Bir ülkede devlet yetkilileri nasılsa, halk da ona benzer. Devlet başkanı âlimse ve ilmi teşvik ediyor, âlimlere ilimlerinde yardımcı oluyorsa, o ülkede ilim ve âlim çoğalır; yok böyle değil, zevkusefa içerisinde yaşıyorsa, o zaman da ülkede ilim yuvaları yerine eğlence yerleri çoğalır, ilme rağbet olmadığı için de halk kütüphanelere gideceğine, eğlence yerlerine akın eder.
Ve bütün bu katliamlar, güyâ "nizâm-ı âlem", yâni "istikrar" içindi. Allah'tan başka, hiç kimse, bu kavramların, Müslümanların tarihi boyunca birilerinin çıkarları uğruna suistimâl edilerek ne kadar Müslüman'ın kanına girildiğini bilemez! Dün öyle olduğu gibi, maalesef bugün de böyledir!