Bak işte yaklaşıyor fırtına
Bak yine yükseliyor dalgalar
Hem geçmiş tükendi
Hem yarınlar
Hayat yenmekte bizleri
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Susmak neydi sahi? acının iliklerine
kadar vurması mı susturuyordu insanı
Yoksa güçsüz kaldığından mı. Susar insan
Hangi ara bu kadar hissizleştim bilmiyorum
Boş bir geminin içinde, kaptanı olmayan,
dalgaların ordan oraya vurduğunu
hissediyorum sadece. Kaptanı olsa
Gemi nerde duracak diye bağırırdım.
Oysa şimdi dalgalara bağırıyorum
ama susarak, sussam da beni duysunlar
istiyorum. Tam tersini yapıyor dalgalar
içimdekilerle beni vuruyorlar gibi ve
Rüzgar fısıldıyor kulaklarıma sessizce
İstediğin kadar sus feryadından kaçamazsın..
“Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik.”
Kazım Koyuncu
Elbet bir gün dalgalar yeniden canlanacak ve sesin yankılanacak yurdun her bir yanında... “Teşekkürler dünya”
Günaydın umuda...
Bir Nefeslik UzaklıkAlıntı
Uzaklığımız kilometrelerce olmak yerine bir nefeslik olsaydı, belki bu aramızdaki sessizlik ortadan kalkardı. Eskisi gibi birbirimize dağ olurduk, çiçek olurduk. Şimdi aramızda denizler, belki de okyanuslar var. Belki deniyoruz dalgaları aşmayı ama birbirimize o kadar kırgınız ki, kırgınlığımız dev dalgalara dönüşüyor. Her seferinde alabora oluyoruz. Ne zaman durulacak bu dalgalar?
2 deniziz ama birbirimize karışmıyoruz… ne sen benim kıyıma vurabiliyorsun ne de ben senin ufkuna ulaşabiliyorum. Aramızda görünmez bir sınır var sanki; aynı gökyüzünü paylaşıp aynı suda buluşamayan iki ayrı dünya gibi.
Rüzgarlar boşuna esmedi, dalgalar boşuna yükselmedi.Çünkü bazen insanı uyandıran şey, güneşin sıcaklığı değil; fırtınanın sarsıntısıdır.