Merhabalarr,
Baştan uyarıyorum spoilerlı bir yorum olacak. Kitabı çooook sevmiştim ta ki son 100 sayfasına kadar. Hatta erkek karakter tam benim sevdiğim bir karakterdeydi, favorilerim arasına giriyordu. Ama kitabın sonlarında doğru yaşanan bir olayda dediği şeyler beni şoka uğrattı. Neyse olumsuz şeylerle başlamayalım, olumlu kısımlarını söylersek gerçekten de nefretten-aşka ve slow-burn temasını dibine kadar hissettirdi. Diğer nefretten aşkalar çok kısa sürüyor ve hızlı gelişiyordu ama bu kitapta ilk 100 sayfada neredeyse sadece birbirlerine laf sokmaklarını okumakla geçti. Hatta bir an dedim ki ee bunlar heralde hiç hislerini minicik de olsa belli etmeyecekler. Ama sonra hikaye yavaş yavaş çözülmeye başladı. Bize o romantizmi çok yavaş yavaş verdi yazar ve ben buna bayıldım.
Rosie ve Aiden üniversitede yazarlık dersleri alıyorlardır ve Rosie romantik kitaplar yazarken Aiden edebi kurgular yazmaktadır ve mutsuz sonları sevmektedir. Derslerde herkes yazdığı hikayeleri okur ve diğer öğrenciler sırayla eleştri yaparlar ama Rosie ve Aiden’in birbirlerine yaptıkları eleştiriler çok sert ve sınıfın huzurunu bozacak düzeyde olunca profesörleri dersin huzurunu bozdukları için onları dersten çıkarmak ister. Derse devam etmeleri için de bir şartı vardır: beraber kitap yazmaları.
Ve beraber bir kitap yazmaya başlarlar ve aslında yazdıkları karakterler kendileridir. Bu karakter aracılığıyla hislerini dile getirirler. Özellikle profesörün beraber bir randevuya çıkmalısınız böylece karakterler daha gerçekçi olur tavsiyesinden sonra randevuya çıkarlar ve benim için hikaye orada başladı.
Şimdi kitapla ilgili o kadar fazla artı sayacağım ki.
1. Randevu için Rosie’i güzel bir restorana götürmek isteyen Aiden anlaşamadığı babasından yardım ister ve sonrasında babasıyla görüşmek
Roald Dahl bu işi biliyor diyebilirim. Kendisinden Matilda'dan sonra okuduğum ikinci kitap oldu ve her ikisini de çok beğendim. Çocuklar için yazılmış olsalar da büyükleri de eğlendiren, küçüklere ve gençlere güzel mesajlar veren kitaplar ortaya çıkarmayı başarıyor. Peki, Charlie'nin Çikolata Fabrikası bize neyi anlatıyor?
Kitabın isminden de anlaşılacağı üzere ana karakterimiz oldukça fakir ancak çokça mutlu olan bir ailenin çocuğu olan Charlie. Charlie'nin bu hayatta en sevdiği şey ise çikolata yiyebilmek ve ailesinin durumu olmadığı için de sadece senede bir kere, doğum gününde o çikolataya kavuşabiliyor. Her şeye rağmen mutlu bir çocuk olsa da onu üzen tek bir şey vardır, o da evlerinin hemen karşısında dünyanın en güzel çikolatalarını üreten, sahibinin Willy Wonka olduğu bir fabrikanın bulunmasıdır. Charlie her gün camı açtığında fabrikayı görmekte ancak çikolatalarına erişememektedir. Yalnız fabrika da bizim diğer bildiğimiz fabrikalar gibi değildir. Senelerce çalışanları tarafından hayal kırıklığına uğratılan, çikolatalarının gizli tarifleri çalınan Wonka; fabrikanın kapılarını kapatmış ve ne dışarı çıkıp ne de içeriye kimseyi almamıştır. Bu yüzden de fabrikada hâlâ kimlerin çalıştığı, çikolataların nasıl üretilmeye devam ettiği halk için büyük bir gizem yaratmaktadır. Günlerden bir gün Wonka tarafından bir duyuru yayımlanır: Tam beş tane altın bilet içeren çikolata ülkenin farklı farklı noktalarına dağıtılacak ve bulan beş çocuğa fabrikanın kapıları açılacaktır. Peki altın bileti hangi çocuklar bulabilecek, o çocuklardan biri de Charlie olacak mıdır gerisini okumayı size bırakıyorum.
Ana anlatı bu çerçevede olmakla birlikte; açgözlü olmanın ne kadar zararlı olduğu, istemekten çok hak etmenin gerektiği, elindekiyle yetinmenin kıymetini bilmeyi çok başarılı bir
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ahududu reçeli gibi bir kitap...
Evet yine ben ve yine kapağına kanıp aldığım ama iyi ki kandım dediğim bir kitap...
Bu kitapla ilgili incelememin açılışını ise yazarın sonda ki teşekkür notuyla yapmak istiyorum, çünkü bence bu kitap nedir diye sorsanız cevabını bu not çok iyi vermiş:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Bu kitap sıcak çikolatayla başladı.
