"Vasat insan sıradan olduğu için değil, sıradanlığını erdem zannettiği için tehlikelidir. Adeta boş bir sayfadır; şahsiyet inşa etmenin zorluğundan kaçarak bir ideolojiye, inanca veya lidere eklemlenir ve kalabalığa karışmanın kolaylığını seçer. Kendi karakteri olmadığı için sadece öfkeyle var olan bu kişi, kendini geliştirenleri kibirli, sorgulayanları sorunlu, farklı düşünenleri ise tehdit olarak görür. Çünkü başkalarının her yükselişi, ona kendi durağanlığını hatırlatır. Gelişmek yerine çekiştirmeyi, üretmek yerine başkalarının emeğini değersizleştirmeyi seçen ve bu eklemlenme ile fanatizmin çukuruna itilen vasat insan, ötekisiz yaşayamaz. Karakter sahibi insan kendini kendi değerleriyle tanımlarken; vasat insan daima bir başkasını düşmanlaştırarak varlığını kanıtlamaya ve kimlik kazanmaya çalışır."