...bilginin tuzağına düşüp içlerinden hiçbirinin ortak mutsuzluktan kurtulamaması için okuma yazma öğrenmeye zorlar onları.
Yok olmanın mutlak cazibesi varken, var olmanın bu kaba gürültüsüne katlanmak. İnsanın asıl trajedisi, zihnen bütünüyle koptuğu bir dünyada, kendi hiçliğini etten bir kafeste taşımak zorunda kalmasıdır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Hükümsüz sırları biriktire biriktire, anlamsızlığı tekeline ala ala, hayat ölümden fazla ürküntü verir: Büyük Meçhul odur.
Bunca boşluk ve anlaşılmazlık nereye varabilir?”
Olmadığın gibi hiç olmayacaksın; ya olduğun gibi olmanın hüznü.
“Hüzünden topu topu bir kaç fikir çıkarabildiysem, onu, zihnimin alıştırmalar yaparak yoksullaştırmasına izin vermeyecek kadar çok sevmiş olmamdandır.”
Acısını saklamayı çok seven, hangi meslekte olursa olsun, başarılı olmaya adaydır - yazarlık hariç.