Sayılabilir her şeyi olağanlaştırıyor insan. Günler, saatler, nabız atışları, doğumlar, ölümler. "Hayret" çocukluk zamanlarında saplanıp kalmış bir ünlemden ibaret şimdi.
Oysa toplumsal şartların neticesi olarak kişinin içine fırlatıldığı yalnızlık ortamı umutsuz ve umarsız bir hâlin yaşanmasıdır. Bu umutsuzlukla ve umarsızlıkla başa çıkılamazsa, insanlar kendilerini öldürmek isteyebilirler. İsterler de!