İlknur
@ciltlikapak
Okur, izler, gezer.
Kağıt FaresiEdebiyat
Zorba bana kalırsa bir hayat romanı, tıpkı hayat gibi bazen tekdüze, sıkıcı, mücadelesi zor. Zaman zaman keyifli, eğlenceli ve öğretici. Tam da bu noktada Zorba' nın olay örgüsüne dayalı bir kitap olmadığını söylemekle başlamak istiyorum. Çünkü "Neymiş canım bu kitap hakkında bunca tantana" diye eline alıp da "Gitmiyor bu yaa" diye veryansın eden öyle çok tanıdığım var ki...
Patron lakabıyla anlatıcı olarak kitapta yer alan, ancak adını bilmediğimiz ve tüm kitap boyunca da öğrenemeyeceğimiz, siz gibi ben gibi mürekkebi ve sayfayı seven, Buddha öğretisine bir şekilde kafayı takmış, Zorba'ya göre hayatın hazlarından uzak ve bence bir tık da varoluşsal sancılar çeken biri. Oysa başkahramanımız Aleksi Zorba... Yaşlı ama öyle bildiklerinizden değil. Hayatın sillesini yemiş, hayata sille atmış, dibine kadar inançları sorgulayan ve insanın şeytanlaşmadan kendi şeytanını yenemeyeceğini söyleyecek kadar da tecrübeli. Söylemek istediklerini heyecanla, dosdoğru söylemesi, yetmezse raks ederek, o da yetmezse santur çalarak... Zorba sanki tüm kitap boyunca bana da "Sen bir kâğıt faresisin. Daha ne kadar kâğıt yiyip, mürekkep yalayacaksın. Tiyatroda değilsin, seyretmekle kalma” demiş gibi hissettirdi. Bir diğer anlatımla; Güzel bir yeşil taş varsa bir yerde insan o taşa gitmeli ve o taşı görmelidir. :)
Her ne kadar kadınlar için roman boyunca enteresan ve zaman zaman canımı sıkan bakış açısına kalbimle minik bir şerh koysam da. Çok mert ve çok dobraca beni sarsan bir kitaptı. Üzerine okuduğum iki kitaptan sonra bile yalnız kaldığımda beni ince ince düşündürmeye devam ediyor. Büyük tavsiyemdir, çok büyük. :)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Cimri1000Kitap
Ne güzel kitaptı yahu! Elimde 2 saatte eridi gitti. Çok beğendim, bir önceki okumam Zorba'da yediğim sillelerden sonra kafamı dağıttı, mutlu etti beni. Çok güldüren bir eser oldu. Bir de yani ne yalan söyleyeyim en sevmediğim insan tipidir cimri insanlar, yalnız para değil bu arada; duygunun, emeğin bile cimrisi var. Bana çok içimizden birilerini hatırlattı. Sizlere de eminim birilerini hatırlatacak, acı acı gülümsetecektir. Moliere - Cimri iyi bir oyun kitabıydı ve hatta bana Shakespeare okumak için motivasyon ve ön ayak oldu diyebilirim.
Sağlamca tavsiyemdir
Ben elime aldım bu kitabı ve dedim ki; "Sayfa sayısı da fazlaymış 4-5 güne falan bitiririm ben bunu."
Bu kadar akıcı bir roman için kendime verdiğim bu sürenin çokluğunu 480 sayfalık Martin Eden'i, 2 günde elimden düşürmeden bitirince anladım
Gelelim yorumlarıma... Ben içeriğine girmeden, evvela Türkiye İş Bankası Kültür Yayınlarından okuduğum bu kitabın çevirmeni Levent Cinemre'yi tebrik etmek istiyorum. Okurun okuma deneyimini zenginleştirecek ve okurken anlamasını kolaylaştıracak her olguyu ve her kelimeyi numaralandırarak kitabın arka kısmında sırayla açıklamış ve bu sayede siz bir eser, yazar yahut bir mekan ismi gördüğünüzde "bu neymiş" diye telefonunuza sarılmadan kitabın arkasında yer alan bu kısma bakarak bilgi sahibi olabilmenize olanak kılınmış. Çook şık.
Martin Eden hakikaten ne okumayı istersen onu al romanı. Jack London'un hayatından önemli izler taşıyan bu yarı-otobiyografik roman eğer siz isterseniz sınıfsal çatışmayı konu alan bir roman oluyor, isterseniz tutkulu bir aşkı, isterseniz azmi ve kararlılığı... Yani size almak isteyeceğiniz pek çok şeyi aynı anda sunuyor. Kimi zaman gerçekten Martin Eden ile bir oluyorsunuz, kimi zaman sevdiği kadın Ruth, kimi zaman bir robot gibi çalışan Joe ile... Dolayısıyla kendinizden de parçalar bulduğunuz için genel olarak sizi hep kitabın içinde tutuyor anlatım ve olay örgüsü. Genel olarak alabileceklerinizin çok fazla olduğu bu kitap hakkında; "Ya alt metni de şudur, şunu anlatmak istemektedir" diyemeyeceğim, demeyeceğim ancak okurken çok keyif alacağınıza, her karakterde ayrı parçanızı bulacağınıza ve kitap bittiğinde çok üzüleceğinize eminim, çünkü ben çok üzüldüm. Okuyanlarınızın yorumlarını muhakkak bekliyorum.
Kitabı elime aldım ve aldığım gibi de bitirdim. Bir idam mahkumunun, hükmünü dinledikten sonraki tüm sancısını anlatan, kalp ağrıtan bir kitap. Yazar, mahkumun suçunu bir kitap boyunca size detaylandırmıyor. Çünkü biliyor ki; suçu her ne olursa olsun bir insanın yaşam hakkı, işlediği suçtan daha değerlidir, bu alt metni suçu detaylandırarak bozmak istememiş benim fikrime göre. Bir avukat olarak okumak beni dağıttı ve heyecanla okumayı beklediğim diğer bir kitaba geçmeden önce kendime saatler vermeliyim sindirebilmek adına dedirtti. Kalp ağrıtan, nefes darlatan ama müthiş bir kalemle yazılan, suçlunun suç işlediği anın berisindeki insanı gösteren bir kitap Bir İdam Mahkumunun Son Günü... Önerimdir, lütfen okuyun
Okumaya başladım ve ilk cümlesini defalarca okuduktan sonra ikinci cümleye geçmem zaman aldı...
"Annem bugün ölmüş, belki de dün. Tam hatırlamıyorum."
