İyi başlasam bile olümle bitti (+18)Hayata Dair
2 günde ne olmuşsa biraz son nefesimi veriyor gibi hissettim. Ruhum bedenimden çıkmış da boşluğa düşmüşüm, kilitlenmişim, robotik hareket ederken aslında nefes alış verişimde bile gayret göstermem gerekecek kadar tükenmiştim.
Bu neyin dalgasıydı ve nasıl bir anda olmuştu bilmiyorum ama bekledim.
İçimde ya bir şeyler olüyordu ya da olenler çözülüyordu.
Olenlerin cenazesinin kaldırılması izinden geçiyordu. İzin verdim işte.
Yaşamadığım ya da farkında olmadan biriktirdiğim bir şeyler varmış demek ki. Bu süreçte biraz agresif ve aşırı sessizdim. Akşam yemeği dışında kalabalığa o kadar katılmadım. Kendimle baş başa kalıp içimin derdini anlamam ve bir şeyler yapmam gerekiyordu. İştahım da kapanmıştı. Kahve bile içmemiştim o derece.
Ve demek ki o kadar ağır bir şeydi. Tuhaftı. Sanırım ilk kez buna doğru düzgün bir sebep bile bulamadım. Ama büyümem için tabi ki deri değiştirmem gerekiyordu. Bunun yüreğimin oluyor gibi hissettirişi belki o izinlere geç kalmamdandı. Bize artık baya küçük gelmiş tişörtün verdiği o rahatsızlık, sıkıştırma, boğma ve artık soymak mümkün değil, kurtulmak için kesip atman gerekirdi ya o tarz bir şey oldu.
Geç kalınmışlık olmasa acısı da olmazdı. O her neyse bilmediğim için üzülürken geç de olsa daha da geç olmamış olduğu ve olduğu için sevindim tabi ki.
Sanki öğlen matın üstünde "Hazırım ya, olmeye hazırım artık. Geleceksen gel. Ne bu, yorgun ve halsizim. Yüreğim okyanusa atılan bir kaya gibi acı çekiyor ama içim rahat. Bu sefer olacak mı, olsunnn. Bitmeden başlamaz, ölmeden doğulmaz. Bedenim mi olecek yoksa benliğim mi?" diye mayışmış halde düşünüyordum. Ve zaman o kadar yavaş aktı ki, saati 5-6 sanarken daha 2 imiş. Son gücümü temizlik perilerine vermiştim. Ne yapayım yaşam alanımın düzenli ve temiz olmasını seviyorum. Olümde dahi düzen ve bütünlük
Yaşamak bir sokak lambası gibi
Bir gece evden atılmış bir çocuk sanki
Tek bir damla tek bir ses gibi
Aklıma düşüyor.
Cahit Zarifoğlu
Cahit Zarifoğlu
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Biz bir adamı uğurlamadık aslında,
Bir istasyon kahvesinde, sinemanın o nemli, o loş dumanında
Eksilip duran bir şeyleri bıraktık masada.
Günlerdir bir çocuk saflığıyla beklediğimiz o iyi haber,
Geldi ve oturdu göğsümüzün tam ortasındaki o eski, o kırık sandalyeye.
Bir bayrak yarıya indi şimdi içimizde, kendi rüzgârsızlığından yorulmuş gibi.
Biz bir adamı uğurlamadık aslında,
Bir istasyon kahvesinde, sinemanın o nemli, o loş dumanında
Eksilip duran bir şeyleri bıraktık masada.
Günlerdir bir çocuk saflığıyla beklediğimiz o iyi haber,
Geldi ve oturdu göğsümüzün tam ortasındaki o eski, o kırık sandalyeye.
Bir bayrak yarıya indi şimdi içimizde, kendi rüzgârsızlığından yorulmuş gibi.
Sen azizim, bir bakışın içine koca bir memleketi,
Taşranın o bitmeyen kırık akşamüstlerini sığdırandın.
Öyle bir gülerdin ki, hani o karanlık salonlarda yüzümüzde güller açardı,
Bir sinema perdesi değil, bir insan kalbi kımıldardı yerinden.
Şimdi bakıyorum o eski film şeritlerine, o buğulu akşamlara;
Selvi Boylum Al Yazmalım’ın o içi içine sığmayan, yaralı İlyas’ı,
Kırık Bir Aşk Hikâyesi’nin o kendi yalnızlığında boğulan Fuat’ı,
Alev’in o dalgalarla boğuşan Yağmur Reis’i,
Köprü’nün o idealist, o fırtınalı mühendis Ahmet’i...
Bodrum Hâkimi’nin Ömer’i, Devlerin Aşkı’nda gururuyla çarpışan Tarık'ı...
Sonra bir köşede, duvarların arkasında Karılar Koğuşu’nun Murat’ı,
72. Koğuş’un o kederi göğsünde taşıyan Ahmet Kaptan’ı
Ve adaletsizliğin o sağır kapısında tek başına devleşen Tatar Ramazan...
Ve sonra, o perdenin ardındaki o en büyük, o en ağır kavga:
Bir barış inadı, hani "barış, barış" diye diye tükenen o koca ömürler...
Görmeden gitmek, o büyük rüyayı yarıda bırakmak gibi gelse de dosta,
Bir anlamı kalıyor işte; bir vasiyet gibi kalıyor sokakların tozunda.
Gitmek, senin gibi adamlar için sadece bir kelimedir, biliriz.
Sen gitmedin ki Kadir Abi,
Can verdiğin her omuz, o haksızlığa eğilmeyen mağrur başın,
