Deniz Ata Karacan
@dak12
17 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Ahmet Ümit'i severim; akıcı, yormayan dili ve güzel hikayeleri ile kendini okutan eserleri var. Bu romanın da hikayesi güzel diyebilirim. Fakat, onun dışında herhangi bir şeye güzel diyebileceğimi sanmıyorum. Rus karakter Katya başta olmak üzere, karakterlerin kurduğu cümlelerin hepsinin tek bir ağızdan çıkmış hissi, gereksiz çook fazla ayrıntı, yazara yakışmayan basitlikte çok fazla cümle... Final güzel olsa da damdan düşer gibi açıklanması, neredeyse okuyucuya tahmin edebileceği hiçbir ipucu verilmemesi...
Evet, genel olarak olumsuz yönlerini hatırladığım bir roman oldu. Kesinlikle bir "Patasana" tadı yok. Açıkçası Ahmet Ümit'i sevsem de kadın karakterlerini konuştururken çok başarılı olduğunu söyleyemem. Patasana'yı o kadar seviyorum ki bunu tolere etmiştim. Fakat bu romanda hem Rus hem kadın olan karakter, resmen hem erkek hem Türk gibi geldi bana okurken, asla yabancı bir kadın canlanmadı gözümde.
Beyoğlu'na ve tarihine özel bir ilginiz varsa, tavsiye ederim; fakat onun dışında, çok daha iyi romanları var yazarın, onları okuyun derim...
Reklam
Eveeet, çekilin; linç edilmeye geliyorum :)
Yıllar önce filmini izlediğim eserin sonunda kitabını okuma fırsatı buldum. Kuşkusuz, aktardığı fikirler çok önemli, meselesi değerli bir kitap. Kurgusu ise kusursuza yakındı gerçekten, zekice bir iş.
Evet burası çokomelli, linç edilmeye hazırım; ben bu kitabın abartıldığını düşünüyorum. Neden mi? Evet, kölesi olduğumuz kapitalizm ve pahalı evler, arabalar, eşyalar... Evet hayatımız sandığımız kadar kıymetli değil, her an bir "nesneye" dönüşebiliriz... Evet, daha nicesi. Kitaptaki -neredeyse- her fikre katılıyorum fakat yine de bana çekici gelmedi, heyecanlandırmadı. "Ulan ya off ben de şöyle şöyle yapsam, x'i arasam birlikte şunu şunu kursak" gibi gerçek dışı ama zevkli hayaller kurdurtmadı. Elbette benzer işleri yapamayız fakat o heyecanı yaşatmasını bekledim hep okurken. Belki 20 yaşında okusam o heyecanı yaşardım ama 26 yaşında ve değil dünyada, ülkede; kendi hayatımda bile minicik bir değişiklik yapmaktan aciz kalıyor oluşum da etkili sanırım beni çok etkilememesinde...
Yine de kesinlikle okunması gereken bir eser. Buçuklu puanlar veriliyor olsa 7.5 verirdim ama kurgusunun hatırına 8'e yuvarladım.
Üzerinde çok konuşulacak bir kitap değil bence. "Klasik" bir polisiye. Bolca entrika da mevcut. Aslında hiçbir ipucu olmasa da ilk başlarda katil fazla saklanmaya çalışılarak tam tersine belli edilmiş bence. Çok rahat "katil bu kesin" dedim; tabii işin entrika kısmının bilmecesini tamamen çözemedim baştan ama yine de basitti biraz bence.
"Kafam bu ara almıyor basit bir şey okuyayım" derseniz, hiç düşünmeden başlayın; en ağır tempoda bile üç, dört günde bitirilecek bir kitap, akıcılık zirvede. Verilecek maksimum puan ise 7 bence, ortalaması çok yüksek olmuş üyeler çok bonkör davranmış ünlü yazara.
Oy! Neydi be :)
Kitap, diliyle ön plana çıkıyor. İnanılmaz geniş bir argo dağarcığına sahip oluyorsunuz roman bitince. Açıkçası argodan hoşlanan biri olarak, bu durum benim için keyifliydi :)
Kitabın hikayesi oldukça güzel. Okuması hem keyifli hem dertli olaylar çevresinde ilerliyor. Gıli Gıli Salih ve daha nice garip lakaplı karakter olsa da, Salih karakterinin dönüşümü ve sonu... Kitap tek cümleyle özetlenecek olsa bunu söylerim. Dönüşüm ve son.
Kitapla ilgili rahatsız olduğum nokta ise, bu kadar fazla olayın çok hızlı geçilip, yüzeysel yazılmış olması. Temizinden bi 400 belki 500 sayfa edecek roman, 135 sayfaya sığdırılmış ve bu da okurun olayların içine geçememesine sebep olmuş; yani en azından bende öyle oldu. Açıkçası daha yoğun işlense 8 puan vermem olasıydı. Yine de, sırf dili için bile kesinlikle okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum.
Öncelikle çevirmen Duygu Akın'a teşekkürlerimi iletiyorum. Nemesis Kitap'a Hannibal serilerinden dolayı önyargılıyım ve bu kitabı da sahaftan eski baskı mı bulsam diyordum ki, internetteki çeşitli yerlerde çevirmenle alakalı çok olumlu yorumlar okudum ve buna güvenerek bu baskıyı aldım. İyi ki de almışım, çok güzel bir çeviri okudum. Edit anlamında yayınevi nadiren üzse de, ciddi bir problemi yoktu editin de.
Kitaba gelirsek... Sürükleyiciliği bana kalırsa ne çok sıkıcı, ne çok akıcı; orta karar gidiyor. Kitap, akıl hastalarının tutulduğu bir koğuşu ve o koğuşa gelen, oradakilere göre daha az "deli" (belki de en "deli" oydu) McMurphy'nin hikayesini anlatıyor. Kitabı anlatan ise, dilsiz ve sağır taklidi yapan Kızılderili Şef Bromden'dır. Hikayeyi onun ağzından okuyoruz.
McMurphy, koğuşa girdiği andan itibaren hastaların üzerlerindeki baskıyı (Büyük Hemşire tarafından oluşturulan) kabullenişine anlam veremiyor ve bu durumu değiştirmek için adeta bir isyan bayrağı çekiyor. Ha tabii, bunları yaparken kendi usulünce çeşitli hinlikler de yapmıyor değil :)
Sonuçları ağır olsa da, McMurphy açtığı savaşı kesinlikle kazanan taraf oluyor bence. Okuması keyifliydi. Karakterleri gitgide benimsemişim, bi' garip oldum açıkçası finalle birlikte. İlk fırsatta filmini de izleyeceğim eserin.
Kesinlikle tavsiye ederim, okumalısınız.
Reklam