"Umutsuzluğun Doruklarında" felsefe metni olmaktan ziyade, kronik uykusuzluğun ve varoluş sancısının tetiklediği sansürsüz bir çığlık olmasıyla fark yaratıyor. Cioran burada acıyı ve hiçliği uzaktan incelemiyor tüm sahte entelektüel zırhları indirerek kendi ruhunun otopsisine okuru da suç ortağı ediyor. Kitap, rasyonel dünyanın sunduğu tüm tesellileri ve çıkış yollarını barbarca yok ederek, insanı kendi içindekien ham ve çıplak uçurumla baş başa bırakıyor.
Kitabımız, modern hayatın dayattığı sığ iyimserlik varsayımlarına sığamayan ve içindeki sessiz çığın ağırlığıyla geceleri uyanık kalan "sistem yorgunları" için yazılmıştır. Hayatın mekanik rutinlerinden, ucuz kişisel gelişim yalanlarından ve maskeli bağlardan yorulmuş; dürüst bir yabancılaşmanın konforunu arayan olgun ruhlara hitap ediyor. Dünyada kendini ebedi bir sürgün gibi hisseden ve ucuz bir reçete yerine acının en çıplak, en asil halini arayan her yaralı zihin için sarsıcı bir limandır.
Yol uçurumu / Aybüke Akgül
Yoldur hem harekete geçiren, hem durduran. Yol karar vermektir.
Evden çıkma cesareti gösterenle sessiz bir anlaşma yapar yol. Güzellikleriyle de zorluklarıyla da sınar onu. Güzelliklerine herkes talip olur elbet.
Aybüke Akgül, bize yolların uçurumlarını, bir adım ötesini, yanlış bir hareketle olacakları gösteriyor. Onun önümüzde rahatça yürüyüşü, bu yolları defalarca adımladığına bir delil. Korkusuz reflekslerle okura da yolu yürüme cesareti veriyor. Sınırda gezen karakterler de şüphesiz bu yol göstericiden alıyor güveni. Bu yüzden hikayeler biz bitecek derken başlıyor. Hikayeler, bitme noktasında yeniden anlatmaya başlıyor
Emil Michel Cioran, Çürümenin Kitabı'nda "Nasıl bir uçurum kusursuzluğuna ulaşmışım ki düşecek yerim bile kalmamış," diyor. Yol Uçurumu'ndaki karakterlerde de aynı durum var. Hayatı artık ciddiye almıyor, onunla şakalaşıyorlar.
Bu kitapta en çok Aybüke'nin uydurma, hayal kurmaktaki cesaretini sevdim. Hayal evreninde sınırsızca dolaşmış ama aklın ve vicdanın kapısından hiç çıkmamış. Bu yüzden fantastiğin sınır tanımazlığınının arkasına saklanıp çılgınca dolaşmamış yollarda. Aynı zamanda her bir öykünün meseleleriyle bizi sarsmayı başarmış.
Her öykü çok keyifli, okurken hem dil işçiliğinin hem bütün detaylarıyla kurgulamanın hayretini yaşatan öyküler beni mest etti. Her seferinde üzerlerine bu en iyisiydi yazdığım bir sürü sayfa var.
Öyküler de şiirler gibi bence. Her okurda yeniden anlam bulabilir. Bu yüzden tek tek bahsetmek yerine şu güzel sstırları bırakarak sizi bu kitabı okumaya davet edebilirim.
"Sizin hiç bilmediğiniz adları vardır insanların, Kimsenin haberi yoktur bundan, ben biliyorum. İçimden o adlarıyla sesleniyorum onlara."
"Ölüm tohumun neredeyse oradan başlarsın ölmeye."
