Nobel ödülü 
William Golding'e anasının ak sütü gibi helal olsun. Bayıldım resmen. Hele sonlara doğru aksiyon, gerilim, korku... İnsan doğasının sınırlarının çocuklar üzerinden anlatılması hele ki böylesine etkileyici bir anlatımla, söylenecek söz yok. Özellikle sosyoloji, psikoloji, uluslararası ilişkiler vb. disiplinler temelinde okuması gayet güzel yapılır ve tartışılır. Filmini izlemek için sabırsızlanıyorum. Karakterleri zihin sinemamda doğru canlandırmış mıyım çok merak ediyorum. Ayrıca kitap bitiminde 
Mina Urgan'ın analizini de çok beğendim.
William Golding'e anasının ak sütü gibi helal olsun. Bayıldım resmen. Hele sonlara doğru aksiyon, gerilim, korku... İnsan doğasının sınırlarının çocuklar üzerinden anlatılması hele ki böylesine etkileyici bir anlatımla, söylenecek söz yok. Özellikle sosyoloji, psikoloji, uluslararası ilişkiler vb. disiplinler temelinde okuması gayet güzel yapılır ve tartışılır. Filmini izlemek için sabırsızlanıyorum. Karakterleri zihin sinemamda doğru canlandırmış mıyım çok merak ediyorum. Ayrıca kitap bitiminde Mina Urgan'ın analizini de çok beğendim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Girintili çıkıntılı kayalar arasında dik yokuşu tırmanmak değil, bir sonraki yolu bulmak için bitkilerin içine dalmak zorunluluğuydu asıl güç olan.
Her şeyden önce 
Sabahattin Ali'nin kitapta 
Hüseyin Nihâl Atsız'ı bir karakter üzerinden eleştirisi oldukça hoşuma gitti. Aydın gözüken bir kesimin esasında baygın bir halde olmasını vurgulaması da günümüze ışık tutar nitelikteydi. Toplumsal değinmeleri olduğu kadar kitabı özel kılan diğer bir nokta ise karakterlerin iç dünyasına bizi de sürüklemesiydi. Bazı noktalarda Ömer karakterine benzediğimi düşündüm ve bu halim midemi bulandırdı. Hem toplumsal hem de bireysel (daha çok 
İçimizdeki Şeytan ile münakaşalar) konseptiyle sürükleyici bir kitap. Kitap bana "Issız Adam" filmini hatırlattı. Yani hissettirdiği o minvalde diyebilirim. Finalde "Anlamazdın" çaldı kulaklarımda.
Sabahattin Ali'nin kitapta Hüseyin Nihâl Atsız'ı bir karakter üzerinden eleştirisi oldukça hoşuma gitti. Aydın gözüken bir kesimin esasında baygın bir halde olmasını vurgulaması da günümüze ışık tutar nitelikteydi. Toplumsal değinmeleri olduğu kadar kitabı özel kılan diğer bir nokta ise karakterlerin iç dünyasına bizi de sürüklemesiydi. Bazı noktalarda Ömer karakterine benzediğimi düşündüm ve bu halim midemi bulandırdı. Hem toplumsal hem de bireysel (daha çok İçimizdeki Şeytan ile münakaşalar) konseptiyle sürükleyici bir kitap. Kitap bana "Issız Adam" filmini hatırlattı. Yani hissettirdiği o minvalde diyebilirim. Finalde "Anlamazdın" çaldı kulaklarımda.
