Başta gerek konusuyla gerek farklı yazım anlayışıyla beni içine cekti kitap ama karakterler ve acilari bana pek gecmedi bilmiyorum belki sürekli eşyaların betimlemeleri belki de karakterlerin özellikle Shakespeare karakterinin neredeyse hiç işlenmeyişi kitabın bana çok geçmemesine neden oldu VE başlarda ilginç gizemli ve güçlü bir karakter olan agnesin gittikçe sönükleşmesi hatta sonlara doğru basit bi köylü kadın olarak nitelendirilmesi beni delirtti resmen nerede o güçlü anne yani tamam çocuğunu kaybetti ama bundan önce de karakter basitleşmeye başlamıştı keşke eşyalar etraf bağ bahçe yerine biraz daha karakter odaklı olsaydı ki bence sonu da çok wow değildi tamam olmak zorunda da değil ama hikayenin climax anı bile beni baydı ve hemen bitirmek istedim bir noktada ona rağmen 3 günde bitirdim benim için akıcıydı en azından ama agnes fena harcanmış bence neyse bence okunur yinede ama çok da gerekli değil şahsen
I had already read the classical play Electra by Sophocles, but as many readers know, the ancient drama is quite brief and focused on a single climax. I felt a need to see this tragic myth fleshed out with more detail and emotional depth. Jennifer Saint’s novel provided exactly that by offering a multi-layered narrative told through three distinct female perspectives: Clytemnestra, Cassandra, and Electra.
While the book felt a bit long at times, the shifting POVs (Points of View) added a necessary richness to the story. I wouldn't say I had a favorite character—each woman is flawed and driven by her own "inscrutable" grief—but exploring the different aspects of their trauma was a rewarding experience.
In the original play, the focus is often on the vengeance, but here, the focus is on the price of being a woman in a world ruled by men and gods. For someone who loves Classical Antiquity, seeing these silent figures finally speak their truth made the long read worthwhile.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
SERİMDEN ÇÖZÜME: SON YAPRAK ÜZERİNE BİR PLOT İNCELEMESİ1000Kitap
(Bu inceleme yaklaşık 2 dakikalık okuma süresi gerektirir.)
William Sydney Porter (1862-1910), Amerikalı yazar, yaşamı boyunca eczacılıktan bankacılığa, gazetecilikten mahkûmluğa kadar pek çok farklı deneyimi vardır. Tanınmasını sağlayan O. Henry mahlasını hapishanede bulunduğu dönemde kullanmaya başlamıştır. Eserlerinde kendi trajedilerinden izler görürüz. Bunlardan biri bu incelemeye konu olan hikâyede zatürre hastalığını acımasız bir katil olarak tasvir etmesidir. Bunun sebebi, eşi Athol Estes’i genç yaşta veremden kaybetmesidir. Yazarın kendi yaşadığı sağlık sorunları da eserlerinin temasında belirleyici olmuştur. Muz Cumhuriyeti (Banana Republic) terimini literatüre kazandırmıştır.
I.Introduction/Exposition(Serim) Hikâye, 20. yüzyılın başlarında Newyork’un sanatçı kolonisinin yaşadığı Greenwich Village’de açılır. Sue ve Johnsy adında iki genç ressamın, arkadaşlıklarına ve ortak hayallerine tanık oluruz. Ancak atmosfere Mr. Pneumonia (Bay Zatürre) adında soğuk ve görünmez bir katil dâhil olur. Maalesef Johnsy bu hastalığa yakalanır.
II. Rising Action (Yükselen Aksiyon/Düğüm) Doktorun Johnsy’e teşhis koyduğu raporla birlikte hikâyenin gidişatı sıradan bir hastalıktan bir yaşam mücadelesine dönüşür. Doktor, Sue’yu kenara çekip “Onun onda bir şansı var, o şans da onun yaşama isteğine bağlı” dediği an, hikâye vites yükseltir.
