Yazar:
Ahmet Ümit
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 44 dk.
Sayfa Sayısı:
520
Basım Tarihi:
2017
İlk Yayın Tarihi:
Eylül 2003
Yayınevi:
Everest Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786051851396
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
Beyoğlu Rapsodisi
28,5bin okunmaEverest Yayınları · Eylül 2016 · 408 s.
Beyoğlu Rapsodisi
2.709 okunmaYapı Kredi Yayınları · 2019 · 456 s.
Beyoğlu Rapsodisi
815 okunmaDoğan Kitap · Eylül 2003 · 390 s.
Beyoğlu Rapsodisi
553 okunmaEverest Yayınları · 2017 · 520 s.
Beyoğlu Rapsodisi
223 okunmaEverest Yayınları · Temmuz 2016 · 551 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gerçeğin er ya da geç ortaya çıkmak gibi bir huyu vardırAhmet Ümit’in 
Beyoğlu Rapsodisi’ni bitirdiğimde içimde hem bir ağırlık hem de tarifsiz bir tat kaldı. Kitabı okurken sanki Beyoğlu’nun ara sokaklarında ben dolaştım, meyhanelerin buğulu camlarına ben baktım, insanın içini kemiren pişmanlıklara da ben dokundum.
Üç eski arkadaşın Selim, Kenan ve Nihat’ın bir gece boyunca Beyoğlu’nda gezinirken birbirlerinden ve kendilerinden kaçamamalarını okumak, bana kendi hayatıma dönüp bakma isteği bile verdi.
Aslında hikâye çok basit gibi başlıyor: üç dost, bir doğum günü, Beyoğlu’nun renkli ve karanlık yüzü. Ama ilerledikçe fark ettim ki asıl mesele sokaklar, ışıklar ya da içilen içkiler değil; insanın kendi içindeki o kırık yerler, eskiden görmezden geldiği hatalar, söyleyemediği sözler. Ahmet Ümit, karakterlerin ruhunu o kadar gerçek çizmiş ki, bir an durup “Ben olsam ne yapardım?” diye düşünmeden edemedim.
Kitabı beğenip beğenmediğime gelince…
Beğendim. Ama bu beğeni böyle sadece “güzeldi” deyip geçilecek türden değil. Biraz sarsıcı bir beğeni. Çünkü her karakterde kendimden bir parça buldum. Nihat’ın bastırdığı öfkesinde, Selim’in bitmeyen arayışında, Kenan’ın yüzeyde sakin ama içten içe çökmüş hâlinde… Üçünün de iç çatışmalarını okurken bazen sıkıldım, bazen kızdım, bazen de hüzünlendim. Fakat bu duygu yoğunluğu kitabı güçlü yapan şeydi zaten.
Beyoğlu’nun atmosferi ise başlı başına bir karakter gibiydi. O kalabalık, o renkli ama bir o kadar karanlık hava, yaşanan olaylara fon değil adeta yön veriyordu. Sokaklarda dolaşırken onların değil, benim anılarım canlandı sanki. Bu yüzden kitap bana sadece bir polisiye ya da dostluk hikâyesi gibi değil; biraz hesaplaşma, biraz iç konuşma, biraz da “hayat böyle işte” dedirten bir yüzleşme gibi geldi.
Sonlarına doğru yaşanan kırılma anı ise beni gerçekten sarstı. İnsanların bazen dostlukları bilePolisiye
Ahmet Ümit’in Beyoğlu Rapsodisi’ni bitirdiğimde içimde hem bir ağırlık hem de tarifsiz bir tat kaldı. Kitabı okurken sanki Beyoğlu’nun ara sokaklarında ben dolaştım, meyhanelerin buğulu camlarına ben baktım, insanın içini kemiren pişmanlıklara da ben dokundum.
Üç eski arkadaşın Selim, Kenan ve Nihat’ın bir gece boyunca Beyoğlu’nda gezinirken birbirlerinden ve kendilerinden kaçamamalarını okumak, bana kendi hayatıma dönüp bakma isteği bile verdi.
Aslında hikâye çok basit gibi başlıyor: üç dost, bir doğum günü, Beyoğlu’nun renkli ve karanlık yüzü. Ama ilerledikçe fark ettim ki asıl mesele sokaklar, ışıklar ya da içilen içkiler değil; insanın kendi içindeki o kırık yerler, eskiden görmezden geldiği hatalar, söyleyemediği sözler. Ahmet Ümit, karakterlerin ruhunu o kadar gerçek çizmiş ki, bir an durup “Ben olsam ne yapardım?” diye düşünmeden edemedim.
