Yöneticiler; ister iyi, ister kötü, ister kahraman, ister zalim olsun, onlar kendi milletinin birer kopyasıdır. Onlar, halk kitlesinin içinden doğmuştur. Bir millet nasılsa devlet adamları da onlar gibidir.
İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rasgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.