Sizin yaradılışınız o kadar mı sabrınızın elinde ki
Hoş göresiniz bütün bunları?
Cennetlik birer evliya mısınız ki,
Dua edesiniz bu mübarek adama ve soyuna sopuna?
O adam ki ezmiş sizi demir pençesiyle,
Çoluğunuzun çocuğunuzun rızkını kesmiş?...
Sen ey sağlam, katı toprak,
Duyma ayak seslerimi, bilme gittiğim yeri;
Yoksa korkarım, taşların bile keser yolumu:
Bozarlar bu işime gelen korkunç sessizliği.
Korkudan yediğim lokma boğazımdan gitmeyecekse,
Her gece korkunç rüyalar saracaksa uykularımı
Varsın her şey çığrından çıksın,
Bu dünya da yıkılsın öteki dünya da,
İnsana rahar nefes aldırmayan kuruntularla
Beynimizi bir işkence masasına çevirmektense
Ölüp rahat etmek daha iyi,
Rahat etmek için öldüklerimizle.