lorin baysal
@daisy_coffe
𝑍𝑎𝑚𝑎𝑛 𝐾𝑒𝑙𝑒𝑏𝑒ğ𝑖𝑛 𝐾𝑎𝑛𝑎𝑡𝑙𝑎𝑟ı𝑛𝑑𝑎 𝑇𝑎𝑛𝑟ı𝑦𝑑ı
Ama şu ışık niye yanıyordu, patavatsız, küstah, kulak kabartan ışık? Karanlık olsa söyleyebileceğini hissediyordu. Fakat ışık gücünü tüketiyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dans serinleten, rahatlatan, insanı taşıyan bir su gibiydi.
Kuruyup kalmış insan susuzluğu çeken ruhu her şeyden canlılık ve haz süzüyordu.
Oysa maceranın gerçek bedeli tehlikeye atılabilmektir.
Tokluk da açlıktan daha az kışkırtıcı değildir.