Herbert Uelss - “Görünməz adam”
Siz heç görünməz olmaq istəmisiniz? Mən istəmişəm. Amma bu kitabdan sonra istəyimi bir daha nəzərdən keçirməyə qərar verdim. Çünki görünməzliyin insanın başına nələr gətirə biləcəyinə bu kitabda bir daha şahid oldum.
Kitabı sonuncu uşaq festivalından əldə etmişdim, üz qapağı və adı diqqətimi çəkmişdi. Kitab gözləntilərimi tam qarşılamadı amma pis kitab da deyildi.
Bir fizik alimi işıqla bağlı araşdırmalar edərkən təsadüfən görünməz olmağın yolunu kəşf edir və bunu öz üzərində yoxlayır. Lakin bu vəziyyət başına böyük bəlalar açır. Bir müddət sonra köhnə halına qayıtmaq istəyir. Kitab da bizə onun görünməzlikdən sonrakı həyatını və bu bəladan qurtulmaq üçün çəkdiyi əziyyətləri danışır. Kitab görünməz adamın Aypinq adlı qəsəbədəki mehmanxanada otaq tutması ilə başlayır. Məqsədi araşdırmalarını burada gizlicə davam etdirməkdir. Amma üz-gözünün sarğılarla bağlı olması, eynəyi və paltosu ilə dərhal diqqət çəkir. Görkəmi adama dəlini və ya polisdən qaçan birini xatırladır. Onun əslində kim olduğunu və niyə bu hala düşdüyünü isə ancaq oxuduqca öyrənirik.
Kiçik həcmli bu kitabı (128 səh.) sanki iki hissəyə bölmək olar. İlk 60-70 səhifəsi elə bil ancaq səs-küylü, hay-küylü qaçdı-tutdu səhnələrindən ibarətdir: Onu tutun, öldürün, o yıxıldı, bu durdu, o vurdu, bu qaçdı... Adam sağ qalmağa çalışır, qəsəbə camaatı isə onu tutmaq istəyir. İlk hissə ancaq belə keçdiyi üçün mənə bir az sıxıcı gəldi. Amma ikinci hissədə bu insanın niyə bu günə düşdüyü, indi nə etmək istədiyi kimi bütün sirlər aydınlaşır. Buna görə də kitabın ikinci hissəsi mənə daha maraqlı gəldi.
Kitab inandığı hər kəs tərəfindən aldadılan, avam kütlə tərəfindən qəddarcasına tənhalığa itələnən bir alimin həyatından bəhs edir. Bir tərəfdə çıxış yolu axtaran istedadlı alim, digər
Nietzsche Ağladığında, ümitsizliğin eşiğindeki filozof Friedrich Nietzsche ile dönemin ünlü doktoru Josef Breuer’in, psikanalizin doğuşuna zemin hazırlayan hayali entelektüel karşılaşmasını anlatır. Irvin Yalom, 19. yüzyıl Viyana’sında geçen bu zihin oyununda, rollerin tersine döndüğü derin bir dostluk üzerinden aşk, yalnızlık, özgürlük ve insanın kendi kaderini yaratma gücünü usta bir dille sorgular.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çavdar Tarlasında Çocuklar, okuldan atılan 16 yaşındaki Holden Caulfield’ın, yetişkinlerin yapmacık ve ikiyüzlü dünyasına karşı duyduğu derin öfke ve yabancılaşmayı anlatır. J.D. Salinger, New York sokaklarındaki bu birkaç günlük büyüme ve kaçış hikayesi üzerinden, ergenliğin hassas ruh halini, masumiyeti koruma arzusunu ve yalnızlığı eşsiz bir dille aktarır.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
hazelwood ile tanısmamı sağlayan kıtap
romcomun akademı ıle yazılmasını cok sevdım, keyıfle okumustum. genıus karakterler okumaya bayıldım. akdemı ıle aramda love hate bir ilişki oldugu ıcın benı baslarda ıcıne cektı ama yazarın sonrakı kıtaplarıda aynı cızgıde gıttıgı ıcın zamanla benı tetıkledı bıraz hahahha ama yazarın herhangı bır kıtabı copten çıksa yıne okunur. sevıyorum dıcek bır sey yok baska, onun erkek karakterlerı olmasa yaşayamazdım (benım akademık olarak basarılı erkek hayallerımı susluyolar sagolsunlar) :d kadınlarına zaten bayılıyorummmm
Onun sayesinde...
Öncelikle söylüyorum ki okuduğum açık ara farkla en iyi kitaplardan biri. Okurken yaşadım, yaşarken okudum bu kitabı. Kaç kere başa sardığımı bile unuttum. Her seferinde aynı lezzet ve güzelliği veriyor. Tamam kabul ediyorum kalbimin bir kısmı da yine bu kitaba ait. Kimseye açıklayamadığım duygularımı bu kitaptaki karakterlerde görmek yalnızlığımı bir nebze olsun unutturduğu için hem yazara hem kitaba hem de bütün fellowshiplere çok çok çok teşekkür ederim. Bu kitap olmasa bu kadar harika insanlarla bir araya gelemezdim. Bu kitap olmasa asla yolum kesişmeyecekti bu yoldaşlarla. Kitaptaki her karakter benim hem arkadaşım hem yoldaşımdı evet. Bazı insanlar şey diyor, "Ya onlar gerçek bile değil!" Dostum... Gümüş Yürek oku...
Bilmiyorum bazı insanlar hani derler ya benim için kıymeti çok farklı. Açıkça söyleyim ben Damla'ya önyargı duyarak başladım ilk. Bence bir yazar karakteriyle ya da kişiliğinden önce yazdıklarıyla insanın sevgisini kazanmalı. Yazdıklarının önüne geçmemeli. Yazar demek yazılarıyla meydana gelen kişi demek benim için. Bende tam olarak buna tanık oldum ve ön yargımı ilk defa böylece kırmış bulundum. Duygularımı pek dile getirebilen bir insan olmasamda bu kitap bana bunuda yaptırdı. Karanlıkta yanımda ışık, yolumu kaybettiğimde arkadaşım oldu. Umarım benim gibi yalnız olan daha nice insana yol ve ışık olur. Yol sizden yana olsun dostlarım...
rhysand yanı ne dıyebılırım ki...senı okudugum gunlerı özledım:(
oncelıkle bu kıtap bu cok kişinin oldugu gibi benimde serıdekı favorı kitabım. bu kıtapla beraber aslında esas erkegı, asıl olayları ogrenıp konu ve karakterler daha da derınlesıyor cok ama cok keyıfle okumustum.
feyre ve rhysand best couple sizi ayrı dusunemıyorum ama rhysand benım yanımada cok yakısırdı :D <3