Kitabı beğenip beğenmediğime gelince…
Beğendim. Ama bu beğeni böyle sadece “güzeldi” deyip geçilecek türden değil. Biraz sarsıcı bir beğeni. Çünkü her karakterde kendimden bir parça buldum. Nihat’ın bastırdığı öfkesinde, Selim’in bitmeyen arayışında, Kenan’ın yüzeyde sakin ama içten içe çökmüş hâlinde… Üçünün de iç çatışmalarını okurken bazen sıkıldım, bazen kızdım, bazen de hüzünlendim. Fakat bu duygu yoğunluğu kitabı güçlü yapan şeydi zaten.
Beyoğlu’nun atmosferi ise başlı başına bir karakter gibiydi. O kalabalık, o renkli ama bir o kadar karanlık hava, yaşanan olaylara fon değil adeta yön veriyordu. Sokaklarda dolaşırken onların değil, benim anılarım canlandı sanki. Bu yüzden kitap bana sadece bir polisiye ya da dostluk hikâyesi gibi değil; biraz hesaplaşma, biraz iç konuşma, biraz da “hayat böyle işte” dedirten bir yüzleşme gibi geldi.
Sonlarına doğru yaşanan kırılma anı ise beni gerçekten sarstı. İnsanların bazen dostlukları bile
Ben nedense çok sevemedim. Çok amatör bir yazar havası veriyor okurken. Edebi değeri yokmuş gibi “şöyle oldu böyle oldu oraya gittik burdan geldik çok içtik başımız ağrıdı uyuyakaldım uyandım cart curt”
Merak edilen bir konu var evet ama bu polisiye anlamında yazılmış bence başarısız bir roman. Çoluk çocuk katil arıyor gibi. Sonunun o derece şaşırtıcı olması da bana “ vay anasını be!” Dedirtmedi malesef “dam üstünde saksağan vur beline kazmayı” dedirtti.
Kırlangıç Çığlığı'nı okuduktan sonra 'sanırım Ahmet Ümit'in yazdığı en güzel roman budur' ön yargısıyla okuduğum kitap gerçekten bir numaralı yerini aldı bende. Bu kitabı sadece yazarın tarzını sevdiğimden öylesine bir filmi izler gibi okumak istemiştim ama 33 bölümün son 2 bölümü çok güzeldi, son 2 bölüm için 100 bölüm okumaya değerdi diyebilirim. Güzel akıcı bir kurgusu var 31. bölüme kadarda sıkılmadım okurken. Polisiye sevenlere kesinlikle öneririm.
Polisiye roman dediğimiz de kitabın genelinde belki giriş kısımından bir kaç bölüm hariç bir merak duygusu uyandırması gerekir. Sürekli değişen koşullar yeni soru işaretleri getirmesi gerekir.
Ahmet Ümit hem giriş kısmını uzun tutmuş hem de gelişme bölümünde pekte merak hissi uyandıramadı. Hem Beyoğlu Rapsodisi hem de Sis ve Gece'de aynı eksiler söz konusu.
Beyoğlu Rapsodisi 33 bölüme ayrılmış geneline bakıldığında bir elin parmak sayısını geçmeyecek kadar bölümde merak uyandırıyor ama diğer bölümleri gerçekten sıkıcı geldi bana. Hani bir an önce bitireyimde yeni bir polisiye roman okumaya başlayayım dedim o derece baydı beni. Ama hakkını vermek gerek finalde olayları oldukça iyi bağlayıp tahmin edemeyeceğimiz bir katili karşımıza çıkarıyor.
