21 yaşında şunu nasıl yazdın şeytan mısın Deccal mi?
This is work of art.
Sanatın son noktası .
Keşke yüz yüze tanışıp arkadaş olabileceğim bir insan olsaydı .
İyi ki geçtin bu dünyadan Cioran.
Bu kitap bir felsefi sistemi anlatmaktan ziyade bir iç döküştür. Cioran artık yazma ihtiyacı duyduğunu ve yazdığı için hayatta kaldığını belirtir. Türkçe çevirisinde oldukça eski kelimeler kullanılır bu yüzden sürekli kelimelerin anlamına bakmak gerekir. Metinler deneme şeklindedir ve oldukça bölünür. Pek akıcı bir kitap denemez. Aforizmalarla dolu, karamsarlığın tamamını başarılı şekilde yansıtır. Güncelleme: okuması oldukça zor, dili şiirsel bir iç döküş
* Her fikir tarafsız doğar ama kendi deliliklerimizi ve tutkularımızı fikirlere yansıtırız. Fikrin doğasını bozarız ve ona saplanırız. Nihai doğruyu ararken ki böyle bir şey de yoktur yoldan çıkarız. O doğruyu bulduğumuz zaman ise düşüş başlar ve fanatizm doğar.
* Herkesin söyleyecek şeyleri vardır. Herkes vaaz vermek ister yeter ki mikrofon tutulsun. Bir anda diğer insanlara mutluluk reçetesi yazarlar çünkü herkes her şeyi biliyordur. Yazar burada herkes kendinin peygamberidir ve kendi dinini yaymak ister der.
Reklam
Çürümemenin imkansızlığı
İçini bilinçlice açan bir insanın, varlığı ve yokluğu nasıl betimlediğini tüm çıpkalığı ile görebiliyorsunuz. Bazı kesitleri saatlerce düşünüp değerlendirme yapmanız gerekiyor. Çok değerli gözlemler ve cesur tezler var. İdeal bir dualite eseri. Sohbet eden birinin gözlerinize bakıp cesurca ve bıkkınca hayata dair “çat çat” yüzünüze söylediği bakış açıları…
Basit bir roman ve öykü gibi değil. Zorlandığınız zaman bir süre bırakıp, üzerine uzun uzun emek vereceğiniz bu eseri muhakkak okumanızı tavsiye ediyorum. Hacmi az gibi gözükse de ciltlere sığacak bir tefsir gerekli.
Ben elimden geldiğince kıssadan hissemi aldım. Size de okurken Allah kolaylıklar versin:)
Bu kitabı açanda bilirdim ki, özümü rahat hiss etməyəcəyəm. Amma Cioran həmişə belədir – o, sənin qollarını, sonra ayaqlarını, sonra düşüncələrini bir-bir qoparır. Adı da elə deyilmi? “Parçalanma”.
Nerede tükettin ömrünü? Bir hareketin hatırası, bir tutkunun işareti, bir maceranın parıltısı, güzel ve firari bir cinnet geçmişinde bunların hiçbiri yok; hiçbir sayıklama senin ismini taşımıyor, seni hiçbir zaaf onurlandırmıyor. İz bırakmadan kayıp gittin; senin rüyan neydi peki?
"Kökeninde aldatıcı ve yıkıma mahkûm olmayan hiçbir "yeni" hayat görmedim şimdiye kadar. Her insanın zaman içinde ilerleyip bunaltılı bir geviş getirmeyle kendini tecrit ettiğini, yenilenme niyetine de ümitlerinin beklenmedik yüz buruşturmasıyla karşılaşıp kendi içine düştüğünü gördüm."
E. M. Cioran
Emil Michel Cioran bu kitabını daha 23 yaşındayken bitmeyen uyku sorunlarının getirdiği umutsuzluk ve varoluşsal krizler nedeniyle kaleme alıyor.
"Hiçbir şeyden hoşnut değilim. Beni Tanrı seçselerdi bile anında istifa ederdim, dünya bana indirgenseydi, bütün dünya ben olsaydım kendimi parçalar ve un ufak ederdim"
Umutsuzluğun Doruklarında Cioran'ın farklı konularla (umutsuzluk, aşk, din, acı, ölüm, intihar v.b) ilgili düşüncelerini yazdığı felsefik denemelerden oluşuyor ama özellikle umutsuzluğun üzerinde duruyor. Cioran için umutsuzluk bir çaresizlik hâli değil aksine hayatın tüm gerçeklerini dürüst bir şekilde dile getirmenin sonucu.
E. Michel Cioran doğumu hata, hayatı da anlamsız buluyor. Fakat "intihar fikrini"nin getirmiş olduğu özgürlük sayesinde intiharı yaşama tutunma sebebi olarak görüyor.
"Kurtuluş yalnızca unutuşta. Her şeyi unutabilmek, kendimi de tüm dünyayı da unutmak isterdim."
Bence Cioran'a başlangıç için muhteşem bir kitap. Keyifli okumalar.Reklam