meva
@crimsondvers
Arşiv.
Şu anda okuduğu kitap
İlk Hüseyin Rahmi Gürpınar kitabımdı. Bir solukta okudum, hem güldüm hem de korktum yer yer yalan yok... Çok güzeldi, diğer kitaplarına da mutlaka okuyacağım.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu kitapla Arkadaş Zekai Özger hakkında izlediğim bir belgesel sayesinde tanıştım. Belgeseli sevmesem de hayatıma Arkadaş Zekai Özger'i ve bu kitabı kattı. Okumaya başladığım ilk sayfalardan itibaren beni içine aldı kitap. Arkadaşlığı anlatırken bir yandan da işçi sınıfı insanlara ve yaşadıklarına değinmesi bu kitabı çok sevmemdeki etkenlerden biri oldu. Okurken Arkadaş Zekai'yi aradım satırlarda ve sanırım yer yer buldum onu... Bazen okurken kopup gitsem de iyi ki okumuşum dediğim bir kitap oldu.
"Yüreğinin Götürdüğü Yere Git" 2025'in son kitabıydı ve "Yüreğimin Sesini Dinle" 2026'nın ilk kitabı oldu.
Yüreğinin Götürdüğü Yere Git kitabı beni çok etkilemişti. Hani bazen sizden büyük ve tecrübeli birinin size sarılıp yol göstermesini, bir şeyleri anlatmasını, "geçecek, hep geçti" demesini beklersiniz; işte ilk kitap bana bunu hissettirmişti. Fakat Yüreğimin Sesini Dinle kitabı bende aynı etkilenme hissini yaratmadı. 20'lerinde olduğunu anladığım torunun köklerini ve kökleri aracılığıyla da kendini arayışını okuyoruz bu kitapta. Tanrı'nın varlığı ve yokluğunu, kötülük problemini, dinleri, hayatın anlamını, varoluşu gibi şeyleri sorgularken bir yandan da ailesinin geçmişi hakkında bilgi sahibi olmasına sebep olan günlükleri, mektupları okuyor. Bu tür sorgulamalarla erken yaşta tanışıp, düşünerek geçirdiğim için sanırım bana -hayatımın bu noktasında- artık tat vermiyor bu tarz şeyler ve o sebeple beni içine çekmedi.
-Bu kısım sanırım spoiler-
Bir de anneannesinin kendisine yazdığı defteri bulup, okumuş halini okuyor olmamızı isterdim. İlk kitabı bitirdiğimde ikinci kitap için beni heyecanlandıran şey buydu -torununun o satırları okuyup anneannesine verdiği cevapları okuyacak olmak- ama bu haliyle de fena değildi.
Lise yıllarımın başlarında tanışmak isterdim bu kitapla.
Reşat Nuri'den okuduğum ilk kitaptı, yazımını çok sevdim. Tek solukta okunabilecek bir kitap ve bitirdiğinizde de bir süre kendinizi sorgularken bulacağınız bir kitap.
Seneye böyle güzel bir kitapla başlamanın hazzını yaşıyorum. Şu ana kadar okuduğum kitaplardan ayrılan bir yönü var bu kitabın. Hem hayattan çok uzak hem de hayatın tam içinden. Hepimiz yaşama adım attığımız andan beri bir arayış içine gireriz. Kimimiz bunu dinlerde bulur, kimimiz başka şeylerde. Ama hepimiz doğumumuzdan ölümümüze kadar bir arayış içindeyizdir. Zaten yaşam, bitmeyen bir arayış değil midir? Bu kitabı okuduğunuzda şunu şunu göreceksiniz/ anlayacaksınız gibi bir şey söylemek istemiyorum. Her kitap öznel bir deneyimdir, yaşadıklarımız kadar algılarız tabii ki ama sanki bu kitap daha da öznel bir deneyim içeriyor. Okuyun, okutturun, üzerine düşünün. Bu kitap bitmeyen bir serüven, dönüp dönüp altını çizdiğiniz satırları düşünürken bulabilirsiniz kendinizi...
