Çiğdem Tekin
@cigdemtekin
Şu anda okuduğu kitaplar
Üzerine hayaller kurulan Anarkay… İdealist bir genç. İleriyi görenlerle, şimdi bulduğunu yeterli sananların hikayesi… Vazgeçmeyenlerin, yanlış karar verenlerin derdi kendisiyle olanların, kendini göle yansıyan yıldızları bile izleyebildiği için şansı bulanların hikayesi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Refet’in Çalıkuşu’na ilham olduğu yazıyor kitabın önsözünde. Bu yönüyle çok anlamlı. Üvey kardeşleri ve akrabaları tarafından önemsenmeyen Refet ve annesi tüm zorluklara rağmen içinde iyiliklerini ve mücadelelerini koruyorlar. Zaman zaman Refet vakar dediği gururuna sıkı sıkıya bağlansa bile insan ona hak veriyor. Refet’e göre insan zorluk gördüğü için içinde başarma isteği oluşuyor ve bu yüzden onu başarıya götürecek şeylere sıkı sıkıya tutunuyor. Kadınların da birine muhtaç olmadan kendi ayakları üzerinde durabileceğini anlatıyor. Beni en çok etkileyen o dönemin yardımlaşması oldu. Kötülüklere şaşırmadım ama iyi gördüğüm her şeye şaşırdım, günümüzde kötülüğün öylesini gördüğümüz ama iyiliğin böylesini görmediğimizden olsa gerek. Kitabı çok sevdim, zaten çok akıcı. Fatma Aliye, ilk müslüman kadın dergisi olan Şükufezar’da da yazmış zamanında. Bunu da KPSS çalışırken öğrenmiştim. Ayrıca Fatma Aliye’nin 50 tl’nin arkasında resmi var.
“Eşyaların içine sıkışmış hatıra/Its now or Never”Masumiyet Müzesi
Masumiyet Müzesi’ni okuyan her insan Kemal’i anlayamamıştır sanırım. Kemal’i anlamaya çalışırken aşkın psikolojik bir rahatsızlık olduğu tanımını atlamamak gerek. Bana kalırsa akıl yoksunluğu da denmesinde bir zarar yok. Aşkı hiç yaşamamış birine anlatamaz Kemal bunları. Yaptıkları o kadar gerçek ve aynı zamanda gerçeğe o kadar aykırı ki. Aşk da bu ikisinin arasında bir yerde işte. Gerçek ama akla aykırı.
Zaman zaman Kemal’in söyleyemediği her cümle benim içimde kaldı. Benim boğazıma düğümlendi. En zoru ise Füsun’u anlayamamaktı. Belki bu aşka dayanamadı belki de kapısında sekiz yıl köle olan bu adama hala güvenmiyordu ancak kadınlık gururun incindiğine eminim.
Kitap sürekli bir mutluluk nedir bağlanıyordu ve bir küpe tekindeymiş o mutluluk. Kemal bir ara mutluluğun unutulmaz bir anı tekrar yaşayabilmek olduğuna karar verdi. Nedir sizce mutluluk? Bazen sevdiğini görmek, bazen onunla vakit geçirmek, bazen de onu unuttuğunu sanmaktır. Mutluluk değişkendir. Mutluluk bardakta durduğu gibi durmayan bir şeydir. Önce mutluluk veren şey sonra vermez olur, bazen de önceden mutluluk vermeyen bir şey bize mutluluk verebilir. Babası Kemal’e yalnızca aptallar mutlu olur demişti. Belki de Kemal o yüzden mutlu bir hayat yaşadığını söyledi. Aptallık ettiğini anladığı için…
Kitapta her şey öyle anlatılmış ki sanki gerçek. Ama iyi ki gerçek değil çünkü gerçek olsa daha çok ağlardım. Ve bu kitabı en iyi yansıtan şarkı bana göre Elvis Presley’nin its now or never şarkısıdır. Kemal ve Füsun için ya şimdi ya da asladır.
Ve eklemek istiyorum Ayfer Tunç’un kapak kızı kitabında geçen bir cümleyi: “Bitmesi gerektiği halde sürüyorsa hastalıktı artık, aşk değil.”
Orhan Pamuk 
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk Masumiyet MüzesiOsman’ın korkuları, lüks düşkünlüğü, hayatta “bir şey”olamama durumu, suçlu arayışları, kardeşine dahi söz geçirememesi nedeniyle kendisi ve bir kadının hayatı mahvoldu. Osman’ın ilk düşüşüydü ve kaldıramadı. Aldığı bir ton yanlış karar herkesin hayatında bir yere dokundu ve dokunduğu yeri yaktı. Osman karakterinin saf bir tarafı hep vardı, Şebnem gibi bunu bende kabul ediyorum. İnsanların bu kadar kötü olabileceğine babası ya da Teoman’a rağmen inanmıyordu bence. Ve hayatında başaramadığı her şey için başka bir suçlu arıyordu. Bir kez olsun suçu kendinden bulsaydı bazı şeyler farklı olabilirdi. Ama geç anladı. Anlatımlarında halen suçu bölüşmüyor kendisinin suçlu olma ihtimalini düşünüyor, kesinliğini de düşünmüyor. Bu seri cesaret mi korku mu ikileminde ikisinin de kazanmadığı bir düşüş, yere çakılma hikayesiydi zaten. Güzel inişti, tüm pilotları tebrik ediyorum. :) Son olarak röportajlardaki hafızanın yanıltıcı yönü ve insanların farklı yönlerden bazen aynı yere çıkan düşünceleri, bazen gerçeği büyük çarpıtışlarının bu şekilde ele alınmasını okumak güzeldi. İnsanın konuşması insanı ele verir kanısındayım. Çok beğendiğim bir seriydi. Ayfer Tunç’tan okuduğum ilk kitaplardı. Kapak Kızı ile başlayıp Yeşil Peri Gecesi’ne uğrayıp Osman’la sonlandırdığımız, okurken keyif veren, keyif verirken üzen, üzüntüden yarım bırakmamak için iyi ki direndiğim güzel bir zamandı. Ayfer Tunç okumalarına devam. :)
"Kitabı Serenad'a benzetirken Kardeşimin Hikayesi gibi çıkması. Hem de aynı yıl Doğan Kitap’tan çıkmış ikisi de.
Rıdvan, Unutma Beni Apartmanı’nda daha çok okumak istediğim bir karakterdi. Ona karşı bir yakınlık hissediyorum. Suad’a gelince ah ah… Bu hayatından kaçmak için kafanda yaşattığın Behiye’de kötü bir hayata hapsolmuş. Yani hapsetmişsin.Hayallerinde de iyi bir hayat yokmuş. Ama sürekli kötüye maruz kalıp nasıl iyi düşünecektin ki... Behiye’nin hikayesi sayesinde 2. Dünya savaşına dair okumaktan korktuğum şeyleri de okumak zorunda kaldım. Ama açıp izlemek şahsi fikrimdi.
6 Şubat K.Maraş depremini uzaktan yaşamış olmaktan ve Rıdvan’ın ailesini depremde kaybetmiş olması son zamanlarda yine depremi aklıma getirdi durdu. Üstelik bu kitabı okurken sarsıcı 4’ün biraz üzerinde iki deprem daha yaşandı. :(
Gelecek gelerek diye peşinden koşturdu Suad, Behiye ve Franz’ı ama tek gerçek geçmiştir diyor mektubunda. Onların asla geleceği olmadığını bildiğinden…