Sonu GüzeldiBeyoğlu Rapsodisi kitaba ilk başladığımda çok heyecanlıydım. Uzun bir zaman sonra Ahmet Ümit okuyacaktım. Ama kitabı yarıladığım halde istediğim gibi gitmedi. Sıkılarak okuduğum tek Ahmet Ümit kitabıydı şimdiye kadar. Kitap ortasına kadar Selim'in saçma hayatını okuduğumu düşünüyorum. Çünkü; zengin bir insan olduğunu anlatıyor kitapta ama yaşantısı orta düzey bir insanın yaşantısından farksızdı. Hele arkadaşları ile sohbeti resmen yerlerdeydi bana göre. Yerine oturmayan çok şey vardı. Çok harika diyemeyeceğim ama sonu güzeldi. Keşke bir de katil hakkında az da olsa bir ipucu verselerdi...Polisiye / Gerilim
Beyoğlu Rapsodisi kitaba ilk başladığımda çok heyecanlıydım. Uzun bir zaman sonra Ahmet Ümit okuyacaktım. Ama kitabı yarıladığım halde istediğim gibi gitmedi. Sıkılarak okuduğum tek Ahmet Ümit kitabıydı şimdiye kadar. Kitap ortasına kadar Selim'in saçma hayatını okuduğumu düşünüyorum. Çünkü; zengin bir insan olduğunu anlatıyor kitapta ama yaşantısı orta düzey bir insanın yaşantısından farksızdı. Hele arkadaşları ile sohbeti resmen yerlerdeydi bana göre. Yerine oturmayan çok şey vardı. Çok harika diyemeyeceğim ama sonu güzeldi. Keşke bir de katil hakkında az da olsa bir ipucu verselerdi...
Galatasaray Lisesi'nde yatılı olarak okuyan 3 öğrencinin sonradan dostluğa dönen hikayesi. Selim'in babasının terzi dükkanı vardır, sonradan işi büyüterek varlıklı bir iş adamı olur. Kenan'ın babasının sigortacı dükkanı vardır. Nihat ise durumu çok iyi olmayan bir çocuktur. Genelde Selim ve Kenan'ın yardımları ile geçinir. Kenan hiç evlenmeyen maceraperest bir insandır. Bir gün bir uçak kazası geçirir ve o andan itibaren ölümsüzlüğü yakalamak için uğraşır ve diğer arkadaşlarının ve kendisinin hayatı eskisi gibi olmayacaktır. Kitap genel itibari ile akıcıydı. Sonuna bakacak olursak evet polisiye roman olarak şaşırttı ama beklentimi karşılamadı.
Ölümsüz olmak için ölmek gerekir...Polisiye
3 birbirinden farklı karakterin dostluğu üzerine yazılmaya başlanmış ancak sonunda karşındaki kişiyi ne kadar uzun süre tanımış olursan ol güvenmemen gerektiğini ders olarak vermiş bir kitap. Kenan'ın ölümsüzlük merakıyla başlayan macera, çarpıcı bir sonla bitmektedir.
Ahmet Ümit kitapta betimlemeyi o kadar güzel kullanmıştır ki, adeta Beyoğlu'nu, Mısır Çarşısı'nı onlarca pasajı karakterlerle birlikte sizde geziyorsunuz. Ahmet Ümit'in yapmayı her zaman sevdiği ters köşe bu kitapta da karşımıza çıkıyor.
Her polisiye severin kitaplığında bulunmasını şiddetle tavsiye ettiğim bir kitap. İyi okumalar...
Beyoğlu RapsodisiEdebiyat
520 sayfa ( midi boy ) olan kitabımın ilk 300 sayfası heyecanla ''sürüklenerek'' ,Komiser Nevzat'ı, Ali'yi ve Zeynep'i ümitsizce arayarak, cinayetsiz geçti. Buraya kadar kitap karakter kişilikleri,karakterlerin birbirleri ile ilişkileri ve Beyoğlu ya da eski adı ile Pera'nın tarihi ile ilgili bilgilerle yoğrulmuş. Cinayet yok ki ! İp ucu yakalamak için dikkatle okuyayım diyorsunuz bir yandan.İçimden bu kadar uzatmazdı ''bizim yazar'' hani nerede cinayet diye söylenmeye başlamıştım.
Fakaat sabredince bunun da bir sebebi olduğunu, finali de görünce bu ''uzatmanın'' makul olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.Hani tecrübesiz de sayılmam bu polisiye roman konusunda ama sonunu gerçekten çözemedim.
Ben ''ters köşe'' romanlardan hoşlanan bir okur olarak beğendim bu nedenle bu kitabı.
Beyoğlu'nun her caddesi,her sokağı, ibadethanesi,barı,lokantası neredeyse her insanı hakkında da bilgi edinmesi cabası oldu.
Sizlere de bu rapsodiyi okurken iyi okumalar dilerim.
