Bir devlete benzetiyorum kendimi.
İçimdeki hükûmetin gidişini anlamıyorum.
Yıllar ötesini düşünür düşünmez
Hemen mesud ve zengin oluyorum.
Nedense geçmiş günler unutuluyor.
Tarih kitabı gibi hatıra defterlerimi okuyorum.
Ben pırıl pırıl bir gemiydim eskiden.
İnanırdım saadetli yolculuklara.
Adalar var zannederdim güneşli,maavi,dertsiz.
Bütün hızımla koşardım dalgalara.
O zaman beni görseydiniz.
Bir tıp etikçisi şöyle demiştir:"Bir çocuğu aynı bir araba seçer gibi seçmek tüketim zihniyetinin unsurudur,çocuklar bir insan değil ürün haline gelmektedir."