Bu eser, her mısrasında insanın varoluşuna, yalnızlığına, acısına ve umuduna dokunuyor. Kitabı okurken, bazen bir iç fısıltıyla karşılaşıyorsun; bazen de yüreğinin derinliklerinde bir çınlama hissi uyanıyor.
Kömürcü’nün dili hem sade hem yoğun: “insan dalgın bir belgedir kendisiyle hayat arasında” gibi dizelerde hayatın karmaşıklığı, insanın kendisiyle kurduğu ilişki çok zarif bir şekilde resmedilmiş. Şiirlerinde “dünya” sadece fiziksel bir yer değil; hem bir varoluş hem de bir yara. Kitabın ismi de bunu güzelce özetliyor dünya, bir leke; ama aynı zamanda her birimizin taşıdığı, silinmesi zor bir iz.
Temalar arasında aşk var, kayıp var, sitem ve iç hesaplaşma var. “İki lekenin birbirine dağılmasına sadece aşk mı denir” gibi dizelerde, aşk basit bir duygu değil; var olmanın, parçalanmanın, bir arada kalmanın ve kopmanın metaforu hâline geliyor. Aynı zamanda baba, incir, ev, kış gibi imgelerle günlük hayatın ve geçmişin yükü şairin şiirlerine ağır ama zarif bir ton veriyor.
Kömürcü’nün üslubu, imgelem gücünü klasik kalıplarla örtmeden kuruyor: sıradan bir bakış bile onun dizelerinde “ağırlığını hissettiren” bir sahneye dönüşebiliyor. Yazar, sessiz, kırılgan bir iç hesaplaşmayı kelimelerle dışa vuruyor; okurken sanki içindeki boşlukların da sesini dinlemiş oluyorsun.
Bir yer isterim; Sana yakın, zaman mefhumunun olmadığı...
Merhaba arkadaşlar bugün "Yalnızlık Meskeni" adlı şiir kitabıyla karşınızdayım. Uzun zamandır şiir kitabı okumamıştım. Bu okuma ruhuma ilaç gibi geldi diyebilirim. Şiir kitaplarını okurken verdiği his, mesaj çok farklı oluyor, diğer eserlere göre. Dizelerde ki o yoğun duyguyu iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Kitabı okurken umut, yalnızlık hasret gibi duyguları hissediyoruz. Aslında yalnızlığın bir eksiklik değil kendine dönüş olduğunu hissettiriyor. Kısacası benim keyifle okuduğum bir şiir kitabı oldu. Kesinlikle size de tavsiye ederim. Bir kaç şiir alıntısı bırakıyorum aşağıya sizin için
Mecburum
Çiçekler misali kokun üzerimi sindiği vakit gitme, kal yanımda,
Hasretine ilmek ilmek çektiğim o acı veren
saatlerde gel, kal baharımda,
Binbir eşyada göremediğim güzelliği sen de görmek için gel ve gitme, mecburum, kal burada.
Çınlama
İnsan kaptansız bir gemide seyahat eder gibi hisseler bazen kendine.
Nereye gittiğini bilmeden savrulup durur öylece...
Dönüp geriye baktığında acı ve ıstıraplar ortasında bulur kendini,
Zatına dost, kulağında meçhul bir çınlama sadece...
Reklam
İki Meltem Arasında 
Mehmet Veysi Boran #kitapyorumu #mehmetveysiboran #ikimeltemarasında #everestyayınları #roman #edebiyat
“Uçurumların dibi, hatıralarını taşıyamadığından düşüp parçalanmış bedenlerle doluydu.”
Mehmet Veysi Boran, sürgünlerin, ölümlerin, yalnızlıkların, batıl inançların, yas ve büyük felaketlerin arasına sıkışarak sağırlaşmış bir ailenin beş kuşağa yayılan hikâyesini anlattığı romanını severek okudum!
@m.veysi.boran
Hüznün sarısı insanların yüzlerine,taş evlere,karşıda bekleyen dağa,kıvrılıp giden bahçelere ve onların içinden süzülerek akan sulara yapışıyor,dediği her şeyi kendi rengine boyuyordu.
Ana karakter çocukluğunun geçtiği ve ailesinden kalan eski bir eve, halası Huri’nin vefatı üzerine geri döner…
Bu dönüş ruhsal bir hesaplaşmadır…
Kulaklarındaki çınlama, tinnitus hastalığı fiziksel ve ruhsal olarak bir çöküş yaratmıştır…
Bu harika roman içimizden,hayatımızdan ve yaşadığımız dünyadan kesitler barındırıyor…
Ölüm,hastalık,hayatın zorlukları ve yeniden nasıl iyileşebileceğimizi anlatan akıcı ve zaman zaman düşündürücü bir kitap!