Ahmet Ümit okurken zevk aldığım yazarlardan biridir. Özellikle baş kahraman Nevzat baş komiserle katil kim? oyunu oynamak çok eylenceli, genelde bulamam. :)) Kitaplar hep şaşırtır beni... Bu kitapta Nevzat baş komiser yoktu, onun yerine liseden itibaren çok yakın arkadaş olan orta yaşlarda üç adam vardı. Kitabı okurken 'ne bu burjuvalılık adamlar can sıkıntısından katil kim avına çıkmış, bırakın kardeşim bu görev polisindir' deyip sinirlenirdim. Taaaa ki Ahmet Ümit son sayfalarda beni şaşırtana kadar 'aaaaa öyle miymiş?' dedim sonunda. Neyse hiç sıkmayan sayfalar ağır konu sürükleyici bir kitaptı tavsiye edilir.... İyi okumalar...
Ahmet Ümit çok duyduğum ve okumak istediğim yazarlardan biriydi fakat yazarla yanlış kitap tercihiyle tanıştım sanırım. Aslında kitabı alırken bir araştırmam olmadı sahafçıda görüp ismini beğendiğim için seçmiştim ama ilk defa bir yazarı okuyacaksanız hangi kitapları ön planda olduğunu araştırarak almanızı tavsiye ederim.
Beni tatmin eden bir konu hatta polisiye konusu yoktu. Polisiye biraz işlenmiş olsa da alakasız şekilde ele alınıyordu. Kitabın 100 sayfası konuyu içeriyorsa 400 sayfası gereksiz detayları ve konudan bağımsız olayları içeriyordu ve okurken zorlandığım bölümlerdi.
Giyim markası olan Selim, hayatı kafasına göre yaşayan Kenan ve hep ikisinin arasında kalmış olan Nihat. Kitabın genel anlatımı bu üç çocukluk arkadaşının Beyoğlu’ndaki yaşamları.
Ahmet Ümit’i merak edip okumak isteyenlere bu kitapla başlamayıp iyi bir araştırma sonucu seçtiğiniz kitapla başlamanızı tavsiye ederim. Bende en sevilen diğer romanlarından okuyarak tekrar yazarla tanışmak istiyorum
Yazar Hakkında
Ahmet ÜmitYazar · 39 kitap
Ahmet Ümit, 1960’ta Gaziantep’te doğdu. 1983’te Marmara Üniversitesi Kamu Yönetimi Bölümü’nü bitirdi. 1985-1986 yıllarında, Moskova’da, Sosyal Bilimler Akademisi’nde siyaset eğitimi gördü. Şiirleri, 1989 yılında Sokağın Zulası adıyla yayımlandı. 1992’de ilk öykü kitabı Çıplak Ayaklıydı Gece yayımlandı. Bunu Bir Ses Böler Geceyi, Agatha’nın Anahtarı, Şeytan Ayrıntıda Gizlidir adlı polisiye öykü kitapları izledi. Hem çocuklara hem büyüklere yönelik Masal Masal İçinde ve Olmayan Ülke kitapları ile farklı bir tarz denedi. 1996’da yazdığı ilk romanı Sis ve Gece, polisiye edebiyatta bir başyapıt olarak değerlendirildi. Bu romanın ardından Kar Kokusu, Patasana ve Kukla yayımlandı. Bu kitapları Ninatta’nın Bileziği, İnsan Ruhunun Haritası, Aşk Köpekliktir, Beyoğlu Rapsodisi, Kavim, Bab-ı Esrar, İstanbul Hatırası, Sultanı Öldürmek,Beyoğlu’nun En Güzel Abisi ve Elveda Güzel Vatanım adlı kitapları izledi. Ahmet Ümit’in, İsmail Gülgeç’le birlikte hazırladığı Başkomser Nevzat-Çiçekçinin Ölümü ve Başkomser Nevzat-Tapınak Fahişeleri, Aptülika (Abdülkadir Elçioğlu) ile birlikte hazırladığı Başkomser Nevzat-Davulcu Davut’u Kim Öldürdü? ve Bartu Bölükbaşı ile birlikte hazırladığı Elveda Güzel Vatanım-İttihatçıların Yükselişi adlı çizgi romanları da bulunmaktadır. Eserleri yirminin üzerinde yabancı dile çevrilmiştir. Yazarın tüm yapıtları Everest Yayınları tarafından yayımlanmaktadır.
