Puan vermedi
Merhaba kitap dostlarım bugün size fantastik, macera ve gizem türünde @mstf_dilsiz kaleminden #düzen kitabı ile geldim.
Kitap Türkan adlı bir genç kızın ekseninde ilerlemektedir. Türkan küçük yaştan itibaren bir eğitime dahil edilir. Burada kendisini beklenmedik gizemli olaylar, macera, ve sırların olduğu bir dünyanın içinde bulur. Zaman ilerledikçe Türkan Türklerin kurduğu yüzyıllardır varlığını gizlice sürdüren bir teşkilatta “Saka” olarak yetiştirilmeye başlanır.
Kitap boyunca bu teşkilatın nasıl kurulduğu , üyelerin nasıl seçildiği ve hangi amaçlar doğrultusunda eğitildi anlatılmaktadır.
Kitabın ana temasa Türk tarihi , kadim bilgiler, gizli yapılanmalar, Kimlik arayışı ,kurulan teşkilatların sırlarla örülü yapısı anlatılmaktadır.
Akıcı ve hızlı ilerleyen bir kurguya sahip . Tarih, mitoloji, fantastik, gizli teşkilatlar ve kadim sırlar temalarını seviyorsanız macera ve temposu yüksek bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.
“ Uyanma vakti geldi. Çiçekler ancak zamanı gelince açarlar.”
“ Vatan bazen dünyaya sığmaz bazen de küçük bir yüreğin içinde atar.
“ Çocuklarım, canlarım unutmayın bizim yapmak istediğimiz de verdiğimiz savaşta, beyaz, iyi, kötü ya da taraf yoktur.”
Bu kitabımı 
Kübra Kabakcı öncülüğünde#birkelimelikitapokuyoruz etkinliği için okudum.
@oceangirlbook
@perseusyayinevi
#keşfetteyim #okudumbi̇tti̇
Kübra Kabakcı öncülüğünde#birkelimelikitapokuyoruz etkinliği için okudum.
@oceangirlbook
@perseusyayinevi
#keşfetteyim #okudumbi̇tti̇
Ben Sakarım
Aile denince aklınıza ne geliyor?
Bir baba için aile; eşini ve çocuklarını korumak, onları kimseye muhtaç etmemek, hayatı onlar için elinden geldiğince yaşanılır kılmak demektir. Çocuklarını hayatın gerçeklerine hazırlarken merhameti ve sevgiyi rehber edinmektir.
Bir anne için aile; evlatları uğruna gözünü kırpmadan her şeyi göze almak, onları sonsuz bir sevgiyle kuşatmak, dünyanın karmaşası içinde koruyup kollamaktır. Hayatının son anına kadar "çocuklarım" diyebilmek, eşine yoldaş olmak ve birlikte güzel hatıralar biriktirmektir.
Çocuklar için ise aile; koşulsuz sığınabilecekleri bir yuva, güvenli bir limandır. Çünkü anne ve baba onların ilk kahramanlarıdır. Çocuklar sevmenin karşılığını beklemezler; sadece severler. Anne kızar, çocuk ağlar; ama yine anneye sarılarak ağlar. Çünkü onların dünyası anne ve babalarının varlığıyla ayakta durur.
Evet, aile; anne, baba ve çocuklar için tüm bu anlamları, hatta daha fazlasını taşır.
Peki gerçekten her aile böyle midir? Her anne ve babayı sorgusuz sualsiz kutsayabilir miyiz?
Alexandre Seurat'ın Sakar adlı romanı tam da bu soruların peşine düşüyor. Yazar, gerçek bir olaydan esinlenerek kaleme aldığı bu romanda, bir çocuğun sessiz çığlığını merkeze alırken aile kavramının karanlıkta kalmış yüzünü de gözler önüne seriyor.
Diana, yüzünden gülümsemesi eksik olmayan bir çocuk. Fakat o gülümseyişin ardında kimsenin duymadığı bir çığlık saklı. Kendisine ne olduğu sorulduğunda sürekli sakar olduğunu söylüyor; yaşadığı her olumsuzluğun kendi hatasından kaynaklandığına inanıyor. Oysa gerçekler çok daha farklı. Ne var ki gerçek ortaya çıktığında artık her şey için çok geç kalınmış oluyor. Kimse Diana'nın sessiz gülümseyişinin ardındaki acıyı göremiyor, kimse yardım çağrısını duyamıyor.
Romanı okurken bu hikâyeyi yalnızca Diana'nın
Reklam
Puan vermedi
Böyle kitaplar hem çocuklarım hem de ben bayılıyorum bazen birlikte okuyoruz resimli okulu karikatür şeklinde oluşu çocukların çok ilgisini çekiyor böyle kitapların devamı gelmeli anneler için rahatlık da oluyor çocukları baya başında tuttuğu için
Edna bir eş ve anne olarak sorumluluklarını yerine getirme konusunda pek hevessiz bir kadın. Kitabın başında onu bencil ve sorumsuz bulmak işten değil. Ancak ilerleyen sayfalarda hayatını gözlemleyerek Edna’nın yalnızca bir eş ve anne olmadığını, en önemlisi genç bir kadın olduğunu hatırlıyoruz. Edna ona biçilen sorumlulukların altında tam da benim gibi, okuyan diğer genç kadınlar gibi yalnızca bir insan. Ne için olursa olsun geri plana atmaktan kaçındığı bir benliği var ve onu elinden almaya çalışanlara inat akıntının tersine yüzüyor. Edna, toplumun olduğunu sandığı kişiden çok uzak ve hayatının bir noktasında gerçekte olduğu kişi olmaya karar veriyor ve hayatını bu yönde şekillendirmeye başlıyor.
