Levi
@curiousreader25
50 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
bu ne cüret gerçekten engellediğim halde yazmaya devam edebilmekte bir premium özelliği falanmı sizin gibi önce beğeni atıp sonra laf atanlardan sıkıldım cidden ya kim oluyorsunuz da bana böyle laflar edebiliyorsunuz
bu hem uygulama yöneticilerine hemde o kişiye bir uyarı niteliğinde paylaştığım bişey beni rahatsız edip üstüne bide hakaret niteliğinde sözler eden birine sessiz mi kalsaydım? mesaj kutumuz açık diye illede hakarete mi uğramak zorundayız?
orada burada iletimi alıntılayıp dedikodu edercesine de arkamdan konuşmayın gelin konuşacaksanız burdan konuşun
iletime dair bana mesajla tacizde bulunanlarıda burada bağlantı ile paylaşacağım :)
r2.1k-cdn.com/sig/size:256/pl...
Levi
Ben bir erkeğim ve şu an bu gönderiyi görüyorsam bu senin erkeklerin uzak durmasını istemediğin anlamına gelir. Ayrıca sen adama mesaj atmışsın. Hasta mısın?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"We owe them nothing," Kaladin whispered. He thought he could see Dalinar Kholin's banner, flying blue at the front of his army. "You got them into this, Kholin. I won't let my men die for you." He turned his back on the Tower.
Syl still stood beside him, facing eastward. It made his very soul twist in knots to see that look of despair on her face. "Are windspren attracted to wind," she asked softly, "or do they make it?"
"I don't know," Kaladin said. "Does it matter?"
"Perhaps not. You see, I've remembered what kind of spren I am."
"Is this the time for it, Syl?"
"I bind things, Kaladin," she said, turning and meeting his eyes. "I am honorspren. Spirit of oaths. Of promises. And of nobility."
Levi
A very simple idea of virtue "honor" but hard to explain as something to hold onto. But Sanderson made "her" as elegant, majestic as it can be possibly depicted in a fictional setting.
Selahattin Demirtaş teröristtir.İnsan ve Toplum
Puan vermedi
"PKK'nın yaptıkları terörizm olabilir ama PKK'yı terör örgütü olarak görmüyoruz" sözü. Teröristlerle çekindiği onca foto. Bunun abisi Ankara'da 36 vatandaş canlı bomba saldırısında öldüğünde bir PKK yandaşı gazeteye yazı yazıyor. Diyor ki "Saldırı doğruydu. Saldırıyı yapan kadın insanlığın yüz akıydı" diyor. Şimdi "Selahaddin'in suçu ne" demeyin. Bu terörist ve yanındaki Pervin Buldan adlı terörist eş başkan oluyor çünkü bunların asıl başkanı İmralıdaki bebek katili. Apo denen teröriste sürekli başkanım diye hitap ederler. Kitap yazmışmış, saz çalmışmış. Bırakın bunları. Bu teröristler sokakta, dağda bizim evlatlarımızı, abilerimizi öldürüyor. Bu Ankaradaki saldırı 2016'da oldu. bunlar destekliyor. PKK terör örgütü değildir diyor 23 yaşında, hayatının baharında Aybüke Yalçın'ı öldüren terör örgütüne. Bir otobüs dolusu insanı yanmış terör örgütüne. Biraz utanın. Hasan Ali Toptaş'ın tecavüz haberleri çıkınca herkes elinden bıraktı onun kitaplarını. (Bu yazarı savunmuyorum, sadece örnek.) Ama halkınızı öldüren, askerlerinizi şehit eden bir örgütün destekçisi, bir terörist kitap yazdı diye hümanizm türküsü çalıyorsunuz. Şimdi biliyorum ki siz bu incelemeyi defalarca kez şikayet edeceksiniz. Bu incelemeden rahatsız olmayın. Şehit olan binlerce askerimizi hatırlayın, bu teröristin o örgütü desteklediğini bilin, bir de diri diri yakılmış vatandaşları, kundakta öldürülmüş bebekleri hatırlayın, bundan rahatsız olun. Sizi kınamıyorum, size hakaret etmiyorum. İçinizde insanlık var ama nereye yönelteceğinizi bilmiyorsunuz.
