Ruhumu yedi kez aşağıladım :
ilki, onu yükseklere ulaşmaktan kaçındığını gördüğüm zamandı;
ikincisi, onu topalın önünde topallarken gördüğüm zamandı;
üçüncüsü, kolayla zor arasında seçim yapması gerekip de, kolayı seçtiği zamandı;
dördüncüsü, bir yanlış yaptığı ve kendini başkalarının yanlışlarıyla avuttuğu zamandı;
beşincisi, güçsüzlüğe sabrettiği ve sabrını güce yorduğu zamandı;
altıncısı, bir yüzün çirkinliğini hor gördüğü ve onun aslında kendi maskelerinden biri olduğunu anlamadığı zamandı;
ve yedincisi bir övgü şarkısı söyleyip de , bunun bir erdem olduğunu sandığı zamandı.