Levi
@curiousreader25
50 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Yılın En Çok Abartılan Romanı!Edebiyat
YouTube kitap kanalımda en çok abartılan kitap olan Gece Yarısı Kütüphanesi kitabını yorumladım: ytbe.one/ADxRNdYqvDk
Spiritüel yolculuklar, evrenle kurulan derin bağlar, insanın sonsuzluğu... EYVAH! Yoksa bu kitap Simyacı vol2 mi?
İncelemeye başlamadan önce yine şunu söylemem gerek. Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak daha nitelikli kitaplar önerdim, o yüzden kitap önerilerini incelemek için yorumlar kısmına bakmayı unutmayın.
Son zamanlarda bu kitabı pek çok kişinin okuduğunu görüyorum. Merak edip kitabın sayfasına gireyim dedim. Bir de baktım, başlığında "Goodreads Yılın En İyi Romanı" yazıyor. Dedim oha, demek ki bu kitabın yazarı öyle bir şey yazmış olmalı ki, yıl içerisinde yayımlanan onbinlerce kitabın kalitesini geçmiş olsun. "Yılın En İyi Romanı" sonuçta. Düşünsenize... Fakat sonra ne mi oldu?
Hani Simyacı kitabı evrenin işaretleri, evren işbirliği, evrendeki her şeyin benim için var olması şeklinde kişisel gelişim soslu bir masal anlatıyor ya, bu kitap da buna çok benziyor işte. Al Santiago'yu, yerine Nora'yı koy. Biraz da üstüne spiritüelizm baharatı ekle. Artık anlatıla anlatıla kabak tadı vermiş kelebek etkisiyle birlikte pişir. Al sana 
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabı. Afiyet olsun.
Ön kapağında "Bestseller" yazısı vurgulanan, arka kapağında objektiflikten uzak "Çok iyi bir hikaye", "Baştan çıkarıcı bir roman", "Bu kitabı herkes alsın!" yorumlarından geçilmeyen kapakları görünce neden bu tür klon kitaplardan uzak durmam gerektiğini de her geçen gün daha iyi anlıyorum. Ben böyle kitaplar okumak istesem giderim Migros'a, ayçiçek yağı almışken bir de yanına Migros Edebiyatı kitaplarından alırım, aynı şey olur yani.
Bu kitabı Yılın En İyi Romanı seçen jüride de Paulo Coelho ve Elif Şafak gibi yazarlar vardı sanırım. Açıkçası yılın en iyi
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabı. Afiyet olsun.
Ön kapağında "Bestseller" yazısı vurgulanan, arka kapağında objektiflikten uzak "Çok iyi bir hikaye", "Baştan çıkarıcı bir roman", "Bu kitabı herkes alsın!" yorumlarından geçilmeyen kapakları görünce neden bu tür klon kitaplardan uzak durmam gerektiğini de her geçen gün daha iyi anlıyorum. Ben böyle kitaplar okumak istesem giderim Migros'a, ayçiçek yağı almışken bir de yanına Migros Edebiyatı kitaplarından alırım, aynı şey olur yani.
Bu kitabı Yılın En İyi Romanı seçen jüride de Paulo Coelho ve Elif Şafak gibi yazarlar vardı sanırım. Açıkçası yılın en iyiLevi
Eğer yalnızca senin "bunu değil, şunu okuyun" dediğin kitaplar yazılsa ve Simyacı gibi alay ettiğin kitaplar yazılmasaydı, senin okudukların ortaya çıkmazdı. Edebiyat rekabet işi değildir, sanattır. Basit bir papatya resmi de, çok detaylı bir köy manzarasının resmi de güzeldir, kıyaslanmaz.
Reklam
Bu inceleme yer yer SPOILER içerebilir arkadaşlar. Bilginiz olsun...
Bir gün Fransız Şair Louis Aragon kuyuya bir taş atmış ve demiş ki; 'Cemile, dünyanın en güzel aşk hikayesidir.' O taş şimdilik kuyunun dibinde kalsın bir süre... O esnada ben size kısaca başka bir hikayeden bahsedeyim...
Ben askerliğimi 2007 yılında kısa dönem olarak yaptım. Bölüğümde benim gibi kısa dönem askerlerle, henüz 19-20 yaşlarındaki uzun dönem askerler aynı koğuşu paylaşıyorduk. Başta bu iki grup pek birbirine ısınamasa da askerliğin doğal ortamında zamanla buzlar eridi, abi-kardeş gibi olduk.
Bu kardeşlerimizin hepsi gözü pek, dayanıklı, kolay kolay yılmayan çocuklardı. Genç yaşlarına rağmen aralarında evli olan hatta çocuk sahibi olanlar vardı. Diğerlerinin de memlekette mutlaka bir sevgilisi olurdu. Gece olunca ve tüm işler bitince kendi köşelerine çekilirler, gizledikleri telefonları ortaya çıkarıp saatlerce sevdikleriyle konuşurlardı. Onların gün içinde aldığı tek nefes işte bu telefon konuşmalarıydı.