Nupi isimli okura yanıt verildi
Levi
Aferin. Eğer ölen binlerce insanın acısını hissetmiyor da bu soruyu soruyorsan aferin. Kurban kesildiğini izleyemeyecek insanlar parçalanmış, yakılmış binlerce insanın ızdırabını göz ardı ediyor sözde bilmem ne saçmalık için. Aferin Türkiyem, aferin.
Yılın En Çok Abartılan Romanı!Edebiyat
YouTube kitap kanalımda en çok abartılan kitap olan Gece Yarısı Kütüphanesi kitabını yorumladım: ytbe.one/ADxRNdYqvDk
Spiritüel yolculuklar, evrenle kurulan derin bağlar, insanın sonsuzluğu... EYVAH! Yoksa bu kitap Simyacı vol2 mi?
İncelemeye başlamadan önce yine şunu söylemem gerek. Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak daha nitelikli kitaplar önerdim, o yüzden kitap önerilerini incelemek için yorumlar kısmına bakmayı unutmayın.
Son zamanlarda bu kitabı pek çok kişinin okuduğunu görüyorum. Merak edip kitabın sayfasına gireyim dedim. Bir de baktım, başlığında "Goodreads Yılın En İyi Romanı" yazıyor. Dedim oha, demek ki bu kitabın yazarı öyle bir şey yazmış olmalı ki, yıl içerisinde yayımlanan onbinlerce kitabın kalitesini geçmiş olsun. "Yılın En İyi Romanı" sonuçta. Düşünsenize... Fakat sonra ne mi oldu?
Hani Simyacı kitabı evrenin işaretleri, evren işbirliği, evrendeki her şeyin benim için var olması şeklinde kişisel gelişim soslu bir masal anlatıyor ya, bu kitap da buna çok benziyor işte. Al Santiago'yu, yerine Nora'yı koy. Biraz da üstüne spiritüelizm baharatı ekle. Artık anlatıla anlatıla kabak tadı vermiş kelebek etkisiyle birlikte pişir. Al sana 
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabı. Afiyet olsun.
Ön kapağında "Bestseller" yazısı vurgulanan, arka kapağında objektiflikten uzak "Çok iyi bir hikaye", "Baştan çıkarıcı bir roman", "Bu kitabı herkes alsın!" yorumlarından geçilmeyen kapakları görünce neden bu tür klon kitaplardan uzak durmam gerektiğini de her geçen gün daha iyi anlıyorum. Ben böyle kitaplar okumak istesem giderim Migros'a, ayçiçek yağı almışken bir de yanına Migros Edebiyatı kitaplarından alırım, aynı şey olur yani.
Bu kitabı Yılın En İyi Romanı seçen jüride de Paulo Coelho ve Elif Şafak gibi yazarlar vardı sanırım. Açıkçası yılın en iyi
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabı. Afiyet olsun.
Ön kapağında "Bestseller" yazısı vurgulanan, arka kapağında objektiflikten uzak "Çok iyi bir hikaye", "Baştan çıkarıcı bir roman", "Bu kitabı herkes alsın!" yorumlarından geçilmeyen kapakları görünce neden bu tür klon kitaplardan uzak durmam gerektiğini de her geçen gün daha iyi anlıyorum. Ben böyle kitaplar okumak istesem giderim Migros'a, ayçiçek yağı almışken bir de yanına Migros Edebiyatı kitaplarından alırım, aynı şey olur yani.
Bu kitabı Yılın En İyi Romanı seçen jüride de Paulo Coelho ve Elif Şafak gibi yazarlar vardı sanırım. Açıkçası yılın en iyiLevi
Eğer yalnızca senin "bunu değil, şunu okuyun" dediğin kitaplar yazılsa ve Simyacı gibi alay ettiğin kitaplar yazılmasaydı, senin okudukların ortaya çıkmazdı. Edebiyat rekabet işi değildir, sanattır. Basit bir papatya resmi de, çok detaylı bir köy manzarasının resmi de güzeldir, kıyaslanmaz.
