Celal Uslu
@cuslu
--Mediocrité Partout
++ Scientia vincere tenebras!
--Ars longa, vita brevis, occasio praeceps, experimentum periculosum, iudicium difficile.
++Per aspera, ad astra.
İzmir
28 Ağustos
536 okur puanı
Mart 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
“Çocuklar hayata ana babalarını severek başlar, zamanla onları eleştirir ve nadiren affederler.“
Oscar Wilde
Tek Aktivitenin İş Olması
Sanayi uygarlığı öyle bir toplum yarattı ki, bu toplum içindeki insanların belli başlı tek bir faaliyetleri vardır, o da işleri. Bu faaliyetin yürütülmesi dışında bütün zamanımızı başkalarının gösterileni izlemekle geçiniyoruz. Durmadan birbirimiz için gösteri yaptığımız, ama asla birlikte icrada bulunmadığımız toplumlarda yaşıyoruz artık.
Bir yüzyılı aşkın zamandan beri kamuoyu, işçilerin davasına, onların sendikalarını ve partilerini, kapitalistlere ve işverenlere karşı desteklemiştir. Ancak, işçilerin yaptığı her iş, dünya halkları için hayırlı değildir. Bertolt Brecht, bir şiirinde, Tep kentini ve piramitleri kralların değil işçilerin kurduğunu vurgular. Ne var ki, Hiroşima ve Dresden’i imha eden bombaları kimin yaptığını sormak aklımıza gelmez. Yöneticiler tabii, ama işçiler olmadan bunu yapamazlardı. İşçi sınıfı, top, tüfek ve tank yapımındaki kendi katlarını protesto etmek için bir kez olsun sesini yükseltmiş, bildiri dağıtmış ya da greve gitmiş değildir. Oğullar ve kızlar, ana babalarının yaptığı silahlarla öldürülüyor. İşçiler daha yüksek ücret, daha az mesai için greve gidiyorlar. İnsanları öldürerek gelişen sanayi içinde oynadıkları role karşı görev yapmıyorlar. İster sosyalist ister kapitalist bir ülkenin işçileri olsunlar, her ikisi de savaş mekanizmasını işler halde tutmak için çalışmışlardır. Tarih boyunca hiçbir sendika işçilerinin silah endüstrisine katkıda bulunmasını protesto için greve gitmiş değildir. Bir saat için bile. Hiroşimanın bombalandı ve tüm dünyanın ebediyen değiştiği o 6 Ağustos gününde bile protesto için bir saniye grev yapmamışlardır. Her zamanki gibi taraflar, bu kez işçi sınıfı, işini muhafaza etmek ve gelini artırmak gibi kısa görüşü çıkarlarını korumakla yetinmiştir.
Güzellik Yarışması
Örneğin, bir güzellik yarışmasına katılmamayı ya da onu hiçbir şekilde desteklememi iyi seçmek, erkek egemenliğini tehlikeye sokar. Erkek egemenliği -sömürüsü- öylesine açıktır ki, yarışmanın adı bile “kadınlar arası güzellik yarışması” değil, sadece “güzellik yarışması”dır. Düzenlenen her güzellik yarışması ve seçilen her “kraliçe“, kadının toplumdaki ikinci rolünü ve güzelliği hiyerarşik, sayısal bir yöntemle ölçme zihniyetini güçlendirir. Güzellik yarışmalarının ortadan kalkması yalnızca sömürünün bir yüzünü sona erdirmek de kalmaz, “güzelliği“ dan da totaliter bir ölçüm konusu olmaktan da kurtarır. Aynı şey, çok daha geniş bir anlamda, çeşitli politik sistemler için de geçerlidir.
Reklam