III. Climax (Doruk Noktası) O korkunç fırtınanın koptuğu gece, hikâyenin en gerilimli anıdır. Dışarıdaki dondurucu yağmur ve rüzgârdan geriye kalan tek şey sarmaşıktaki son yapraktır. Okuyucu ve Johnsy, o yaprağın sabaha kadar düşeceğinden emindir ancak sabah pencere açıldığında o son yaprağın hala orada olması, hikâyenin kırılma noktasıdır.
IV.Falling Action (Düşen Aksiyon) Mucizevi şekilde **düşmeyen
Spoiler içerir.Edebiyat
1)Tesadüf Eseri
Kitabın ismine odaklanarak ve açıkçası Hebbel hakkında çok bilgim olmadan okumaya başladım. İsmin benzeştirme amacı taşıdığı ve asli hikayenin etrafında kurulu bir felsefi alegori olduğunu, hikayenin 19.yy Almanya'sında geçtiğini ve son dönem okuma örüntümün tam ortasında konumlandığını başlar başlamaz anladım. Ve merakım, bu şaşkınlıkla kamçılandı. Tefekkür dünyamda çok anlamlı izler bırakan sürpriz bir okuma oldu.
2) Maria Magdalena, Meryem Ana, Marangoz İsa
Maria Magdalena, bilindiği gibi Hristiyanlık tarihinde tartışmalı bir figürdür. Konumu, İsa'nın seçkin kadın havarisi ve onun dirilişine tanık olan ilk kişi olmak ile dönemin yollu fahişelerinden biri olmak arasında iki kutuptaki zıtlıkla tartışma konusu olmuştur. İkinci tür yakıştırma skolastiğin ilk dönem kilise babaları zamanında olmuş, zaman içinde ilk tür yakıştırmaya doğru değişmiştir. Hebbel, hikayesini bu zeminde oluşturur; 19.yy'ın Protestan Almanya'sında, değişen mezhepsel dünyanın, değişen sosyal, politik ve ekonomik dünyanın bağrında. Tıpkı İsa'dan sonra olduğu gibi Luther'den sonra, kadın(Klara) eril dünyanın kategorik bir tartışma unsuru olarak gündemdedir.
İkinci olarak Klara ve gayrı meşru çocuk meselesi, hikayeyi Ana Meryem'e doğru genişletir. Hebbel, Klara'yı karnında gayrı meşru çocukla intihar ettirerek konuyu dinsel metaforlar aracılığıyla derin felsefi tartışmaları yapabileceği bir boyuta taşır. Ve diğer karakterlerin izlek içindeki özgünlükleri aracılığıyla capcanlı bir ilişkisellik analizine imkan sağlar. Örneğin aile'nin erkeklerinin mesleklerinin marangozluk olması, pragmatizmin aşırı ucunda konumlanan Leonhard'ın ve sorumsuz eylemleriyle Karl'ın eylemlerinin kutsiyetin kalesi kabul edilen aileyi parçalaması, Klara'nın mazi ile gelecek arasında sosyal dünya tarafindan
The Flatshare was a cozy, colorful journey. The story of Tiffy and Leon was incredibly soft and cute, like a warm cup of tea. While the plot lacked a major climax, the gentle pace made it an easy, pleasant read.
Jane Doe Kitap İncelemesi
Kitabın geneline baktığımızda memnunum. Fakat, kitabın sonu beni hiç tatmin etmedi, beğenmedim. Jane doe karakterine gelirsek, obsesifliği ve sosyopatlığının gayet iyi yazıldığını ve okuyucuya aktarıldığını düşünüyorum ve bu kadar iyi karakter yazabilmişken, okuyucudaki gerilim yavaş yavaş zirveye doğru tırmanırken, "climax" diye adlandırdığımız kısımda hiç tatmin olmadım asla kabul edilebilir değildi. Kitabın konusunun ve karakterlerin bu kadar iyi işlenildiğini göz önünde bulundurursak, güzel bir finalle sonlanması gerektiğini düşünüyorum.