Yıl 1560
Yer Italya,Rönesans dönemi Floransa
Lucrezia de' Medici (1545–1561) Floransa Dükü I. Cosimo'nun kızı, 15 yaşında Ferrara, Modena ve Reggio Dükü II. Alfonso ile evlendirilir, 16 yaşında hayatını kaybeder.
Gerçek tarihi bir karakter üzerinden yola çıkıyor yazar. Kitabın ilk sayfasından sonunu bilerek başlıyor okuyucu okumaya. Bu sona nasıl olaylarla ulaşıldı merakıyla okumaya başladım.
Yazarin okudugun ikinci kitabı, ilki Hamnet.
Bu kitabında da ana karakter sezgisi kuvvetli, olayları ve dünyayı herkesten farklı görüyor. Biraz yabani biraz aykırı ve özgür ruhlu bir kadın.
Anlatımı, duygulari kelimelerle aktarımı çok güzel. İçinde bulunduğu anı yaşatıyor. Elinizden bırakmadan okuduğunuzda bir film izliyor gibi sizi olaylarin yaşandığı mekanlara çekiyor.
Yazar kitabi uzatmış mi evet bence tasvirler kitabı uzatıyor ama bir o kadar da film tadında tüm detaylar gözünüzde canlanıyor. Taş duvarların soğukluğu, karanlığı, elbisesinin hareket ederken duyulan sesi bile kulağınıza geliyor sanki, çünkü hepsini yazmış yazar.
Tek sıkıntı bana göre kitapta kıyafetler ya da eşyalar gibi özel isimli olan kelimelerin çok yer alması.
Rönesans dönemi Avrupa'da kadın olmak. Hayatin zorlukları dışında soylu ve önde gelen bir ailede yaşayan bir kadının var oluş çabaları, evlilik ile gelen altin kafesler ve içlerinde kimsenin bilmediği duymadigi sessiz çığlıklar atan kadın. Kadın için tek seçenek itaat etmek, tamamen seslerinin kısıldığı bir dünyada kendine biçilen rolün dışına çıkamadığı bir hayatı yaşamak.
Geçmişte olan halen günümüzde de devam eden durumlar alt metin olarak işlenmiş. Günümüzde değişti mi diye düşünüyorum, maalesef cevabım hayır oluyor , hala pek çok yerde kadın ikinci planda , hala kadın ölümleri bir şekilde üstü kapatılıp gecistiriliyor, yok
Kitap "Atalarımız" üçlemesinin ikinci kitabı. Kitap 220 sayfadan oluşan bir romandır. İtalo Calvino'nun diğer eserlerinde olduğu gibi yaşanacak olaylar eserde sade bir dille anlatılmıştır. Konusu küçük yaşlarda babasıyla bir inatlaşma sonunda ağaca çıkan baronun oğlunun yaşadıkları anlatılmaktadır. Kitapta Cosimo'nun neden ağaçtan inmediğinden ziyade aşağı inmesinde herhangi bir fayda bulunmadığı açıkça ortaya konmaktadır. Aşağıda olanlar gerek cezalardan kaçamaz gerekse sorumluluklarından. Farklı bir bakış açısı olarak ölene dek dallarda yaşaması ve Napoleon'u bile yaşadığı ağaca getirmesi, her ne koşulda olursa olsun aşağıya inmemesi romanın ilgi çekici kısmıydı. Bu yazdıklarımın haricinde kitabın görselleri muhteşem güzellikte çizimlerden oluşmakta. Adeta bir çocuk kitabı gibi her bölümde yazılanlar çizim şeklinde resmedilmiş, kitapta en çok hoşuma giden kısım bu oldu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Floransa’nın Efendileri “1000Kitap
Medici: Floransa’nın Efendileri….. Matteo Strukul’un kaleminden çıkan bu hikaye basit bir aile hikayesi değil. Bu, gücün nasıl inşa edildiğinin, nasıl korunduğunun ve gerektiğinde nasıl kirletildiğinin anlatısı.
