de okuyanla dertleşiyor. Hayatın içindeki küçük şeyleri, aşkı, kalp kırıklıklarını, bazen de Allah’a yakınlaşma çabasını çok sade ama dokunan bir dille anlatıyor.
Bir yanıyla “yarım kalmışlık” var kitapta, hep tamamlanmak istenen bir şey. Ama diğer yanıyla da “teslimiyet” var; yani her şey olması gerektiği gibi olur, insan sadece kalbini temiz tutmalı, diyor gibi. Fesleğen çiçeği de orada bir sembol aslında: hem sevginin hem de sabrın simgesi.
Kitap baştan sona “içten” yazılmış gibi, şiirle düzyazı arasında gidip geliyor. Okurken bazen bir arkadaşla sohbet ediyormuşsun gibi, bazen de kendi iç sesini dinliyormuşsun gibi geliyor. İyi okumalar~
Öncelikle kitabı okurken biraz sıkıldım diyebilirim. Kitaba geçecek olursam ; 5 tane yaradan ve bu yaranın oluşturduğu maskelerden bahsediyor. O kadar çok kendimi bulduğum sayfaları oldu ki bu yüzden sıkılsamda bırakmadım sonuna kadar. Dediğim gibi 5 tane ayrı ayrı yaralar var ihanet, haksızlık, terk edilme, aşağılanma, reddedilme... Her yaranın insan üzerindeki etkisi ve nasıl göründüğü, nasıl iyileştirebileceği ve iyileştikten sonra nasıl hissedeceğinize dair her şey yazılmış. Her yara o kadar ayrıntılı ki okudukça yaralarınızı bulmamak imkansız. Birde kendinizi sağaltmamanız :)
İyi okumalar dilerim
+"Herif rüzgarı kendinden menkul uçurtmanın teki . Ara sıra telleri takılır gibi kadına geliyor gece yarısı."
- " fakat Müzeyyen bu derin bir tutku" dedim.
+ " Evet , biraz sapık ve tek taraflı bir tutku" dedi.
Etkilendiğim kısımlardan sadece biri. Baya inceleme okudum sadece burdan değil kitabı okuduğum uygulamalardan da... Fakat kitabı anlamak için yaşanmışlık ve ruh olması gerek. Alelade dümdüz şekilde anlaşılacak bir kitap değil. Yeni bir yazarın bir eserini yazmaya başlarken hayatına giren gizemli bir kadından etkilenmesi kendi iç sorguları ,konuşması , kişisel gelişimi ve varoluşsal gelişimini de görüyoruz. Belki de Müzeyyen'ler gitmese bu kadar güzel eserler çıkmaz ortaya. Keyifle okudum.
İyi okumalar dilerim :)
Spoiler içerir
Fareler ve insanlar, birbirine zıt karakterli iki mevsimlik tarım işçisinin , zeki George milton ile güçlü kuvvetli fakat saf yoldaşı lennie small'un öyküsünü anlatır. Küçük bir toprak satın alıp insanca bir hayat yaşamanın hayalini kuran bu ikilinin yolculuğunda dostluk ve dayanışma duygusu önemli yer tutar. Steinbeck bu destansı romanda insanın yalnızca insanla değil, doğayla ve toplumla kurduğu ilişkileri de konu eder.
- Biraz düşündükten sonra ekliyorum bu paragrafı... Hayat paralelliklerle dolu sonunu hiç böyle beklemiyordum. Ama şunu anladım insan bir şekilde toprak sahibi oluyor. Yaşamı boyunca didinip alamasada ölünce o bi karış toprağa sahip oluyor. Georgeun arkadaşını öldüreceğini tahmin etmemiştim. Hikayenin ortasında işe yaramaz köpeğin öldürülmesi ve sonun ayak bağı olduğu düşünülen birinin öldürülmesi ikisi de dost böyle de bir paralellik vardı muhteşemdi.-
Genel anlamda tavsiye edebileceğim bir kitaptır.
Keyifli okumalar dilerim