Bu inceleme yer yer SPOILER içerebilir arkadaşlar. Bilginiz olsun...
Bir gün Fransız Şair Louis Aragon kuyuya bir taş atmış ve demiş ki; 'Cemile, dünyanın en güzel aşk hikayesidir.' O taş şimdilik kuyunun dibinde kalsın bir süre... O esnada ben size kısaca başka bir hikayeden bahsedeyim...
Ben askerliğimi 2007 yılında kısa dönem olarak yaptım. Bölüğümde benim gibi kısa dönem askerlerle, henüz 19-20 yaşlarındaki uzun dönem askerler aynı koğuşu paylaşıyorduk. Başta bu iki grup pek birbirine ısınamasa da askerliğin doğal ortamında zamanla buzlar eridi, abi-kardeş gibi olduk.
Bu kardeşlerimizin hepsi gözü pek, dayanıklı, kolay kolay yılmayan çocuklardı. Genç yaşlarına rağmen aralarında evli olan hatta çocuk sahibi olanlar vardı. Diğerlerinin de memlekette mutlaka bir sevgilisi olurdu. Gece olunca ve tüm işler bitince kendi köşelerine çekilirler, gizledikleri telefonları ortaya çıkarıp saatlerce sevdikleriyle konuşurlardı. Onların gün içinde aldığı tek nefes işte bu telefon konuşmalarıydı.
Her türlü ağır işin, zorluğun altından kalkabilen çocukların hayata dair tek bir korkuları vardı; onlar askerdeyken sevgililerinin onları terk edeceği korkusu... Bakın bu konuda inanın bana en ufak bir mübalağa yapmıyorum. Alın savaşa götürün koşa koşa gelirler. Sabahtan akşama kadar yerden izmarit toplarlar, moloz taşırlar, duvar örerler, kilometrelerce koşarlar, sürünürler ama bana mısın demezler. Hassas oldukları, zayıf düştükleri tek konu budur!
Nöbetçi olduğum bir gece tek tek koğuşları geziyordum. En son kendi koğuşuma geldi sıra. İçeri girdiğimde bir yatağın baş ucunda toplanmış bir kalabalık gördüm. Başta kavga çıktı sandım. Hızlıca kalabalığa doğru ilerledim ve kendime yol açtım. Gördüğüm manzara şuydu: yatağın ortasında bir asker hüngür hüngür ağlıyor. Yüzü gözü dağılmış,
Levi
Bu bir fikir kitabı değil. Kitap hakkındaki yorumlara katılmak zorunda olmadığınız gibi, kitabı yargılamak zorunda da değilsiniz. Cemile cephede uçuşan mermilerin altında yatan eşinin psikolojisini zerre düşünseydi belki böyle bi ihanet yapmazdı. Ama bence böyle kitapları anlamak gerek. Gerçekçi mi, bunlar yaşandı mı sizce gerçeek hayatta? Evet, yaşandı. Onun için kitaba 6 puan vermenin doğru olduğunu düşünmüyorum. Hikayenin anlatıcısının bu Cemile hakkındaki görüşüne de katılmıyorum. Ama kitap güzel yazılmış. Danyar'ın içsel dünyası güzel anlatılmış. O yaşadıkları dünyanın doğası güzel anlatılmış. Her ne kadar katılmasam da anlatıcı kendi aşk görüşünü de, sanat görüşünü de güzel anlatmış. Hatta şu dediğiniz Fransız şaire "en güzel aşk hikayesi" dedirtecek kadar güzel anlatmış derdini anlatıcı. Katılıyor muyum? Hayır. Sonuçta sadakat de kıymetlidir. Cemile'nin aşkı Sadık'ın aşkından büyük müydü yani? Sanmam. Ama bizim işim taraf tutmak değil. Bu kitaptaki ihaneti savunup 10 puan veren de, karşı çıkıp 6 puan veren de taraf tutmuştur. Bunun için okunmaz ki romanlar, hikayeler. Kurgu dışı kitaplar böyle okunur bence. Özetle güzel yazılmış bir kitap. Bence anlamak, hissetmek için çabalamalıyız, yargılamak için değil.