"Keşke, keder içime bir organ gibi
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Emil Cioran'ın "Çürümenin Kitabı" (Orijinal adıyla Précis de décomposition) zihinsel ve psikolojik olarak oldukça yoğun, sarsıcı ve acımasız gerçekleri yüzümüze vuran antinatalist bir kitaptır. Keskin bir nihilizm ve derin bir karamsarlık barındıran bu eserde Arthur Schopenhauer, Albert Camus, Friedrich Nietzsche gibi filozofların görüş ve bakışlarından yer yer fikirler ve atılgan cümleler göreceksiniz. Okunması inanılmaz derecede keskinlik, odaklanma ve düşüncesel metabolizma gerektiren bu eseri okumak halihazırda nöronlarınıza yapışmış kokuşmuş geleneksel ideolojilerin (dinler, siyasi söylemler, felsefi akımlar) yıkılmasına ağır bir ekseriyetle neden olacaktır.
Cioran'a göre insanın en büyük trajedisi hayatta bir "anlam" olduğuna inanması ve bu uğurda bir köstebek misali sürekli ilerlemeye çalışmasıdır. Insanlar uğruna olecekleri putlar, dinler, ideolojiler yaratırlar. Fanatikligin anti maddesi olan şüphecilik ve eylemsizlik Cioran'ın en keskin silahıdır.
Varoluşun bir hata olmasının, yaşamanın bir çürüme, sabah uyanıldığında ağızda acı bir tat bırakan doğmuş olmanın ve yaşamak zorunda olmanın ve insan olmanın ağır yeknesak cezasını çekmesinin bie trajedi olduğunu söyler Cioran. Schopenhauer' nasıl hiçligin o serin, vurdumduymaz sakın sessizligin içinde rahatlık ve huzur buluyorsa, Cioran da doğmanın, hiçliğin huzurundan koparılıp zamanın ve acının içine atıldığımızı düşünmektedir.
Cioran bilinçli olmanın bir mucize değil tam tersine bir biyolojik yıkım olduğunu savunur. Düşünmenin zihinsel düzeyde bir sinapslar savaşı olduğunu, düşüncelerimizin bizi kuytu köşelerde yalnızlıkla bogusturan bir zincir olduğunu savunur.
Zamanın insanı yavaş yavaş çürüten, asindiran, tuketen bir canavar; hakikatin tehlikeli bir yanılsama; eylemin, anlamsız bir varoluş sisinde
Çürümenin Kitabı, modern felsefenin en radikal, ödün vermez ve münzevi düşünürlerinden biri olan E. M. Cioran’ın insanın varoluşsal sefaletini, yanılsamalarını ve inançlarını masaya yatırdığı aforizmatik bir başyapıttır. Yazar, doğmuş olmanın getirdiği o kaçınılmaz trajediyi, tarihin anlamsızlığını, fanatizmin tehlikelerini ve insanın kendi yarattığı putlara tapma eğilimini sarsıcı, şiirsel ve alabildiğine karanlık bir nihilizmle çözümler. Toplumsal maskeleri, yüzeysel iyimserlikleri ve insanı ayakta tutan tüm o kutsal yalanları acımasız bir dille yıkan bu eser, okuyucuyu hayata dair beslediği tüm umutlarla yüzleştiren, bilincin sınırlarını zorlayan ve insan ruhunun en derin dehlizlerine fener tutan zamansız bir başucu kitabıdır.
Stoacılığı benimseyen veya ilgi duyan herkesin kesinlikle okuması gereken bir kitap. Nietzsche'nin gelenekçi din anlayışını reddeden tavrı, Augustinus'un tanrı olan inanışı. Ve Nietzsche’nin üst insan formülü birleşmiş gibi :)
Başlangıçta intihara bakış açısı ve hiççi düşüncesinden kaynaklı çok hoşlanmadığım bir kitaptı daha sonrasında aslında sorgulamaktan çoğu zaman fazlasıyla korktuğumuz için adını bile anamadığımız şeyleri sorguladığı ve toplumun çoğu kesimi tarafından zehirli ilan edilebilecek düşünceleri korkusuzca ve cüretkarca açıkladığı için fazlasıyla beğendiğim ve takdir ettiğim bir kitap oldu. Çoğu konuda yeni bir pencereden yaklaşmaya başladım ölüm ve yaşama. Yazarı cesareti ve tanrıya bile meydan okur tavrından kaynaklı ciddi bir takdiri hak ediyor.