Murat Aktan
@daimakitap1
313 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Reklam
Yazarın, #dervişintesellikoleksiyonu serisi, adını yansıtan bir içeriğe sahiptir. Yas, kızgınlık, kırgınlık, çaresizlik, öfke gibi hisler için birçok pencere açar size. Nefes alabileceğiniz bakış açıları sunar. O yüzden öncelikle, benim çok faydalı bulduğum o seriyi okumayanlara tavsiye ederim. Bu kitabın ise tamamen farklı bir yönden ele alınan bir içeriği var. Bildiğinizi düşündüğünüz ya da hayatın tekdüze gidişatında unuttuğunuz ve zaman zaman kafanızı meşgul eden konulara dair bir farkındalık oluşturuyor. En büyük tehlike alışmak ve gaflettir diyor mesela. Güzellikleri anlamayı, merakı yitirmemeyi, tefekkür etmek gerektiğini anımsatıyor.
Sıklıkla aklımıza takılan bir konudur, 'kader' kavramı. Hep geçmişle ilişkilendiririz, çoktan yazılmış diye düşünür, çoğu zaman kaçış olarak zaman zaman da isyan için bahane kabul ederiz ya, işte buna çok derin ve farklı bir bakış açısı getirmiş yazar. İradeye, seçimlere inanırım ama özellikle zaman açısından ele alınışı çok ilgimi çekti ve uzun uzun düşündürdü beni. Kitapta bunun gibi ilgimi çeken diğer bir başlık da düşünce ile ilgili olandı. Düşünmekten yorgunuz ama yazarın da dediği gibi bizi kurtaracak, ferahlatacak olan yine düşüncedir. Anlamı bulmak, dünyadaki yerimizin farkında olmak önemli.
Kitap, daha birçok konuyu ele alan kısa kısa bölümler halinde düzenlenmiş. Teknoloji ilerliyor, bilim ilerliyor... Acaba insanlık da ilerliyor mu diye soruyor bir bölümde. Yani size düşünecek, anlamlı birçok soru ve cevap veriyor. En azından kendi cevaplarınızı bulmak için bazı kapılar açıyor.
Doğduğumuz andan itibaren aileden aldıklarımızla bir döngü oluşturuyoruz hayatımızda. Sevildiysek ya da sevilmediysek, okuyacağımız okulu, evleneceğimiz insanı ya da hayata dair başka şeyleri seçebildiysek ya da seçemediysek, bunların hepsi o döngüye dahil oluyor. Bir bakmışız mutsuz ve tekrarlardan oluşan bir zincirin içinde sıkışıp kalmışız. Tamam belki hepsi bizim seçimimiz değildi ama neden gitmedik? Toplum baskısı mı, bilinçaltına yerleştirilen aile kavramı mı, kan bağı mı, vicdan mı, sevgi mi?... Nedir bırakamadığımız?
En çok bu soru aklıma takıldı ve bazı cevaplar da buldum okurken ama yazarın kitaptaki aileye tuttuğu ayna daha birçok şeyi gösteriyor ve sorgulatıyor. Kimbilir belki biz sadece gidebilme ihtimalinin hayalini tercih ediyoruzdur. Kalalım ya da kalmayalım ama yalanlar olmasın. Kan bağınız da olsa, en yakınınız da olsa kimsenin içini net görmek mümkün değil. Sadece aynaya yansıyan görüntü kadarını biliyorsunuz. Ama yalanlar, sırlar aynanın arkasında üst üste binip bambaşka bir acı oluşturuyor. O yüzden söylemek mi daha iyi diye düşünüyor insan, söyleyelim bilsinler... Ethem in dediği gibi önce bulansın ki sonra duralabilsin o su.
Yaşlı ve hasta bir baba, evli ve çocukları olan üç oğul. Her haftada bir gün, oğullardan birisinin evinde toplanıyorlar. Ve biz kitabı okurken her bir karakterin kendi bakış açısından iç dünyalarını dinliyoruz. Aile tanıdık, özellikle bizler ve bizden önceki nesil anlatılıyor. Ve bazı detaylar zamansız. Mutlaka bir ucunda kendinizi de görüyorsunuz.
Aileye, önyargılara, seçimlere ve illaki sevgiye dair, çok anlamlı, düşündüren bir roman. Yazarın kalemi zaten tartışılmaz ama tanışmayanlar da vakit kaybetmemeli, kesinlikle tavsiyemdir.
"Neşe kolonya gibi bir şey. Dökünüyorsun, o an ferahlıyorsun. Sonra uçup gidiyor burnundan, elinden, üzerinden. Kasvet öyle değil ama, zamk gibi, bulaşıyor ve dokunan herkese yapışıyor."
Reklam