Kitapkolik
@clever2222
Herkesin Gerçeği, Bilgisi Kadardır..
118 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Osmanlı İmparatorluğu, birçok aşiret, klan ve değişik topluluklardan oluşmuş bulunduğundan, imparatorlukta hiçbir zaman gerçek bir millet duygusu oluşmadı. Büyük imparatorluklarda olduğu gibi onda, karışımlardan meydana gelen bir ırk doğmadı. Kendine özgü bir kültür yaratmadı. Asla düzenli bir ekonomik sistemin uygulayıcısı olmadı. Osmanlı İmparatorluğu, tarihin hiçbir döneminde, sinesinde milliyetçilik duygularıyla hareket eden bir vatandaşlık bilinci yaratamadı. Osmanlı ceddinden sultanlara gelince, onlarında anneleri yada karıları çoğunlukla saray esireleri olan yabancılar idiler. Böylece onlar da yavaş yavaş ırk duygusunu kaybettiler. Hatta bunlardan bazıları ancak ve ancak Türk olmayanlara güven beslemekteydi. Sultan Abdülhamid, Arnavut ve Habeş alayları tarafından korunmaktaydı. Türkçülüğü, İslamcılığa feda etmişti. Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılmasından sonra, gerçek anlamda vatan ve millet kavramı, Türk halkının ruhunda Kurtuluş Savaşı ve Cumhuriyet ile oluştu..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitap konusu ve hiçbir zaman güncelliğini yitirmeyecek yapısı ile bir şaheser. Kitapla ilgili onlarca olumlu inceleme mevcut, o yüzden ben burada kitapta mantık hatası olarak gördüğüm tek noktayı belirteyim. Bu kadar baskıcı, her ortamda ve her dakika parti üyelerinin takip edildiği ve ihanet edenlerin de büyük işkencelerden geçirildiği ve öldürüldüğünü iyi bilen Winston'un, parti iç cephesinden üst düzey bir yönetici olan O Brien'a daha ilk başbaşa görüşmelerinde (daha öncesinde hiçbir samimiyet ve muhabbetleri yok iken sadece aralarında ki bir bakışma ve içgüdüsü ışığında) parti ve devrim hakkında ki düşüncelerini tüm çıplaklığı ile anlatması mantık dışı bir kurgudur. Bunun dışında, çoğu okur bu kitap için Rus Devrimine yada Amerikan Kapitalizmine yergi yönünde politik bir benzetme yapmıştır. Oysa ben bu kitapla anlatılan düzenin, dinsel bir yergi de içerdiğini düşünüyorum. Nitekim yeryüzünde var olmuş bütün dinler, baskıcı, tehdit edici, kısıtlayıcı bir sistem oluşturdukları gibi, kitapta anlatılan şekilde düşünürsek somut delillere dayanmadan ve hiçbir mantıklı izahı kabul etmeden, dinin öngördüğü sistemin en doğrusu olduğunu, aynı dine ilişkin kaidelerde bir çelişki çıktığında ise, aynı yenisöylemdeki çiftdüşün mantığı ile çelişkileri giderme yoluna gittikleri görülecektir..
