Simdiye kadar sadece bir "neredeyse-sanatci" olmayi basarabildim; kolajlar yapiyorum, kara kalem cizimler ve yagli boya resimler yapiyorum, film cekiyorum, anlamsiz siirler yaziyorum ama bunlarin hicbirini dogru dürüst yapmiyorum. Demek istiyorum ki tutkuyla ancak sonuca
varmayacak bir sekilde yapiyorum bunlari ama yine de her üç dört haftada bir (tipki simdi oldugu gibi)
kendime icimdeki gerçek cevherin ne oldugunu sormadan edemiyorum. Zamaninda olmeyip hantal hantal karsidaki duvarlara carpan bir esek arisini seyrediyorum. Tabi hemen o anda esek arisinin sersem sersem ucusunun gelecegimin bir on gosterimi oldugunu dusunuyorum.