Her türlü ağır işin, zorluğun altından kalkabilen çocukların hayata dair tek bir korkuları vardı; onlar askerdeyken sevgililerinin onları terk edeceği korkusu... Bakın bu konuda inanın bana en ufak bir mübalağa yapmıyorum. Alın savaşa götürün koşa koşa gelirler. Sabahtan akşama kadar yerden izmarit toplarlar, moloz taşırlar, duvar örerler, kilometrelerce koşarlar, sürünürler ama bana mısın demezler. Hassas oldukları, zayıf düştükleri tek konu budur!
Nöbetçi olduğum bir gece tek tek koğuşları geziyordum. En son kendi koğuşuma geldi sıra. İçeri girdiğimde bir yatağın baş ucunda toplanmış bir kalabalık gördüm. Başta kavga çıktı sandım. Hızlıca kalabalığa doğru ilerledim ve kendime yol açtım. Gördüğüm manzara şuydu: yatağın ortasında bir asker hüngür hüngür ağlıyor. Yüzü gözü dağılmış,
Levi
Bu bir fikir kitabı değil. Kitap hakkındaki yorumlara katılmak zorunda olmadığınız gibi, kitabı yargılamak zorunda da değilsiniz. Cemile cephede uçuşan mermilerin altında yatan eşinin psikolojisini zerre düşünseydi belki böyle bi ihanet yapmazdı. Ama bence böyle kitapları anlamak gerek. Gerçekçi mi, bunlar yaşandı mı sizce gerçeek hayatta? Evet, yaşandı. Onun için kitaba 6 puan vermenin doğru olduğunu düşünmüyorum. Hikayenin anlatıcısının bu Cemile hakkındaki görüşüne de katılmıyorum. Ama kitap güzel yazılmış. Danyar'ın içsel dünyası güzel anlatılmış. O yaşadıkları dünyanın doğası güzel anlatılmış. Her ne kadar katılmasam da anlatıcı kendi aşk görüşünü de, sanat görüşünü de güzel anlatmış. Hatta şu dediğiniz Fransız şaire "en güzel aşk hikayesi" dedirtecek kadar güzel anlatmış derdini anlatıcı. Katılıyor muyum? Hayır. Sonuçta sadakat de kıymetlidir. Cemile'nin aşkı Sadık'ın aşkından büyük müydü yani? Sanmam. Ama bizim işim taraf tutmak değil. Bu kitaptaki ihaneti savunup 10 puan veren de, karşı çıkıp 6 puan veren de taraf tutmuştur. Bunun için okunmaz ki romanlar, hikayeler. Kurgu dışı kitaplar böyle okunur bence. Özetle güzel yazılmış bir kitap. Bence anlamak, hissetmek için çabalamalıyız, yargılamak için değil.
THE END OF
Book Four of
THE STORMLIGHT ARCHIVE
Akıllarda tek bir soru 5. kitaba kadar nasıl nasıl nasıl sabredeceğiz. Bir seneye türkçesi gelse -en iyi ihtimalle- onu okusam. Arada Sissoylunun 2. üçlemesini okusam, hazır gözümü karartmış İngilizceden okumaya başlamışken türkçeye çevrilmemiş hikayeleri okusam, o arada mezuniyetti Dus tu falan meşgul olurum zaten. 2023 e gelir mi son kitap? Neyse su gibi geçer zaman şimdiden bunu düşünmeyelim. Geçelim incelememize.
Şöyle genel olarak bahsetmek istiyorum sevdiğim sevmediğim ve takıldığım kısımlardan. Spoier bol bol içerecek gibi duruyor baştan belirtelim. Normalde biraz spoiler severim ama Sanderson kitaplarında hiç spoiler a bulaşmamak en iyisi.
Kitap her zaman olduğu gibi Gavilar'ın öldüğü geceyle başlıyor. Bu sefer Navani'den takip ediyoruz olayları. Bu ikilinin ilişkisi cidden şaşırttı beni. Aralarının bu derece kötü olmasını beklemiyordum. Ayrıca Navani demişken benim için 4. kitabın şaşırtıcı karakterlerinden biriydi. Çok önemli işler yaptığı için değil sonunda benim sevgimi kazandığı için. İlk kitapta sevememiştim kendisini. Zamanla nötr karakterlerden biri oldu. Derken Rhythm of War de gerek bilim insanı tarafı olsun gerek Raboniel ile olan ilişkisi olsun saygımı kazandı. Szeth'e olan tavrını anlamsız buldum gerçi o ayrı.
Navani'yi bir kenara bırakalım. Seri malum çok geniş bir kadroya sahip olduğundan yine grup grup başka taraflara dağılıyorlar. Adolin, Shallan ve tayfaları Shadesmara seref sprenlerini ikna etmeye; Dalinar, Jasnah, Szeth, Wit, Köprü dördün hemen hemen hepsi Emul'e savaşa gidiyor. Kaladin, Teft, Navani, Rlain Dabbid, Lift Urithiru'da kalıyorlar.
