Kırmızı bir mumdun Şamdanına yakışan Hayata benzeyen Bir yanın vardı Zümrüt kakmalı hançerimi elimden alan. Sanırım karanlık bir kömürlükte Güneşli bir sabahtın.İçime dokunan Yüzünün çitlerini onarırdım, Çiçeklerini sulardım,
Ruhunu beslerdim arsenikle
Tam yükselirken tutup öperdin ruhumu sen.
Mavi kuşlar düşlerdim,
Mavi çocuk mezarları,
Mücevherler mavi
Alfabeler çimlerin arasına sinen
Kelimeleri kanatan Bir yanın vardı
bir lalenin sesine benzeyen
İçime dokunan bir halin vardı
Yalnızlığını kazısam altından
Vahşi bir puhu kuşu çıkardı
Hayata benzeyen bir yanın vardı
Puslu bir güne saklanan Karanlık
Bir suskunluğu ikiye ayıran
bir tabelaydı Frankfurttaydı
Seni sevişim bir laternaydı
Hep aynı şarkıyı çalardı.