Aylardan kasımdı. Hava biraz serindi ama dürüst olmak gerekirse, üç büyük çorba kaşığı dolusu fındıklı sıcak çikolatayı içmek isteyecek kadar soğuk değildi. Yine de kendime bir fincan hazırladım, bilgisayarımın başına geçtim ve şöyle düşündüm: Sıcak çikolata içmek gibi hissettirecek bir kitap yazmak istiyorum. Ya da gerçekten güzel bir ahududu reçeli gibi hissettiren bir kitap. Ya da sıcacık bir hamur işiyle birlikte gelen bir fincan sıcak çikolata belki de yanında biraz reçel.
Kısacası, sıcacık bir sarılma gibi hissettiren bir kitap yazmak istiyordum.
Büyü Dükkânı benim için çok özel bir kitap çünkü içi beni mutlu eden şeylerle dolu. Her bölümü yazarken kendime, Bu beni gülümsetiyor mu? diye sordum. Hep söylenen o klasik "Bildiğin şeyi yaz" tavsiyesinin "Sevdiğin şeyi yaz" olması gerektiğini düşünmüşümdür, işte bu yüzden de bu kitabın içini elimden geldiğince mutlulukla ve sevgiyle doldurdum.
Son birkaç yıldır hepimiz zor zamanlar geçirdik. Bu kitap, gerçeklikten uzaklaşıp nezaket ve büyüyle örülü bir dünyaya dalmak isteyen herkese benden bir armağan.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Evet bu yaptığım alıntıdan da anlaşılacağı üzere ben bu kitaba bayıldım ve yazarın vermek istediği şeyi de elinden geldiğince verdiğini düşünüyorum.
Ama tabiki de her ne kadar zorlanacak olsam bile objektif olup bugün bu değerlendirmeyi yapacağım.
İlk olarak biraz kitabın konusundan bahsedelim;
Ana karakterimiz bir imparatorluk kütüphanecisi ve hayatını sadece asistanı Caz
Bu kitabı fen bilimleri ile pek yakın olmayan insanlara bile öneririm. Etrafınıza baktığınızda nesnelerin nereden geldiğine dair daha fazla fikir sahibi olmanın eşsiz bir hissi vardır. Malzeme bilimi bu yüzden çok keyifli bir alan.
Yazarım dili çok keyifli. Kısacık bir kitap olmasına rağmen her bir bölümünde farklı bir kitap okuyor hissi yaratacak kadar çeşitli ve akıcı. Farklı anlatım tekniklerine başvuruyor ve her alandan insanı içine çekiyor. Başlangıçtaki otobiyografik anlatım birkaç bölüm sonra yerini tiyatroya benzeyen bir hale bırakıyor. Kitap sanki size bir şeyler anlatmaya çok hevesli heyecanlı bir genç gibi hissettiriyor.
Çikolatadan cama etrafınızda görebileceğiniz birçok şey hakkında fikir sahibi olmanızı sağlıyor.
“Eşyanın Tabiatı”nı okurken etrafımdaki her şeye farklı gözle bakmaya başladım. Mark Miodownik, günlük hayatta o kadar sıradan gördüğümüz şeylerin aslında ne kadar ilginç hikâyelere sahip olduğunu öyle güzel anlatmış ki, kitap boyunca sıkılmak neredeyse imkânsızdı.
Yazarın dili çok akıcı ve samimi. Bilimsel konulardan bahsediyor ama asla sıkıcı ya da ağır değil. Aksine, sanki bir arkadaşın sana ilginç bilgiler anlatıyormuş gibi ilerliyor. Camdan çeliğe, çikolatadan kâğıda kadar pek çok malzemenin hem bilimsel özelliklerini hem de tarihsel hikâyesini öğrenmek gerçekten keyifliydi.
En çok hoşuma giden şey, kitabın sadece “bilgi veren” bir yapıda olmamasıydı. Aynı zamanda merak uyandırıyor. Okudukça “bunu hiç böyle düşünmemiştim” dediğim çok fazla yer oldu. Günlük hayatın içindeki detayları fark etmeye başlıyorsun.
Bazen bazı bölümler biraz daha teknikleşiyor ama genel olarak herkesin anlayabileceği bir dilde yazılmış. Bilime ilgisi olanlar kadar, sadece farklı bir şeyler okumak isteyenlerin de sevebileceği bir kitap.
Genel olarak hem öğretici hem de keyifli bir okuma deneyimiydi. Kitabı bitirdiğimde dünyaya biraz daha dikkatli bakmaya başladığımı fark ettim. Küçük şeylerin aslında ne kadar büyük hikâyeler taşıdığını hatırlatan, merak uyandıran bir kitap.
Çocuk şiir kitabı önerisi
Ormanlara, hayvanlara, ıhlamurlara , sobadaki kestanelere, dışarıda üşüyen kardan adama, minderde uyuyan kediye , geceye, salıncaklara, meyve ağaçlarına , kırkayaklara, çikolatalara ve gofret getiren dedelere edilen dualardan oluşan çocuk şiir kitabı.