Ancak hayat, insanın ezberini bozmak üzerine kuruluydu.
İnsanı insana anlatmak zordu.
Vardığımız yerin, nihayetinde liman değil, denizin ortası olduğunu keşfediyor insan.
Kalbim yeniden atsın, tüm bedenime yayılan küçük titremeler dinsin istiyordum.
Sessizliğinde ve gürültüsünde o zamanlar ne olduğunu anlayamadığım farklı bir yan vardı.
Beden yıkılıp gittiğinde hatırlamak da unutmak da onunla yok olup gitmiyordu...
"Huri bu sabah ölmüş." diye başlıyor tüm hikaye. Uzun bir yolculuğa çıkıyoruz. Bir evden cenaze çıktığında hiçbir şey eskisi gibi olmuyor.
Ana karakterimiz üvey halasının cenazesi için çocukluğunun geçtiği eve dönüyor. Kulaklarında hissettiği bir çınlama var bir de. Doktor ona sessizliğin iyi geleceğini söylüyor. Ana karakterimiz de kendi içine kapanıp bir süre sessizliğe açıyor kendini. Her şey tam da burada başlıyor. İçsel bir yolculuğa çıkıyoruz biz de. Kayıplar, aile içinde yaşanan anılar, travmalar, anılar, acılar… Sessizlik gibi görünen yüksek bir çığlığı okuyoruz aslında.
Güzel bir okuma oldu benim için. Başlarda çok fazla betimle olduğunu ve bu nedenle kitaba biraz zor adapte olduğumu söyleyebilirim. Ancak olayın içerisine girdiğinizde kolay okunabiliyor.
Geçmişle yüzleşme, içsel hesaplaşmalar, anılar üzerine düşünme gibi içsel yolculuklu kitapları sevenlere tavsiye ederim.
Uçurumlarla dolu yollardan, belini bir merkeze, bir kuvvete halatla bağlanmış gibi dikkat ve özenle geçebiliyordu ancak. Uçurumların dibi, hatırlarını taşıyamadığından düşüp parçalanmış bedenlerle doluydu .
Selamlar arkadaşlar sizlere okuduğum güzel bir kitapla geldim görünüşte ince bir kitap ama anlatımı ve bizlere vermek istediği mesajla dolu dolu bir kitap.
Kitap yazar @m.veysi.boran beyin #ikimeltemarasında kitabı.
Konusu etrafımızda gördüğümüz, duyduğumuz bazen de yaşadığımız, aileleri,kardeşleri birbirine düşüren küslüklere neden olan miras olayını anlatmış diyebilirim .
Halasının ölümünü duyunca cenaze için Vadi'ye gider bir de erkek kardeşi vardır onun tek amacı halasından kalan evi satmaktır. Kahramanımızın bir de kulağında çınlama hastalığı vardır gittiği doktor Tinnitus tanısı koyar bu hastalığın diğer adı sessizliğin sesidir. Yavaş yavaş duyma yetisini kaybedecektir.
Gürültüden uzak,sessiz,sakin bir yaşam isteyen kahramanımız halasından kalan evde yaşamaya karar verir ve onun geçmiş hatırları, hesaplaşmaları,sırları ile başbaşa kalır. Bu onun için üzücüdür ama mutlu olmak için de bunları düşünmek ve yaşamak zorundadır.
Yazarımız bu kitabında sürüngenlerin, ölümlerin, yalnızlıkların,batıl inançların,yas ve büyük felaketlerin arasına sıkışarak sağırlaşmış bir ailenin beş kuşağa yayılan hikayesini anlatıyor.
Bana bu güzel kitabı tavsiye eden @book._blogerr canıma çok teşekkür ederim, inşallah bir çok güzel kitapları birlikte okuruz.
@m.veysi.boran
@everestyayinlari
@book._blogerr
#bookblogerileokuyoruz #neokudum #okudumbitti #instabook #instakitapyorumu #kesfet #benokudumsendeoku #heryerdeokuyanlar #vuslatınkitapkurtları #everestyayınları #mehmetveysiboran #tavsiyekitap
9/10
2023 65. kitabı
Şükrü Erbaş, Türkçe'yi çok iyi kullanan, aktarmak istediği duyguyu okuyucuya çok iyi aktaran bir şair. Bu kitabında da bu kalitede şiirler ile birlikte Ömür Hanımla güz konuşmaları yazısı da bulunuyor.
Bir iki dizeyi buraya alıntılamak istiyorum:
"Ben şiir yazmasam
Yitirir dilini içimdeki çocuk",
"İnsan aynı türküyü aynı içtenlikle,
Söyleyemiyor ki uzun zaman"
Şiirle kalın...
Reklam
Reklam