Edna bunu yaparken hiç incinmesin istedim. Piyanist hanım da öyle istedi; onu desteklerken güçlü olmasını da diledi. Çünkü gerçekten kendisi olabilmek her yiğidin harcı değilmiş. Edna kitap boyunca karakterlerce yargılandığı gibi bugün de okuyucu tarafından yargılanmaya devam ediyor.
Benliği elinden alınmış, alınmaya çalışılan ve asla alınamayacak tüm kadınlar bu kitabı okurken kendilerinden bir şeyler bulacaktır eminim ki.
İncelememi kitaptan favori alıntımla bitirmek isterim:
“Temel olmayan şeylerden vazgeçerim; paramdan, canımdan vazgeçerim çocuklarım için. Ama kendimden vazgeçmem.”
Biz bugün hala kendinden vazgeçmeyi reva görüyoruz kadınlarımıza, “anneliğin kutsallığı” teması altında yok ediyoruz benliklerini.
Nefesimi tutup okuduğum nadir kitaplardan biri oldu.
Seni Feda Etmeyeceğim, Nihan Kaya’nın en tartışmalı ve en kişisel yazılarından oluşan bir manifesto gibi, bir başkaldırı , bir direniş kitabı. Kitabın kapağında yavrusunu kargalardan koruyan bir koyunun resmi vardır. Resimde anne kuzusunun üstünde kötülüğe adeta haykırıyor
"SENİ FEDA ETMEYECEĞİM"
Bu resim bile kitapla ilgili çok şey anlatıyor bize. Nihan Kaya, özellikle çocukların aile, gelenek veya toplumsal beklentiler uğruna feda edildiğini, kurban edildiğini savunuyor ve anlattığı her hikayede kendi çocukluğundan, yaşamından izleri bizlere anlatıyor.
"İnşa ettiğimiz herşey sizin olsun. Dünyadaki bütün diplomalar ve bütün mevkiler sizin olsun. Etimizi etinize vermiycez. Bu gerçeğe uyanan herkes bizimdir. Ben Nihan Kaya, binlerce kez öldürüldüm. Öldürüldüğünde yanımda hiç kimse yoktu. Yalnızlığımdan doğdum. Kaybedecek hiçbir şeyi olmayan kadar güçlüsü yoktur. Tenimdeki her hücre kalbim oldu.kalbim beynim, beynim de kalbim oldu. Ben Nihan Kaya, doğumumu ölümümden yarattım. Yaratıcılığım tanrımdan ve tanrılığımdandır. Doğurduğum ve doğurmadığım bütün çocuklarım acılarıma şahittir. Rahmimdeki yaralar sözlerime şahittir. Ben Nihan Kaya, annem beni reddedince Evren de beni reddetti. Evren beni reddedince kitaplar ve fikirler yaratmak zorunda kaldım. Ben Nihan Kaya, yaşadıklarım savunduklarımın ispatıdır. Doğmuş ve doğmamış bütün çocuklarım üzerine yemin ederim ki, bu kitapta yazılmış herşeyi sözcük sözcük yaşadım. Yazdığım kitaplar acılarıma şahittir."
Kitap bu cümlelerle bitiyor. Daha da fazla birşey söyleyemiyorum. Okuyun okutturun !!!
Serinin eh işte kitabıyla geldim. Beklenmedik hamilik konusu işlendi ama çok tatmin etmedi. Zaten bu durum kitabın yarısında oluyor. Geri kalan da Sabrina'nın aldırsam mı doğursam mı ikilemleriydi. Bir yandan da Tucker'ı bebeğe bağlı hissettirmek istemiyordu. Onun hayallerine de pranga vurmak istemiyordu yani. Yani çoğunlukla adamı dışladı jdjdj Halbuki adamın tek istediği kadındı ve şimdi de bebeği... Ciddi anlamda son sayfalara kadar hisleri konusunda direndi son 5 sayfada falan itiraf etmiş olabilir. Tucker hislerimi söylersem kaçar gider diye kadının hazır olmasını bekledi hep. Yoksa Sabrina'yı görür görmez turuldu ve peşinden koşmaya başladı jdjd Harvard Hukuk’a gidecek bir kadın olarak evindeki sapık üvey babayla yaşama ısrarını anlamadım.... Hele bir kızın olacağını öğrendikten sonra bu ısrar neden. Şahsen sokakta yaşamayı yeğlerdim Sabrinanın ısrarı şoka soktu beni. Üvey babanın bir atağı yüzünden Tucker en sonuna işe el koydu ve zorla çıkardı evden şükür. Sabrina'ya ısınamadım bu yüzden. Tucker zaten harikaydı durumu ve kendi işiyle ilgili hayatını ele aldı. Ve böylelikle son adamımızın da başını bağladık ve diğer çiftlerle beraber ayrı yollarda hayatlarını çizmeye başladılar. Büyüdüler çocuklarım. Miras ile veda edeceğim hiç hazır değilim...
Reklam
Reklam