Floransa’nın sokaklarında dolaşan şey sadece sanat ya da estetik değil görünmeyen bir hakimiyet arzusu. Ve Medici ailesi bu arzuyu kontrol etmeyi öğrenmiş. Özellikle Cosimo de’ Medici….. Onu okurken şunu düşündüm: Gerçek güç, kendini göstermeyen güçtür. Bağırmaz, tehdit etmez. Sadece yön verir. Ve herkes, kendi kararını verdiğini sanırken aslında onun çizdiği yolda ilerler.
Kitap bana gücün romantize edilecek bir şey olmadığını hatırlattı. Evet, bir hayranlık var inkar edemem. Çünkü bu insanlar dünyayı şekillendirecek kadar zeki. Ama aynı zamanda mesafeli bir bakış da var içimde. Çünkü bu gücün bedeli temiz değil. Manipülasyon var, fedakarlık var ama çoğu zaman başkalarının hayatı üzerinden ödenen bedeller bunlar.
Medici ailesinin tarihsel etkisini düşündüğümde, işin daha da çarpıcı bir hal aldığını görüyorum. Sadece siyaseti değil, kültürü de kontrol etmişler. Michelangelo ve Leonardo da Vinci gibi isimlerin yükselmesinde pay sahibi olmak….. Bu, gücün en tehlikeli hali olabilir. Çünkü artık sadece yönetmiyorsun; insanların neyi güzel bulacağını, neyi değerli sayacağını da belirliyorsun.
Güç sahibi olmak mı daha zor, yoksa o gücü kaybetmeden insan kalabilmek mi? Medici ailesi bana bu sorunun net bir cevabı olmadığını gösterdi. Ama şunu da açıkça hissettirdi: Tarih, çoğu zaman en iyi olanları değil, en güçlü olanları yazar.
Meraklısına: Medici: Masters of Florence adında
2016’da yayınlanmaya başlayan ve 3 sezon süren bir dizisi de var bu dizi, Rönesans döneminin en etkili ailelerinden Medici hanedanının yükselişini ve Floransa üzerindeki politik gücünü
Yazarın kalemini gerçekten çok seviyorum. Bu kitap Hamnet ve Esme Lennox Nasıl Yok Oldu'dan farklı şekilde, sade bir anlatımla, ama yazara ait çarpıcılıkla yazılmış. Gerçek bir olayın üstüne, harika bir kurgu oturtulmuş ben çok sevdim.
16 yaşında eşi Ferrara Dükü tarafından öldürülen Lucrezia di Cosime de'Medici bu kitabın ana karakteri...
Annesi ona hamile kaldığı anda anlamıştı onun diğer çocuklarından çok farklı olacağını ve kaderinin onun yüzünden kötü yazıldığını...
#arkakapak
1550'ler Floransa'sı...Grandük Cosimo de'Medici'nin üçüncü kızı Lucrezia,çizim konusunda eşsiz yeteneğe sahip, hayal gücü sınır tanımayan bir çocuk; gösterişli palazzo'daki gösterişsiz, unutulmuş konumundan fazlasıyla hoşnut. Ablasının beklenmedik ölümüyle Lucrezia ilk kez kendini ilginin merkezinde buluyor. Ablası yerine, Ferrara Dükü Alfonsoy'la evlenmek zorunda.
Lucrezia henüz on beşinde ve kafası karmakarışık bir şekilde, pek de hoş karşılanmadığı muammalarla dolu bir sarayda buluyor kendini. Muammaların en büyüğü ise kocası. Hangisi gerçek? Düğün zamanı muziplikleriyle ve neşesiyle onu kendine çeken adam mı, yoksa kendi kız kardeşlerinin bile karşısında titremesine neden olan despot yönetici mi? Bir tek şey ayan beyan ortada: Lucrezia'nın sarayda var olabilmesi, ailenin iktidarını devam ettirecek bir varis doğurmasına bağlı.
