Yunanlı bir balıkçı, bir kasırga sırasında Neptunus'a şöyle söylemiş; "ey Tanrı, beni ister kurtar, ister batır, ben dümenimi kırmadan dosdoğru gideceğim"
Ufacık bir toprak davası için halkın içinde on beş kişi seçmeyi akıl ediyoruz, sonra en ehemmiyetli davamızı tutup bilgisizliğin, adaletsizliğin ve kararsızlığın anası olan halkın oyuna bırakıyoruz. Akıllı bir insanın, hayatını düşüncesiz bir sürünün oyuna bırakması akıl karı mıdır?
Kanunlar doğru oldukları için değil, kanun oldukları için yürürlükte kalırlar. Kendilerini dinletmeleri akıldışı bir güçten gelir. Kanunları yapanlar nihayetinde insandırlar, her yaptıkları şey ister istemez değişkendir..