Adolin'den başlayalım. Başka bir Sanderson serisinde olsa ana karakter olabilecek koca yürekli Adolin. Açıkçası Kralların yolunda hatta Parlayan
Levi isimli okura yanıt verildi
Levi
Don Quijote sanırım İngilizce kitap okumanın başka yolu yok. yorulacaz biraz. Ben önce Elantrisi bitiricem İngilizce. böyle birkaç standalone okuduktan sonra seriye geçerim. Teşekkürler yanıtınız içinTHE END OF
Book Four of
THE STORMLIGHT ARCHIVE
Akıllarda tek bir soru 5. kitaba kadar nasıl nasıl nasıl sabredeceğiz. Bir seneye türkçesi gelse -en iyi ihtimalle- onu okusam. Arada Sissoylunun 2. üçlemesini okusam, hazır gözümü karartmış İngilizceden okumaya başlamışken türkçeye çevrilmemiş hikayeleri okusam, o arada mezuniyetti Dus tu falan meşgul olurum zaten. 2023 e gelir mi son kitap? Neyse su gibi geçer zaman şimdiden bunu düşünmeyelim. Geçelim incelememize.
Şöyle genel olarak bahsetmek istiyorum sevdiğim sevmediğim ve takıldığım kısımlardan. Spoier bol bol içerecek gibi duruyor baştan belirtelim. Normalde biraz spoiler severim ama Sanderson kitaplarında hiç spoiler a bulaşmamak en iyisi.
Kitap her zaman olduğu gibi Gavilar'ın öldüğü geceyle başlıyor. Bu sefer Navani'den takip ediyoruz olayları. Bu ikilinin ilişkisi cidden şaşırttı beni. Aralarının bu derece kötü olmasını beklemiyordum. Ayrıca Navani demişken benim için 4. kitabın şaşırtıcı karakterlerinden biriydi. Çok önemli işler yaptığı için değil sonunda benim sevgimi kazandığı için. İlk kitapta sevememiştim kendisini. Zamanla nötr karakterlerden biri oldu. Derken Rhythm of War de gerek bilim insanı tarafı olsun gerek Raboniel ile olan ilişkisi olsun saygımı kazandı. Szeth'e olan tavrını anlamsız buldum gerçi o ayrı.
Navani'yi bir kenara bırakalım. Seri malum çok geniş bir kadroya sahip olduğundan yine grup grup başka taraflara dağılıyorlar. Adolin, Shallan ve tayfaları Shadesmara seref sprenlerini ikna etmeye; Dalinar, Jasnah, Szeth, Wit, Köprü dördün hemen hemen hepsi Emul'e savaşa gidiyor. Kaladin, Teft, Navani, Rlain Dabbid, Lift Urithiru'da kalıyorlar.
Adolin'den başlayalım. Başka bir Sanderson serisinde olsa ana karakter olabilecek koca yürekli Adolin. Açıkçası Kralların yolunda hatta Parlayan
Levi
Peki nasıl okuyorsunuz İngilizce? Ben de biliyorum İngilizce ama kurgu okumaya çalıştığımda maalesef bilmediğim bir yığın kelime çıkıyor ortaya. Bunla nasıl başa çıkıyorsunuz? Böyle güzel eserleri kendi dilinde okumak istiyorum.
Herkes neden kitap yazmamalı?
youtu.be/q-_bzyWLIGI
Geçen gün herkesin kitap yazma özgürlüğü olmalı diyen birine şiddetle karşı çıktım. Hayır abi, herkes kitap yazmamalı. Survivor yarışmacıları, çay fetişistleri, ruh tacirleri kitap yazmamalı. Kitaplar herkes yazmasın diye varlar
Levi isimli okura yanıt verildi
Levi
dediklerinizde doğruluk payı var ama kapitalizm etkisini unutuyorsunuz. eğer bu berbat kitaplara talep varsa o zaman arz olmaya layıklardır. Serbest piyasa budur. Ben demiyorum ki herkes kitap yazabilmeli. Fakat bunun için imkan olmalı. Editörler kitaba bakıp "bu ne böyle" diyip geçmeli ve reddetmeli elbette. Ama kapitalizm ruhu buna müsaade etmez. eğer "biz bundan senede 50 bin satarız" derse yayınevi o kitap basılır. En kötü kitap olsa da basılır. Burada maalesef bir "edebi ahlak" söz konusu olamaz. Şimdi fikren bile size tamamen katılamam. Bir şeyi yapma özgürlüğü yıkıcı değilse kaldırılmamalı. Evet, berbat kitaplar yazanlar var ama hiç yoktan müthiş kitaplar yazanlar da çıkabilir. Bu durumda kıstası nasıl ayarlayacaksınız? Editörlerin eline bırakamazsınız tabi. Sonuçta onlar kaç kişi, kitabı okuyacak milyonlar kaç kişi? Kısaca özgürlük kısıtlamak kurudan çok yaşı yakar. Yapacak bir şey yok. Dediğim gibi, onlar yazacak, biz de çıkıp yerin dibine sokucaz.