Billurə
@crystal_b
Dünyada bana hiçbir şey, tabiattan melül (bıkmış) bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir.
Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatıyla öteye geçiveriyoruz?
Her şeye hazır bulunan ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür?
Qəribə idi, eyni ailədə eyni səhvlər təkrarlanırdı. Bu, tarixin istehzası idi, yoxsa?Bəlkə,bu, ailənin qanı ilə sonrakı nəsillərə ötürüləcək bir səhv zənciri olacaqdı?