Alfonso Lucrezia'dan sonra iki kere daha evlenmiş ve o varise sahip olamamış, kısır olması, onun kadınları yok etmesine mani olmamış...
Gönülden tavsiyemdir...
Maggie O'Farrell
Maggie O'Farrell
***"insanlar,tanımı oldukça belirsiz davalar uğruna savaştıklarında ,inançlarının kararsızlığını tavırlarındaki güvenle giderme gereksimini duyarlar"""
***calvino romanları her daim masalsı kitaplar gibi okunur ama politik gerçekçilik ve özgürlük için yazılmış sanki...yazdığı döneme bakarsak her türlü sakınca görülen yazıları masal gibi yazması da güzel olmuş.(soğuk savaş dönemi)
***Kitabın konusu soylu bir aileden gelen ve on iki yaşındayken babasına kızıp, ağaca çıkan Cosimo adlı karakter üstüne yazılmış bir hikâyeden oluşmaktadır.
Ağaca Tüneyen Baron, Italo Calvino'nun Atalarımız üçlemesinde bir araya getirdiği kitaplardan ikincisidir. Birinci kitap İkiye Bölünen Vikont, üçüncü kitap ise Varolmayan Şövalye'dir. Roman, 1957 yılında oldukça prestijli bir edebiyat ödülü olan Viareggio Ödülü'nün sahibi oldu.
***annesi general olarak tanıtmakta babasını ise baron olarak adlandırmakta anlatıcımız ise ağaca tüneyen baronun ufak erkek kardeşi .erkek kardeş ağaca çıkmasında ölümüne kadar (abisinin anlatımı ile) yaşamını ve yaşadıklarını anlatmakta.
****özellikle yaşadığı bir olaydan bahsedecek olursam oralarda namı yürümüş bir hırsızı kitap okuyarak,ona kitap hediye ederek hırsızın ehlileşmesi ama sonunun kötü olması...
****ana kahramanımız cosimo kitap okumayı seven ve kendini ağaçalarda olsa bile geliştirmeye çalışan biri ,aşık olan ,özgürlük için mücadele eden birisi,felsefeyle uğraşan ,yazmaya çalışan birisi.yani ağaçtayım bişey yapamam diyip oturan biri değil her daim gelişme ve insanlığa yararlı olmak isteyen birisi...
****aslında şöyle desek ne kadar zor durumda olunursa olunsun hep gelişmek ,kendine ve insanlığa faydalı olmak...
****aaaa bu arada sinir bozucu cosimo nun sevgilisi viola veya markiz allahım ne sinir bir kadındı adamı deli etti ve terk etti gitti hem
Puan vermedi
Sanırım bu eser, çocuk kitapları kategorisinde indekslenmiş. Çocuk ve yetişkinlere ait kitapların belirlenmesinde de bir takım muğlaklıklar olduğunu gösteriyor bana. İkiye Bölünen Vikont ve Varolmayan Şövalye kitaplarındaki gibi konuyu Orta Çağ/Yeni Çağ motiflerinden seçer.
Bu kitap özelinde Norbert Elias'ın Uygarlık Süreci eserine bir bağlantı açılabilir diye düşünüyorum. Elias bizlere, nezaket/görgü kurallarının nasıl şövalyelik kurumunun sona ermesinden sonra, sosyo-ekonomik olarak göz önüne çıkmaya başlayan kent soylu sınıf ile oluştuğunu anlatır. Fiziksel şiddetin, galibi ortaya koyup, mağlup olanın defterini kapatan kadim düello geleneğinin yerini, adab-ı muaşeret kurallarını takip edebilmenin gerginliği alır. Neticede, biraz da Neil Postman'ın Çocukluğun Yokoluşu kitabında görebileceğimiz gibi, yoğun kurallar demetinden bunalan Cosimo di Rondo, bir daha hiç inmemek üzere ağaca tırmanır. Hikaye boyunca takip edeceklerimiz, toplumsal normlara bir tür başkaldırı, doğaya geri dönüş ve yabancılaşma temalarıyla açıklanabilir.