Celal Uslu
@cuslu
--Mediocrité Partout
++ Scientia vincere tenebras!
--Ars longa, vita brevis, occasio praeceps, experimentum periculosum, iudicium difficile.
++Per aspera, ad astra.
İzmir
28 Ağustos
536 okur puanı
Mart 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsan yalnızca anne ve babasındaki çiftleşme güdüsünün vücut bulmasıdır ve bu kısır arzulamanın tamamı ihtiyaca dayalıdır. Schopenhauer'un deyişiyle, "Her isteme ihtiyaçtan, yoksunluktan ve dolaysıyla acıdan kaynaklanır* ". Arzu sonsuz, tatminse nadir ve düzensizdir. Benlik tahammül ettiği sürece, arzu diye bildiğimiz onulmaz hastalığın bir sonu yoktur. Yalnızca estetik teffekkürün diğerkâmlığı bir tür Budist vazgeçiş eşliğinde bizi, isteme astigmatizminden arındırarak dünyanın ne olduğunu görmemize izin verir.
Bütün bu trajik komedinin niye var olduğu konusunda kimsenin en küçük bir fikri bile yok. Zira onun izleyicisi yok ve aktörler az sırf olumsuz bir beğeniyle sürekli olarak kaygı ve sıkıntı çekiyor.
Sorular mı?
Hayatın anlamının sıcak takibinde olanların çoğu için hesaba katılan, her şeyden önemlisi, iz sürmektir.Fakat liberaller ve postmodernistler açısından önemli olan, karşılıklı iletişimin tadı hengamesidir ve anlam büyük olasılıkla kazıp ortaya çıkaracağımız kadarıyla anlamdır. Hayatın anlamı onu aramaya bağlıdır. Birçok muteber liberal, soruları yanıtlara tercih eder; çünkü yanıtları son derece sınırlayıcı sayar. Sorular oynaktır ama yanıtlar öyle değildir. Mesele, sorgulayan bir zihnin olması, sıkıcı bir biçimde sınırlanmış bir çözümle onu dangadanak kapamaktır. Bu yaklaşımın "Açlıktan ölmek üzere olan insanlar için nasıl yiyecek sağlayabiliriz?" ya da " Irkçı cinayetleri engellemekte bu etkili bir çözüm olabilir mi?" gibi sorularda pek işe yaramadığı kesindir. Fakat belki de liberallerin aklında daha ileri soru türleri vardır.